Jeremy Corbyn’s antisemitisme: Wat er zal gebeuren als Labour aan de macht komt

Jeremy Corbyns antisemitisme was voor sommigen moeilijk om te slikken. Per slot van rekening past hij niet in het typische archetype van een antisemiet. De traditionele opvatting van een Jodenhater, althans de afgelopen twee eeuwen, is een militaristische en anti-liberale reactionair die vooruitgang en liberalisme beschouwt als een soort duivelse samenzwering door geschifte Joodse ondervertegenwoordigers. Hij neigt er ook naar om neer te kijken op andere minderheden en zal fictieve en grandioze tijden in het verleden vaak fetiseren; voor deze specifieke Jood-hater moet de klok worden teruggespoeld naar de harmonieuze weiden van weleer.

Richt u tot meneer Corbyn en we vinden dat niet terug bij hem. Wat we hebben in de leider van de Britse Labour Party is een linkse en zichzelf beschreven ‘anti-racist’, die beweert een verdediger te zijn van de onderdrukte slachtoffers van traditionele instellingen. Op de een of andere manier slaagt hij erin om dit te doen terwijl hij tegelijkertijd giftige visies spuit over leden van de Joodse stam en hun thuisland.

Zijn aanhangers, andere zelf-beschreven ‘anti-racisten’, ontkennen elke bezorgdheid over het antisemitisme van Corbyn en staan ​​erop dat ze politiek gemotiveerd en slecht bedoeld zijn. Hun logische weg slingert zich meestal in de richting van zoiets als dit: “Hoe kan iemand (Corbyn), die zichzelf een anti-racistische activist noemt, antisemitisch zijn? Er klopt iets niet. Er moet een samenzwering zijn van Zionistische Joden die proberen onze wereldse heer en redder te ondermijnen!”

Zelfs voor redelijke, ruimdenkende mensen zijn er enkele vragen. Zelfs mensen die toegeven dat Jeremy Corbyn vreselijke en domme dingen heeft gezegd en zich met monsterlijke mensen verbond en sympathiseerde, zijn er niet van overtuigd dat hij een werkelijke bedreiging voor de Britse Joden is. Ze zullen gewoonlijk vragen: “Zelfs als hij verkeerde dingen heeft gezegd en gedaan, waar ben je dan bang voor dat er volgens jou zal gebeuren?”

Ik zou die vraag willen behandelen, aangezien de in de vorige paragraaf genoemde mensen bijna zeker onbereikbaar en onaanspreekbaar zijn.

Om de bedreiging die Corbyn vormt te begrijpen, is het noodzakelijk om de wereldvisie uit te pakken die hij vurig onderschrijft. Corbyn ondersteunt het marginale en linkse standpunt dat de wereldwijde wanorde en het conflict dat we vandaag zien, de schuld is van het Westen. Net als Barack Obama, beschouwt hij de islamitische fascisten in het Midden-Oosten, niet voor wat ze in werkelijkheid zijn, religieuze fundamentalisten die de rest van ons willen doden en veroveren, maar als slachtoffers van Amerikaans buitenlands beleid en / of een erfenis van ‘blanke’ suprematie’.

Dit wil niet zeggen dat Corbyn en zijn soort noodzakelijkerwijs instemmen met of steun verlenen aan de jihadisten, maar op een neerbuigende en, ik zeg, racistische toon, zouden ze beweren dat het islamitische fundamentalisme een soort achterlijke bevrijdingsbeweging is voor bruin gekleurde mensen. Voor de Corbynieten, zouden de Jihadisten niet verantwoordelijk moeten worden gehouden voor de hoofden die door hun zakmessen worden afgehakt, zij zijn verwarde Derde Wereld’ers die door westerse politiek naar deze barbaarsheid zijn gedrongen. Als we het Westen gewoon kunnen repareren of vernietigen, zullen ze stoppen met ons te haten en hun dromen opgeven om een ​​wereldwijd Kalifaat te vestigen.

Corbyn is een artefact van het door de communisten geïnspireerde Nieuw Links van de jaren ’70 en ’80, die anti-westerse verhalen en internationalistische propaganda opslokten die werden gevent door de Sovjetunie en haar satellieten. Een kernmotief van de propaganda van het Oostblok was de bevordering van de nationale bevrijding van derdewereldlanden tegen het kwaad van het kapitalisme en het westerse imperialisme. Dit was een herziene en uitgebreide versie van de wereldwijde arbeidersrevolutie ingegeven door de bolsjewieken, en het was een effectieve Koude Oorlog-tactiek in het mobiliseren van jonge westerse linksen en idealisten in de Derde Wereld tegen het ‘onderdrukkende’ Westen en haar ‘onderdrukkende’ bondgenoot, Israël. Onder deze, een jonge revolutionair genaamd Jeremy Corbyn.

Het belangrijkste probleem met dit wereldbeeld is eenvoudig dit: niets is gebaseerd op de realiteit. Het zijn waanideeën. Het is een enge en simplistische beschrijving van het onderdrukker / onderdrukte model, een model dat op betrouwbare wijze de weg effent voor totalitaire projecten en Jodenhaat. De Duitsers werden onderdrukt, het proletariaat werd onderdrukt, het Arabische Midden-Oosten wordt onderdrukt, enz.

Samenzweringstheorie is gebruikelijk bij deze eendimensionale bewegingen omdat de ‘onderdrukker’ kan worden afgeschilderd als een duivelse en almachtige kracht. Voor de Duitsers was alles de schuld van de Jood, voor het proletariaat konden alle problemen voortkomen uit de Joodse bourgeoisie, tot het Arabische midden-oosten, alles kan worden toegeschreven aan een Zionistisch complot. Het is in het samenzweerderige en totalitaire potentieel van het Corbynitische wereldbeeld dat de dreiging van Jeremy duidelijk wordt.

Het beleid van Jeremy Corbyn richt zich waarschijnlijk niet direct tot Joden, maar wat gebeurt er wanneer zijn beleid niet het gewenste resultaat oplevert? Zullen hij en zijn aanhangers eenvoudig toegeven dat dit messiaanse wereldbeeld ineffectief is? Zullen ze alleen maar accepteren dat het economisch beleid van het verhogen van belastingen, het verhogen van de uitgaven en het vergroten van de welvaart niet de beste manier is om de economie te stimuleren? Wat gebeurt er als de open en warme omhelzing van islamitische jihadisten het geweld niet daadwerkelijk stopt?

De Corbynieten zullen zichzelf reflecteren – reken er niet op – of leggen de schuld van hun falen bij een geheim complot dat bedoeld is om hun missie te ondermijnen. Het kunnen misschien wel de almachtige Zionistische Joden zijn, die volgens hen enorme invloed uitoefenen op de internationale media, bedrijven en westerse regeringen. Als dat zou gebeuren, dan zou de Corbynitische revolutionaire missie kunnen veranderen van een kruistocht om alle slachtoffers van onderdrukking en armoede te bevrijden, om de agressieve internationale onderdrukkers, de Zionistische joden, te bestrijden.

We hebben dat soort kruistochten gezien in het verleden. We zullen het niet nog een keer zien, niet zonder een gevecht. Dit is de dreiging van Jeremy Corbyn, en daar zijn we bang voor.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Joe Duenas “The threat posed by Jeremy Corbyn – What may happen if Jeremy Corbyn comes to power” van 1 januari 2019 en een artikel van Ben Ariel “British Labour official: Anti-Semitism result of ‘lazy thinking’” van 28 december 2018 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Claire Ellicott “Corbyn ‘world’s fourth biggest treat to Jews’ – Human rights group puts him on list with neo-nazi killer” van 28 december 2018 op de site van The Daily Mail

Een gedachte over “Jeremy Corbyn’s antisemitisme: Wat er zal gebeuren als Labour aan de macht komt

Reacties zijn gesloten.