Gerstenfeld: antisemitisme is een integraal deel van de Europese cultuur

In december 2018 publiceerde het Fundamental Rights Agency van de EU (FRA) een groot onderzoek uit naar antisemitisme in 12 Europese landen. Hoewel onjuist en niet statistisch representatief, trekt het veel belangrijke conclusies. Het bevestigt nogmaals dat antisemitisme een integraal onderdeel van de Europese cultuur blijft.

Hoewel de bevindingen niet betekenen dat de meerderheid van de Europeanen antisemieten zijn, vormen ze toch een aanklacht tegen de hypocrisie van Europa, het doordringende antisemitisme, het niet-selectieve immigratiebeleid, het wijdverspreide anti-Israëlisme en de enorme discrepantie tussen de retoriek van de Europese leiders in de strijd tegen antisemitisme en hun acties.

Op 10 december 2018 publiceerde het Bureau voor de grondrechten een studie over antisemitisme in twaalf EU-landen met de titel Ervaringen en percepties van antisemitisme. Aangeduiid als het grootste onderzoek ooit naar antisemitisme, werd door veel media in verschillende landen geciteerd zonder kritiek te leveren op deze cijfers.

Dit is jammer, omdat de methodologie van het rapport niet voldoet aan de statistische criteria voor representativiteit. De onderzoekers zeggen het zo: “Hoewel de resultaten niet als representatief kunnen worden beschouwd voor alle Joodse mensen in de EU, vormen ze verreweg de grootste verzameling empirisch bewijsmateriaal over discriminatie, haatmisdaad en antisemitisme tegen Joden in Europa sinds FRA’s eerste een dergelijke enquête in 2012. Verschillende joodse organisaties gebruikten voornamelijk hun mailinglijsten om antwoorden op de vragenlijst te krijgen.

Dit leidt logischerwijs tot de conclusie dat de ‘vragenlijst’ grotendeels werd ingevuld door ‘betrokken’ in plaats van geassimileerde Joden. Het is ook redelijk om te veronderstellen dat onder die ‘betrokken’ Joden degenen die erg bezorgd waren over antisemitisme eerder geneigd waren de vragenlijst in te vullen dan degenen die minder bezorgd waren.

Het negeren van deze methodologische tekortkomingen leidt tot een verkeerde interpretatie van de bevindingen. Hoewel de kwalitatieve uitkomst van de enquête als correct kan worden beschouwd, zijn sommige van de vermelde percentages waarschijnlijk aan de hoge kant.

Toch zijn zelfs de kwalitatieve bevindingen van het rapport buitengewoon belangrijk. Zelfs als veel Europeanen geen antisemieten zijn, maakt antisemitisme al millennia deel uit van de Europese cultuur. Het kwam niet veel voor een paar decennia na de Holocaust, maar het is zeer zichtbaar deze eeuw.

In de inleiding van de studie zeggen de auteurs dat de EU en haar lidstaten wettelijk verplicht zijn alles te doen wat in hun macht ligt om antisemitisme effectief te bestrijden en de waardigheid van Joodse mensen te waarborgen. De studie concludeert echter dat antisemitische intimidatie in EU-landen zo gewoon is dat het genormaliseerd is geworden. Dit betekent dat deze staten grofweg gefaald hebben in de strijd tegen antisemitisme, sommigen meer dan anderen.

De overgrote meerderheid van de respondenten zei dat het antisemitisme in hun land in de vijf jaar voorafgaand aan de enquête was toegenomen. Ze beoordeelden antisemitisme op internet en sociale media als het grootste sociale en politieke probleem. Dit werd op de voet gevolgd door antisemitisme in de openbare ruimte, de media en het politieke leven.

Antisemitisme werd na de Holocaust in West-Europese landen niet als politiek correct beschouwd. Antisemitisme veranderde dus vaak in anti-Israëlisme, dat niet hetzelfde stigma heeft. Veel Europeanen willen nog steeds niet toegeven dat deze mutatie heeft plaatsgevonden.

De studie laat hier weinig twijfel over bestaan van dit. In de Middeleeuwen introduceerde het christendom het concept dat Joden absoluut het kwade vertegenwoordigen, terwijl in de huidige maatschappij het nazisme als het absolute kwaad wordt beschouwd. De meest voorkomende antisemitische uitspraak van Joden in Europa is dat Israëli’s zich gedragen als nazi’s jegens de Palestijnen. Een onderzoek naar antisemitische ervaringen in Nederland in november 2018 wees uit dat negen van de tien respondenten het Israëlisch-Palestijnse conflict persoonlijk werd verweten.

Dat Joden deze leugens ervaren, hoeft niet als een verrassing te komen. Uit een studie van 2011 van de Universiteit van Bielefeld op basis van een statistisch representatieve peiling in zeven Europese landen bleek dat meer dan 40% van de bevolking het eens was met de stelling dat Israël zich als nazi-Duitsland gedraagt.

Maar liefst 28% van de respondenten zei dat ze het afgelopen jaar minstens één keer werden lastiggevallen. De studie toonde ook aan dat degenen die fysiek als Joden kunnen worden herkend veel meer onderhevig zijn aan intimidatie dan degenen die dat niet zijn. Drie procent van de respondenten zei dat ze fysiek waren aangevallen omdat ze Joods waren in de vijf jaar voorafgaand aan de enquête.

Achtendertig procent van de ondervraagde Joden was van plan om in de vijf jaar voorafgaand aan de enquête te emigreren omdat ze zich niet veilig voelden. Dat cijfer lijkt hoog, evenals de bevinding dat 34% van de respondenten het bezoeken van Joodse evenementen of sites vermijdt omdat ze zich niet veilig voelen. Ruim voor de uitbarsting van antisemitisme in deze eeuw waren veel Joden in Europa zo geassimileerd dat ze nooit Joodse evenementen of plaatsen bezochten.

Wat intimidatie betreft, de twee meest genoemde categorieën van daders waren “iemand die ze niet kenden” of “iemand met een extremistische moslimvisie.” Dat werd gevolgd door “iemand met een linkse politieke opvatting,” die werd vaker genoemd dan “iemand met een rechtse politieke mening”.

Het feit dat antisemitisme van links vaker wordt genoemd dan antisemitisme van rechts komt overeen met het punt dat de belangrijkste verbale uitdrukking van antisemitisme die door de enquête werd gevonden, is dat Joden worden beschuldigd van verantwoordelijkheid voor handelingen door Israël. Deze beschuldiging komt voornamelijk van links en bijna nooit van rechts.

Eén positief element werd genoemd. Ongeveer de helft van de respondenten zei dat hun nationale regeringen inspanningen leveren om de veiligheidsbehoeften van Joodse gemeenschappen te waarborgen. Veel meer inspanningen worden geleverd door regeringen om politie of het leger in de buurt van synagogen of andere Joodse instellingen te plaatsen dan vijf jaar geleden het geval was.

Met het oog op de ‘normalisering’ van antisemitisme in Europa, is het niet verrassend dat in de studie is gebleken dat maar weinig Joden antisemitische incidenten aan de politie of andere instellingen melden. Vier van de vijf respondenten die zijn lastiggevallen, hebben dit niet gemeld.

Zelfs als ze niet volledig representatief zijn, zijn de bevindingen van deze studie een vernietigende verklaring over Europa’s hypocrisie, doordringend antisemitisme, niet-selectieve immigratiebeleid dat veel extra Jodenhaters naar Europa brengt, wijdverbreid anti-Israëlisme, en een enorme discrepantie tussen de retoriek van Europese leiders over het bestrijden van antisemitisme en hun acties.

Lees hier het volledige rapport (PDF-file) van de FRA (86 blz.)


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Manfred Gerstenfeld “Anti-Semitism Is an Integral Part of European Culture” van 20 december 2018 op de site van BESA

♦ een artikel op deze blogRapport antisemitisme 2018; 2de onderzoek naar discriminatie en haatmisdrijven jegens Joden in de EU” van 14 december 2018

5 gedachtes over “Gerstenfeld: antisemitisme is een integraal deel van de Europese cultuur

  1. Van de cultuur én het DNA der Europeese ‘beschaving’.

    Jodenhaat is een alles vernietigende onuitroeibare ziekte die om de zoveel jaren weer actief word.

    Tegen Kanker, AIDS zijn medicijnen uitgevonden…..tegen Jodenhaat niet.

    Het is een chronisch, intens ziekelijk virus dat altijd gepaard gaat met vele doden & gewonden……..en niet uit te roeien is door pseudo beschaving.

    Liked by 1 persoon

  2. Het grootste deel van de moslims krijgt de Jodenhaat met de paplepel ingegoten. De bestrijding ervan is dus een moeizame aangelegenheid. Het linkse antisemitisme, keurig verpakt als anti-Israëlisme of anti-zionisme, is een politieke keuze, doorgaans gebaseerd op feitelijke onjuistheden. Maar wel een keuze, die iemand bewust maakt. In feite kwaadaardiger dan de eerste vorm, zij het minder gewelddadig. Het rechtse antisemitisme beperkt zich naar mijn gevoelen tot het bekladden van synagoges met hazenkruisen en het aanbrengen van vernielingen op begraafplaatsen. Je zou zeggen: minder gevaarlijk. Hoewel… De gebeurtenissen in het Amerikaanse Pitsburgh laten ons zien dat we ook hier niet te maken hebben met de oude mensen en de dingen, die voorbij gaan.

    Like

  3. Mischien :heel messchien ? is Jodenhaat hetzelfde als eigenhaat ?buurmanhaat ? de hond van de buurman haat ? uw eigen mislukte leven haat ? ik haat mijn wijf haat ? en dan alles transponeren naar iemand die daar part noch deel aan heeft ?is anti-semitisme een soort eigenhaat? een “ik ben als mens mislukt”en een Jood is schuld daaraan? leeft u een derderangs leven als een derderangs mens : geef dan een jood de schuld !! simpel TOCH ??

    Like

Reacties zijn gesloten.