Er is geen politieke oplossing voor Gaza; enkel een Israëlische militaire overwinning

Plaatje hierboven: Palestijnse demonstranten staan tegenover Israëlische soldaten aan het veiligheidshekken dat de Gazastrook scheidt van Israël, hier ten oosten van Rafah in de zuidelijke Gazastrook op 13 april 2018 [beeldbron: Said Khatib/AFP]

De bewering dat een overeenkomst tussen de Amerikaanse regering, de Palestijnse Autoriteit en de Egyptenaren om de PA toe te staan ​​de financiële schroeven tegen Hamas nog harder aan te draaien, dit zou culmineren in het herkrijgen van de controle van de Palestijnse Autoriteit over de Gazastrook, is een illusie en kan niet verder weg liggen van de dagelijkse realiteit. In het Midden-Oosten heerst alleen gewapende macht.

Volgens Tzipi Livni, het boegbeeld en parlementslid voor het Zionistische Kamp en leider van de oppositie, is er niet enkel een politieke oplossing voor Gaza, maar deze oplossing had al in 2009 kunnen worden bereikt. Ze beweert krachtig dat er in die tijd een brede overeenkomst tussen de regering-Obama, de Palestijnse Autoriteit en de Egyptenaren bestond, om de PA toe te staan ​​de financiële schroeven van de jonge Hamas-regering aan te draaien, wat zou hebben geleid tot de capitulatie van de laatste om te ontwapenen toen de veiligheidstroepen van de PA de Strook overnamen die ze twee jaar eerder hadden verloren.

Zo groot was de consensus tussen deze actoren, beweert Livni, dat deze strategie zou hebben geresulteerd in een resolutie van de Veiligheidsraad. De enige belemmering voor het uitvoeren van deze strategie was en blijft volgens haar premier Benjamin Netanyahu en zijn (extreem) rechtse regering.

De voor de hand liggende vragen die opkomen bij het luisteren naar Livni zijn: Sinds wanneer is consensus tussen externe machten (niet ondersteund door militaire kracht) in het Midden-Oosten ooit van belang geweest aan de grond? En sinds wanneer was een resolutie van de Veiligheidsraad meer waard dan het papier waarop het was geschreven?

Militair geweld
Een goede plaats om deze vragen te beantwoorden, is de Syrische burgeroorlog, de grootste episode van geweld in het Midden-Oosten in minstens drie decennia. Talloze resoluties van de Veiligheidsraad werden aangenomen en er vonden ten minste vijf ronden van intensieve onderhandelingen plaats tussen de oppositie en externe krachten. Waarheen hebben die geleid? Naar nergens.

Wat heeft dan wel de uitkomst bepaald? Militair geweld: Russische luchtmacht; Hezbollah en door Iran gesteunde milities voor Syrië; 2.000 tot 3.000 Special forces van de Verenigde Staten die samenwerken met de Koerden; en Turkse militaire interventie waardoor de rebellen in de Idlib-enclave konden blijven. Dit is de reden waarom Assad wint, hoewel hetzij slechts gedeeltelijk.

Laten we naar Libanon kijken. Talloze resoluties van de Veiligheidsraad riepen op tot ontwapening van Hezbollah (nou ja, niet specifiek, maar toch met die intentie) en een democratisch gekozen regering onder leiding van Saad Hariri eiste hetzelfde. Wat heeft de uitkomst bepaald? Hezbollah-milities trokken in mei 2008 allemaal naar Beiroet en omsingelden de gekozen regering in het regeringsgebouw Grand Serail. De regering capituleerde voor de eisen van Hezbollah, waarvan de belangrijkste was om zich te onthouden van acties die Hezbollah zouden omschrijven als de krachtigste en meest gewelddadige troepenmacht in Libanon.

Livni had dezelfde les moeten leren van Egypte dat grenst aan het zuiden. Hoe werd een democratisch gekozen regering tijdens de ‘Arabische Lente’ verwijderd? Meestal door tanks van het Egyptische leger, personeelsvervoerders en scherpschutters, en periferie door de minderheid van burgers die het leger steunden. Obama bekritiseerde de tegencoup, samen met de Europese Gemeenschap. Maar Abdel Fattah al-Sisi is nog steeds stevig aan de macht en de afgezette president Morsi werd vergeten en kwijnt weg in de gevangenis.

[..]

En tot slot, mag van het Israëlische publiek worden verwacht dat de IDF de strijd wil aangaan namens de tachtigjarige Abbas, die afwisselend de Joodse staat bespot bij elke wending en de families van terroristen financiert – en wiens gedrag een vastberaden en volmondige openbaring onthult door zijn ontkenning van het Joodse volk en de Joodse geschiedenis, met name de Holocaust?

Israëli’s zullen waarschijnlijk niet opnieuw de ‘slachtoffers van de vrede’ zijn die hen tijdens het mislukte Oslo-project werden gevraagd. Nu Israëlische verkiezingen opdoemen, moet Livni worden aangespoord om met meer realistisch strategisch denken te komen dat de militaire afschrikking centraal stelt. Het Israëlische publiek zal niet opnieuw voor de gek gehouden worden door waanvoorstellingen van wishful thinking.


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh ingekort artikel van Hillel Frisch “Is there a political solution for Gaza?” van 27 oktober 2018 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikel van Prof. Hillel Frisch “There Is No Political Solution for Gaza” van 7 november 2018 op de site van BESA

Advertenties

Een gedachte over “Er is geen politieke oplossing voor Gaza; enkel een Israëlische militaire overwinning

  1. Dit is op toodlessss herblogden reageerde:
    Het is alleen maar ellende in Gaza en we weten allemaal door wie dat zo is. Gaza hoort gewoon bij Israël. De daar wonende inteeltn figuren kunnen naar hun geloofsbroeders in andere landen. Waarom eigenlijk niet? Israël krijgt toch altijd de Zwarte Piet toegespeeld, dus dat zijn ze wel gewend. En…ik heb genoeg van die achterlijke verdeling van dat kleine stukje land – met de vijand als infiltrant – gewoon één solide land Israël mèt Judea en Samaria en mèt Gaza.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.