De militarisering van het wereldwijde antisemitisme

Plaatje hierboven: De Tree of Life synagoge in Pittsburgh, VS, waar op de ochtend van de sabbat van 27 oktober 2018 door de ultra-rechtse paramilitaire antisemiet Robert Bowers 11 bejaarde Joden werden afgeslacht, enkel omdat ze Joden waren [beeldbron: Spiked]

En toch blijven de mensen de ernst van het antisemitisme bagatelliseren. Zelfs nu. Zelfs na de ergste aanslag op Joden in de Amerikaanse geschiedenis. Zelfs na de slachting van 11 voornamelijk oudere Joden tijdens een bris, de viering van de geboorte van een kind, in de Tree of Life Synagogue in Pittsburgh.

Deze keer minimaliseren zij de omvang en diepgang van deze antisemitische daad door de schuld voor het bloedbad in Pittsburgh bij president Donald Trump te leggen. Nauwelijks had Robert Bowers zijn daad van racistische massamoord uitgevoerd of anti-Trump-commentatoren beschreven het bloedbad als het  gevolg van Trump’s zogenaamd blank-nationalistische wereldbeeld en zijn verdeeldheidwekkende retoriek.

Deze slachting was het ‘onvermijdelijke resultaat’ van ‘het hatelijke nationalisme van Trump’, schreef The Nation en ‘Onvermijdelijk‘. “Trump heeft niet de trekker overgehaald over de Joden in Pittsburgh maar hij heeft de schutter zeker voorbereid“, zegt een schrijver van Haaretz. Hatelijk geweld als deze is een gevolg van de retoriek van Trump, zegt de Britse columnist Mehdi Hasan: “Hij predikt haat. Hij zet aan tot geweld. Hij inspireert aanslagen.”

Deze haast om Trump de schuld te geven van een massamoord op Joden is niet alleen uiterst cynisch, waarbij de militarisering van antisemitisme wordt aangewakkerd naar het goedkope, lage punt van het scoren van punten tegen een politicus die mensen niet leuk vinden.

Het heeft ook het effect van het witwassen van de ware gruwel van antisemitisme in het Westen van de 21ste eeuw. Het is op zich een vorm van apologisme voor het nieuwe antisemitisme in de mate dat het ont-historiseert en de-politiseert door het te presenteren als weinig meer dan een functie van het nieuwe rechtse populisme.

Het presenteert gewelddadig antisemitisme als nog een ander ding dat werd losgelaten, of op zijn minst geïntensiveerd, door Trump en door de politieke wending van de afgelopen twee jaar. En dit leidt op een gevaarlijke manier de aandacht van het publiek af – doelbewust, vermoed ik – van het feit dat anti-semitisme nu al meer dan een decennium toeneemt en steeds meer gemilitariseerd wordt, zowel links als rechts en eveneens binnen moslimgemeenschappen.

Post-Pittsburgh, het is moeilijk om aan de conclusie te ontkomen dat veel waarnemers meer geïnteresseerd zijn in het beschamen en verzwakken van Trump dan dat ze echt grip krijgen op het nieuwe antisemitisme. Waar was tenslotte hun woede, hun bezorgdheid over retoriek, hun existentiële handenwringen over hatelijke ideeën en haatdragende taal, toen antisemitisme pre-2016 verscherpte en militariseerde, pre-Trump, met name in Europa?

Terug toen in 2015 vier Joden werden afgeslacht in een delicatessenwinkel in Parijs. Of wanneer een schutter in 2015 de Grote Synagoge in Kopenhagen aanviel tijdens een bat mitswa, waarbij hij een moord pleegde. Of tijdens het bloedbad op een Joodse school in Toulouse in 2012, waarin een rabbijn en drie kinderen werden vermoord.

Een van de slachtoffers was een achtjarig meisje: de antisemitische dader greep haar bij haar haar en duwde zijn pistool in haar gezicht. Hij klemde haar vast toen hij de trekker overhaalde. Hij veranderde van wapen en schoot haar neer in de Tempel. Hij schoot haar in het gezicht voor de misdaad van Joods te zijn.

Of tijdens de molotovcockaanval op een synagoge in Göteborg vorig jaar, waarbij 30 mensen naar een kelder moesten vluchten om aan de raketten te ontsnappen. Of wanneer in 2014 een synagoge in Düsseldorf werd gebombardeerd door moslims die wraak wilden nemen op de acties van Israël in Gaza. Of wanneer een overlevende van de holocaust eerder dit jaar door antisemieten in Frankrijk werd neergestoken. Of wanneer er een poging was om de Exeter Synagoge, de op twee na oudste in Engeland, in juli van dit jaar in brand te steken.

Of tijdens alle andere duizenden antisemitische aanvallen in Europa in het afgelopen decennium, die allemaal hebben gesproken tegen een angstaanjagende situatie waarin antisemitisme nu de grens overstak van racistische incidenten naar een steeds meer gemilitariseerde poging om de Joodse bevolking en hiun instellingen te demoniseren en mensen te ontmenselijken.

Eén probleem is natuurlijk dat veel van deze aanslagen – met name het Deli-bloedbad, het bloedbad in Toulouse en het poging tot het bloedbad in de synagoge in Kopenhagen – werden uitgevoerd door geradicaliseerde moslims. En we bekritiseren ze niet te hard, toch? Dat zou een vorm van islamofobie zijn. Het is de afgelopen jaren vrijwel als ‘islamofoob’ behandeld om zich te veel te richten op de groei van gemilitariseerd antisemitisme in het Europa van de 21ste eeuw.

Tegelijkertijd is er een verdieping van het antisemitische gevoel tussen zowel in het nieuwe links als in het harde rechts, zowel in Europa als in de VS. Inderdaad, een ding dat de veronderstelde politiek-correcte links heeft met het alt-rechts dat zij beweren te verachten, zijn het verdachtmaken van Joden en een vreemde, diepe, vaak hysterische vijandigheid tegenover het Zionisme. Beiden onderschrijven een samenzweerderig wereldbeeld dat zegt dat een almachtige Joodse Lobby (of de Israël Lobby, als je meer PC bent) een enorme invloed uitoefent op het politieke leven in het Westen.

[..]

Als je kijkt naar de fascistische slachting in Pittsburgh en alleen het probleem van de Trumpisme ziet, dan ben je moedwillig blind; politiek en moreel blind. Want in deze aanslag zien we dat angstige mainstream-opvattingen een gewelddadige expressie krijgen en we zien alleen de laatste stap in een militarisering van antisemitisme dat al jaren toeneemt. Uiteindelijk draagt ​​slechts één persoon de verantwoordelijkheid voor het bloedbad. De rest van ons heeft echter een morele verantwoordelijkheid om eerlijk te zijn over de opkomst van antisemitisme en het uiteindelijk te behandelen met de ernst die het verdient.


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh ingekort artikel van Brendan O’Neill “The militarisation of anti-Semitism – Blaming Trump for the Pittsburgh massacre downplays the scale of anti-Semitism today” van 29 oktober 2018 op de site van Spiked

 

Advertenties

2 gedachtes over “De militarisering van het wereldwijde antisemitisme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.