‘I had a dream’: Stel je voor wat Israëlisch-Palestijnse vrede zou kunnen betekenen

Tibetanen zouden graag een eigen staat willen, net zoals de Oeigoeren dat willen. Het regime van China is niet van plan deze volkeren te laten gaan. De Koerden willen graag een eigen staat. De regeringen van Turkije, Iran, Irak en Syrië blijven vastberaden om te voorkomen dat ze een land vormen. De Tsjetsjenen willen graag een eigen staat. De Russische president Vladimir Poetin zal dat pas toestaan ​​vanaf het ogenblik dat varkens kunnen vliegen.

Het beroemdst, natuurlijk, is dat de Palestijnen graag een eigen staat willen hebben. Ze zouden er een kunnen hebben. Hen werd al meerdere keren een eigen staat aangeboden. Maar in ruil daarvoor zouden ze ermee moeten instemmen om hun conflict met Israël te beëindigen, grenzen en veiligheidskwesties te onderhandelen en vreedzaam samenleven moeten omarmen met hun Joodse buren.

Hamas, dat de Gazastrook regeert, heeft duidelijk gezegd dat het die prijs nooit zal betalen. De chef van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas, die de Westelijke Jordaanoever bestuurt, beweert een tweestatenoplossing voor te staan. Maar hij is nooit bereid geweest de hierboven genoemde concessies te aanvaarden. Noch heeft hij ooit serieus geprobeerd Palestijnen voor te bereiden op vrede. Zou hij een vredesverdrag ondertekenen, dan is het twijfelachtig of de Palestijnen het zouden accepteren of dat hij het zou kunnen uitvoeren.

In deze context zou je kunnen concluderen dat de Amerikaanse president Donald Trump geen enkele kans maakt om vooruitgang te boeken in het Palestijns-Israëlische dossier. Maar een bezoek aan Israël laat me met een andere indruk achter. Ik denk dat het mogelijk is voor hem om nieuwe en verbeterde feiten te creëren op de grond. Eigenlijk heeft hij dat al gedaan.

Obama’s mes in de rug van Israël
Op 23 december 2016, tijdens zijn laatste dagen op kantoor, faciliteerde president Barack Obama de aanname van Resolutie 2334 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die de Westelijke Jordaanoever, inclusief oostelijk Jeruzalem, tot ‘Palestijns grondgebied’ verklaarde.

Binnen ‘Oost-‘Jeruzalem ligt de Joodse wijk van de oude stad, met de heiligste Joodse religieuze plaatsen, plaatsen waar Joden duizenden jaren leefden en werden aanbeden voordat ze door Jordaanse soldaten werden verbannen in 1949. Joden keerden terug in 1967, nadat Israëlische troepen een defensieve oorlog uitvochten en de bezettende Jordaanse troepen verdreven.

Resolutie 2334 van de Veiligheidsraad stuurde Palestijnen een bericht dat de etnische en religieuze ‘reiniging’ van de Joden niet verkeerd was en dat het Hamas-verhaal juist was. Want als Joden zelfs niet in de Joodse wijk thuishoren, horen ze nergens in de regio thuis, hebben ze hier geen geschiedenis of vaderland en zijn ze geen volk.

Daaruit volgen de delegitimisering van Israël en de ontmenselijking van Israeliërs onverbiddelijk. Dat is niet de voorwaarde voor een tweestatenoplossing. Het is de voorwaarde voor een definitieve oplossing. De resolutie vertelde de Palestijnen ook dat het niet nodig was om te onderhandelen of compromissen te sluiten: in plaats daarvan een beroep doen op de ‘internationale gemeenschap’, die veel van de Israëliërs zal eisen en helemaal niets van u zal eisen.

Ik ben bereid te geloven dat Obama dat allemaal niet heeft bedoeld. Feit is echter dat Resolutie 2334 van de Veiligheidsraad een enorme belemmering vormt voor het pad van een eventueel later vredesproces. Het intrekken van een resolutie van de Veiligheidsraad is vrijwel onmogelijk, maar Trump deed het volgende goede: hij verplaatste de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem en bevestigde daarmee opnieuw de steun van de VS voor de legitimiteit van Israël en voor Jeruzalem als hoofdstad.

Dit sluit de mogelijkheid van Palestijnen die ook een hoofdstad hebben in Jeruzalem of ernaast niet uit. Maar een dergelijk resultaat zou het resultaat moeten zijn van onderhandelingen tussen Palestijnen en Israëli’s.

Palestijnen haten Trump maar niet zijn dollars
Daarnaast beval Trump vorige maand de sluiting van het kantoor van Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in Washington, de feitelijke Palestijnse ambassade.

De PLO “heeft geen stappen ondernomen om het begin van directe en zinvolle onderhandelingen met Israël te bevorderen“, zei het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, eraan toevoegend dat de “Palestijnse leiders ook een Amerikaans vredesplan hebben veroordeeld dat ze nog niet hebben gezien en dat ze weigeren om met de Amerikaanse regering in zee te gaan met betrekking tot vredesinspanningen en anderszins.

Ook nuttig: Eind augustus bevroor Trump de fondsen aan het U.N. Relief and Works Agency, dat diensten verleent aan Palestijnse vluchtelingen – en aan miljoenen van hun nakomelingen, die UNRWA ook als vluchteling aanwijst.

Kort daarna maakte de burgemeester van Jeruzalem, Nir Barkat, bekend dat hij de UNRWA in het vluchtelingenkamp van Shuafat in Oost-Jeruzalem laat verhuizen. Barkat riep op dat het bureau ‘volledig gefaald had’ om adequate sanitaire voorzieningen, gezondheidszorg, onderwijs en welzijn aan te bieden en dat het niet alleen terrorisme tolereerde maar ook ertoe aanzette, maar de gemeentelijke overheid opriep om verantwoordelijk te zijn voor de 30.000 inwoners van Shuafat die, zei hij, behandeld zullen worden “zoals alle andere inwoners” van de hoofdstad.

‘I had a dream’
Als dit initiatief slaagt, kan het een soort vredesproces vormen, zij het dat het wordt uitgevoerd door mensen op straat in plaats van diplomaten in salons. In de loop van de tijd zou dit de opvattingen van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en misschien zelfs in Gaza kunnen verschuiven.

Stel je voor wat het zou betekenen als de volgende generatie Palestijnse leiders zich niet verzette tegen het ‘normaliseren’ van relaties met Israëli’s. Stel je voor dat jihadistische terroristen niet langer werden verheerlijkt als martelaren in de Palestijnse moskeeën en media. Stel je voor dat Palestijnen die bereid waren om met Israëli’s samen te werken ten behoeve van beide volken niet langer als afvalligen en verraders werden veroordeeld.

Ik verwacht niet dat daar ook maar iets van zal uitkomen, terwijl Trump in het Witte Huis is. Maar hij heeft opgelost wat zijn voorganger had gebroken. En hij heeft duidelijk gemaakt dat de Palestijnen een eigen staat kunnen hebben, maar alleen als ze erkennen dat een tweestatenoplossing twee staten impliceert voor twee volkeren, die beide bereid zijn vreedzaam naast elkaar te bestaan. Dat is misschien niet de ‘deal van de eeuw’, maar het is meer dan welk vredesproces in het verleden dan ook.


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh ingekort artikel van Clifford D. May “Peace processing 2.0” van 2 november 2018 op de site van Israel Hayom

Advertenties

7 gedachtes over “‘I had a dream’: Stel je voor wat Israëlisch-Palestijnse vrede zou kunnen betekenen

  1. moslims en een eigen staat ? herinnert u zich pakistan nog ?? bij de oprichting was er sprake van ontelbare dode en miljoenen ontheemde hindoe’s ! oost-pakistan(Bangladesh) zelfs nog wreder ! binnenkort eisen ze ook st.denis ,kreutzberg,anderlecht en schildersbuurt op als eigen staat !!
    de figuren die nu in Israel actief zijn willen helemaal geen vrede ! zij willen een “judenrein”palestina !! om die reden is iedere Jood-waar ook ter wereld- tot legitiem doelwit verklaard : het is moslimplicht om Joden te vermoorden ! al sinds de tijd van ene beroemde profeet !

    Liked by 1 persoon

  2. Zie het ook niet zitten en als het wel gaat gebeuren vrees ik dat de burgeroorlog tussen Gaza en de rest al snel een feit is. De internationale gemeenschap zal zich er weer mee bemoeien. Zoals hier telkens aangegeven zijn er Palestijnen die niet tevreden zijn totdat Israël verdwenen is en zelfs dan niet.
    Een stuk onder Jordanië eventueel en een speciale regeling voor de Gazanen met Egypte. Bijv. wapens neer en integreren in Israël of verhuizen naar de Sinaï. Zo’n migratie is dat ook niet weer en ze kunnen elkaar altijd nog bellen;

    Like

    1. lennybrit : ze kunnen elkaar altijd nog bellen ?? gewoon zoals Abraham met zijn adoptiezoon ishmael deed na de zoveelste moordpoging op Isaac !:: de woestijn injagen zonder eten of drinken en hopen dat hij snel doodgaat !! die kebabvogels kun je beter lozen hoor : niets dan ellende !!

      Like

      1. Als ze weg willen en kunnen dan ben ik de laatste om ze tegen te houden. Ik ben echter ver weg en de mensen aan beide kanten van de grens hebben te leven met de realiteit van vandaag.
        Ik weet dat niet alle Arabieren Israëlhaters zijn en dat er juist hier in Europa veel te vinden zijn. En dat dat er veel Europeanen zijn zijn die vooral denken aan geld en werkgelegenheid. Zij financieren vaak met Canada en Nieuw-Zeeland de NGO’s. Ik vertel hier niets nieuws.
        Mijn mening is, met een hoop Israëli’s, dat er ergens nog te bereiken valt, hoewel bijna niemand meer waarde hecht aan de tweestatenoplossing. We weten allemaal dat de leiding corrupt is en dat velen die daarmee besmet worden al gauw verleid worden door het geld. Het verdient goed om actief te zijn voor de Palestijnse zaak en je kunt dan doen als zakenman, politicus of als modepop. Heel anders dan zeg twintig jaar geleden.
        Misschien ook een zwakte.
        Ik vind het veel belangrijker dat de Israëlische regering geen dingen doet die een zorgvuldig opgebouwd zeer goed imago kan verpesten.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.