Bestaat er wel zoiets als legitieme kritiek op Israël die niet antisemitisch zou zijn?

Bestaat er zoiets als ‘legitieme kritiek’ op Israël? Moet de identiteit van de criticus een impact hebben op hoe we de kritiek bekijken? Of is kritiek op Israël altijd en onvermijdelijk antisemitisch?

Een van de meest verfoeilijke leugens die door de anti-Israëlische industrie van de griefproductie wordt geprikkeld, is dat pro-Israël-gerichte activisten hun hoofddoel zouden stellen om elke kritiek op Israël te smoren, tot zwijgen te brengen en te ontkennen.

Dit uiteraard met het doel om wat toe te voegen aan het Palestijnse verhaal van permanent slachtofferschap, zodat wanneer voorstanders van BDS worden blootgesteld en gemeden voor wat ze zijn, ttz walgelijke racistische bullebakken die zich niets aantrekken van de Palestijnse mensenrechten, ze kunnen huilen en klagen dat een vermeende “Zionistische Lobby” en of zelfs een fictieve “Joodse Lobby” probeert hun kritiek op Israël en het Israëlische beleid te stoppen.

Een recent en goed voorbeeld van het verwijzen naar zogenaamde ‘legitieme kritiek’ is dit fragment uit een brief van april 2018 aan The Guardian, ondertekend door verschillende leden van de Britse Labour Party, geleid door antisemiet Jeremy Corbyn:

Als een levendige democratie streeft Israël naar zowel vrede als gerechtigheid, terwijl het de principes van vrijheid van meningsuiting, pers, religie en vergadering respecteert en de rechten van vrouwen, homoseksuelen en andere minderheden beschermt. Alleen Israël in de landen van het Midden-Oosten bevestigt deze waarden in zijn rechtssysteem en cultuur en heeft een krachtige pers, een waakzame publieke en onafhankelijke rechterlijke macht om toezicht te houden op deze waarden.

Zoals elke andere maatschappij is Israël echter onvolmaakt. Israëli’s zelf zijn de hardste critici van de tekortkomingen van hun land en Amerikanen kunnen ook moeite hebben met bepaalde Israëlische beleidsmaatregelen. Het is belangrijk om onderscheid te kunnen maken tussen mensen die legitieme bezorgdheid uiten over dat beleid en degenen wier opvattingen de weg inslaan naar delegitimisering of antisemitisme.

Legitieme critici van Israël leggen de fouten van Israël bloot in de hoop ze op te lossen en de samenleving te verbeteren. Tegenstanders van Israël benadrukken echter de imperfecties van Israël met het doel de natie in verlegenheid te brengen, te isoleren en te vernederen.

Legitieme critici proberen Israël te veranderen door middel van democratische processen, door ondermeer deelnemen aan de verkiezingen en hun stem uit te brengen om de regering te veranderen, het gebruik van hun recht op vrije meningsuiting om te protesteren en het voeren van beleid voor de rechtbank – allemaal opties die niet beschikbaar zijn voor mensen in Arabische landen. Tegenstanders van de Joodse staat proberen om niet-democratische middelen te gebruiken om veranderingen aan Israël op te leggen, waarvan er veel tegengesteld zijn aan de burgers van Israël.

Legitieme critici willen dat Israël een beleid goedkeurt dat het helpt groeien en bloeien en samengaan met een even welvarende Palestijnse staat. Detractors willen Israël verzwakt of vernietigd zien worden. Legitieme critici geloven dat de vrije stroom van ideeën, cultuur en handel tussen mensen de beste manier is om vrede en begrip te bevorderen. Tegenstanders pleiten voor zwarte lijsten, censuur en demonisering van Israëli’s.

Enkele jaren geleden formuleerde Natan Sharansky, de voormalige Sovjet-dissident en Israëlisch politicus en schrijver, de zogeheten “3-D test” om het onderscheid te kunnen maken tussen enerzijds legitieme kritiek op Israël en anderzijds antisemitisme: demonisering, delegitimizering en het meten met dubbele standaarden, in antwoord op diegenen die bewust op Israël een norm willen opleggen die zij niet toepassen op andere democratieën in de strijd tegen terreur in het Midden-Oosten.

Willem Hart: “Ik bekritiseer Israël omdat ik van Israël hou. Er is niets mis met het aanpakken van een bepaald element van de Israëlische samenleving, cultuur of beleid en het uiten van legitieme kritiek, zelfs in de diaspora. Als het met liefde wordt gedaan, kan het alleen maar zorgen voor een sterkere Joodse staat. En als dat niet het geval is, zijn echte supporters (en echte critici) meestal in staat er dwars doorheen te kijken.”


Bronnen:

♦ naar een artikel van Willem Hart “Legitimate criticism and legitimate hatred” van 13 juli 2015 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikelLegitimate Critics Vs. Delegitimizers” op de site van Stop BDS

♦ naar een artikel van Judean Rose “Is There Such a Thing as Legitimate Criticism of Israel?” van 22 augustus 2018 op de site van Elder of Ziyon

♦ naar een artikel van Varda Meyers Epstein “Is There Such a Thing as Legitimate Criticism of Israel?” van 5 oktober 2018 op de site van The Jewish Press

Advertenties

5 gedachtes over “Bestaat er wel zoiets als legitieme kritiek op Israël die niet antisemitisch zou zijn?

  1. De grootste Israel critici wonen in Israel………de rest moet zich met zijn eigen zaken bemoeien en zijn eigen achtertuin schoonvegen.

    De zogenaamde Israel critici (natuurlijk altijd voor de bestwil van het land of voor de palestijnen) zijn ‘of gefrustreerde mislukkelingen of anti semieten.

    U mag het uitzoeken!

    Like

    1. Hoy Shapira ! simpel eigenlijk : Israel-haat en Joden-haat liggen vrij dicht bij elkaar ! mocht je ontevreden of ontgoocheld zijn over je mislukte leven ,sleur dan je Joodse buurman uit zijn huis en geef hem een ongenadig pak ransel of snij hem in kleine stukjes ! dit is een door alle tijden heen en bij alle “beschaafde”
      volkeren een beproefd middel ! mocht je ook Joden kennen die een Nobelprijs of Olympische bekroning hebben , schijt ze dan volledig onder want dan pas hoor je er echt bij ! en niet vergeten ; bij de naam “Israel” spontaan gaan kotsen want dat is in veel gevallen wel op prijs gesteld ! het “Beloofde Land” is een rozentuin met vele doornen ! KEEP SMILING !!

      Like

      1. Niets persoonlijks hoor Shapira !!
        niet alleen Jezus droeg heldhaftig en vastberaden zijn eigen kruis : het is een Joodse plicht ( Mitzvot) om zulks te doen ! aan het eind van de dag ben je alleen de grote baas dankbaar voor je leven !! mijn Oma lichtte iedere dag een kaarsje “voor de onnozelaars”

        Like

  2. Het samengaan met een Palestijnse staat is bijna onmogelijk daarvoor is het water te diep , er wonen blijkbaar in Israel mensen linksen of groenen noem ik hen dan die gerust verder mogen dromen, alleen kan het ontwaken uit zo’n droom zeer griezelig zijn !!

    Like

Reacties zijn gesloten.