Waarom de Palestijnen geen eigen parlement hebben

Plaatje hierboven: Het gebouw van het Palestijnse parlement aka de ‘Palestinian Legislative Council’ (PLC) in Ramallah op 28 januari 2006, werd al drie dagen na de laatste verkiezingen aangevallen, de ruiten ingeslagen en de inboedel vernield [beeldbron: Zharan Hammad/Getty Images]

Parlementen, een van de sterkste manifestaties van een democratie, vertegenwoordigen het electoraat, voeren wetten uit en houden toezicht op de regering via hoorzittingen en onderzoeken.

Blijkbaar is dit allemaal niet van toepassing op de Palestijnen die, als gevolg van de machtsstrijd tussen enerzijds de president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas die tevens de Fatah-factie leidt op de Westelijke Jordaanoever en anderzijds Hamas in de Gazastrook, het de afgelopen elf jaar zonder een functionerend parlement doet.

De éénkamer legislatuur van de Palestijnse Autoriteit worden gevormd door de 132 tellende leden Palestijnse Wetgevende Raad (PLC). Zowel de PA als de PLC werden opgericht na de ondertekening van de Oslo Akkoorden in 1993. De eerste Palestijnse wetgevende verkiezingen vonden plaats in januari 1996. De tweede en laatste verkiezing vonden plaats in januari 2006; het resulteerde in een overwinning voor Hamas.

In 2007 greep Hamas gewelddadig de controle over de Gazastrook en gooide het regime van de Palestijnse Autoriteit dat daar was, omver. Sindsdien functioneert het Palestijnse parlement niet naar behoren, hoewel Hamas parlementsleden elkaar soms in de Gazastrook ontmoeten. In afwezigheid van een functionerend parlement, heeft Abbas wetten aangenomen via ‘presidentieel decreet.’ Verschillende Palestijnen hebben de wettigheid ervan betwist en de Palestijnse leider beschuldigd van het overtreden van de Palestijnse Grondwet.

Abbas heeft effectief de PLC vervangen als de enige wetgever voor de Palestijnen. Deze situatie heeft hem veranderd in een autocratische en totalitaire president die beslissingen neemt zonder dat hij verantwoordelijk wordt gehouden door iemand, inclusief leden van het Palestijnse parlement.

Erger nog, Abbas heeft ook zijn bevoegdheden gebruikt om leden van het parlement te straffen die het lef hebben om hem te bekritiseren of die tegen zijn beleid zijn. In 2016 bijvoorbeeld ontnam Abbas vijf ‘opstandige’ parlementsleden hun parlementaire immuniteit: Mohammed Dahlan, Shami al-Shami, Najaf Abu Bakr, Nasser Juma’ah en Jamal Tirawi.

“Het besluit van Abbas is in strijd met de Palestijnse grondwet, waarin wordt opgeroepen tot scheiding van de bevoegdheden tussen de uitvoerende, wetgevende en gerechtelijke autoriteiten,” merkte Abu Bakr op. “We respecteren het rechtssysteem en de wet. We verwerpen elke poging om de wet te misbruiken om te knoeien met de rechterlijke macht.”

Abbas houdt niet van de PLC, omdat hij weet dat veel van zijn Fatah- en Hamas-leden kritisch staan ​​tegenover hem en zijn beleid. Aangezien Abbas kritiek niet bijzonder goed tolereert, voelt hij zich ongetwijfeld comfortabeler in het afleveren van toespraken op internationale fora zoals de Verenigde Naties, het Europees Parlement en zijn eigen Fatah- en PLO-instellingen dan in het Palestijnse parlement. De anderen zijn plaatsen waar niemand hem voor zijn tirannie op de proef stelt.

De PLO- en Fatah-instellingen wordt die vaak worden toegesproken door Abbas, worden gedomineerd door zijn loyalisten, van wie velen ook op zijn loonlijst staan. Wie heeft er een parlement nodig als men het PLO-uitvoerend comité, de PLO-centrale raad en het Centraal Comité van Fatah heeft, wiens leden waarop blindelings kan worden gerekend om Abbas en zijn beslissingen te steunen? De drie Palestijnse instanties hebben de PLC in feite vervangen als de belangrijkste besluitvormingsinstanties van de Palestijnen. De enige beslissingen die deze organen nemen, zijn echter die Abbas volledig ondersteunen in alles wat hij zegt en doet.

Bij afwezigheid van een parlement hebben de Palestijnen geen adres om hun grieven te uiten. Ze kunnen niet naar de gekozen wetgevers schrijven of ze bellen om ergens over te klagen. Het enige wat ze kunnen doen is gebruik maken van sociale media, met name Facebook, om hun mening te ventileren. Zelfs dan zijn de Palestijnen niet veilig voor de lange arm van de Palestijnse veiligheidstroepen. In de afgelopen jaren zijn tientallen Palestijnen lastiggevallen, gearresteerd en verhoord door de veiligheidstroepen van Abbas voor het plaatsen van kritische opmerkingen op Facebook.


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh.com ingekort artikel van Khaled Abu Toameh “Why Palestinians Do Not Have a Parliament” van 18 oktober 2018 op de site van The Gatestone Institute

Advertenties

5 gedachtes over “Waarom de Palestijnen geen eigen parlement hebben

  1. Het is ook ongeloofelijk dat UN US EU deze luitjes als volwaardig gesprekspartne ziet ! beter zou men “Ranzige Rotzooi” figuren kunnen weren !! maar tja : zolang ze maar joden blijven moorden geeft men ze geld he’ : veel geld !!

    Like

  2. Ze hebben geen parlement, omdat ze geen regering hebben, omdat ze geen land hebben, omdat ze geen volk zijn.

    Het zijn een stelletje Arabische/Moslim terroristen samengeperst in een terreur staat, gelegitimeerd door het Westen en de VN als ‘the State of Palestine’, iets dat verder niets voorstelt daar zij zonder het financiele infuus van de Internationale Israel Haters al lang niet meer bestaan hadden.

    Het énige wat ze hebben is “een president” zonder land!

    Jammer dat de EU dat naast zich neerlegt en zich gewillig laat meesleuren in de automatische anti Israel coalitie in de VN.

    (Wat zou daar de reden voor kunnen zijn…..uh, 3 x nadenken).

    Het laat voor de zoveelste keer zien dat het Westen opnieuw aan de verkeerde kant van de geschiedenis staat.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.