Een regering-Corbyn: Wat betreft geheime diensten een bedreiging van de westelijke wereld

Sinds de benoeming van Jeremy Corbyn tot partijvoorzitter van de Britse Labour Party, zijn er honderden, zo niet duizenden artikelen over antisemitisme binnen de Labour Party gepubliceerd. Het aanwakkeren van haat heeft de kansen van Labour om de volgende parlementsverkiezingen te winnen nauwelijks enige schade toegevoegd. Dat zou wel eens kunnen liggen aan de zwakke prestatie van de conservatieve regering bij de Brexit-onderhandelingen. In de eerste helft van september toonden de peilingen min of meer afwisselende resultaten wat betreft welke partij de meeste stemmen zou halen.

Een door Corbyn aangevoerde regering zou de westelijke wereld nog meer zorgen moeten bereiden dan het Britse Jodendom. De reden daarvoor is het bijna volledig verwaarloosde onderwerp van de toegang van Corbyn, en zodoende indirect van verschillende van zijn problematische partners, tot bronnen van de Britse geheime diensten. Hoe veilig zou het voor andere westelijke landen zijn om uiterst geheime informatie van de geheime dienst met de Britse geheime diensten te delen?

Corbyn heeft genocidale terroristen “broeders” en “vrienden” genoemd. Als partijvoorzitter omringt hij zich met mensen, die eveneens sympathisanten van terroristische bewegingen zijn of extreemlinkse standpunten vertegenwoordigen.

Britse premiers delen vaak belangrijke informatie van de geheime dienst met de oppositieleider. In maart van dit jaar berichtte de “Times” echter dat Theresa May Corbyn slechts beperkte toegang tot de als uiterst geheim gekwalificeerde informatie met betrekking tot de aanslagen met zenuwgas in Groot-Brittannië op twee russen aanbood. Dat is duidelijk tegenovergesteld aan haar voorganger David Cameron, die in 2013 gedetailleerde informatie over Syrië met de toenmalige Labour-leider Ed Miliband en diens stafchef deelde. Corbyn´s stafchef kreeg van May geen enkele vertrouwelijke informatie.

Een beperkt overzicht van dichtbij Corbyn staande mensen, aan wie westelijke geheime diensten waarschijnlijk met heel veel tegenzin toegang tot hun vertrouwelijke informatie zouden geven, zal volstaan. In 2003 prees John McDonnell, de machtige schaduwminister van Financiën, de “bommen en kogels” van de Ierse terroristen, die ervoor zorgden dat het Verenigd koninkrijk plaatsnam aan de onderhandelingstafel. Later verontschuldigde hij zich voor zijn ondersteuning van geweld. Dit jaar werd bekend dat er in het kantoor van McDonnell een plaquette hangt, waarop enkele Ierse terroristen worden vereerd. Hij ondertekende ooit ook een brief, waarin werd geëist de bewapende politiekrachten en de binnenlandse contraspionage-eenheid van Groot-Brittannië op te heffen.

De chef-strateeg van Corbyn, Seamus Milne, heeft de stichting van de staat Israël een misdaad genoemd. Hij heeft zich uitgesproken voor de ondersteuning van de genocidale terreurorganisatie Hamas en bagatelliseert enkele van de zwaarste misdaden van Stalin.

Andrew Murray, een hoge politieadviseur van Corbyn, is niet in staat geweest een veiligheidspasje voor het Britse parlement te krijgen, dat hij een jaar geleden aanvroeg. Murray had aangeduid dat de Britse veiligheidsdiensten eraan zouden werken om een Labour-regering te voorkomen. In het verleden heeft hij zich ervoor uitgesproken de NAVO kapot te maken en gezegd dat het de enige fout van Hezbollah zou zijn dat ze een Libanese verzetsbeweging zou zijn. Voordat hij zich aansloot bij de Labour Party, was Murray tot 2016 langjarig lid van de Communistische Partij. Men zegt dat hij tijdens een gelegenheid gezegd zou hebben: “In vergelijking met het imperialisme zijn we allemaal Stalinisten.” Destijds gaf hij bovendien uitdrukking aan zijn solidariteit met Noord-Korea.

Corbyn´s privésecretaresse Iram Awan is een voormalig lid van een extreemlinkse organisatie. Er zijn mensen die beweren dat zij families van aangeklaagde terroristen ondersteund zou hebben. Op dot moment wordt onderzocht of zij negen maanden lang het parlement heeft kunnen betreden zonder door de geheime diensten gecontroleerd toegangsbewijs.

Yasmine Dar kreeg bij de laatste verkiezingen voor de National Executive Committee (NEC) van de Labour Party de meeste stemmen. Dar is te zien in een stukje film uit het jaar 2017 hoe zij in het Islamitisch Centrum in Manchester de Iraanse revolutie viert.

Christopher Andrew, de officiële historicus van de binnenlandse veiligheidsdienst MI5, maakte duidelijk dat de Britse geheime diensten volgens de grondwet de premier moeten informeren wanneer die dat wil. Welke informatie zijn medewerkers dan bereikt, kan niet gecontroleerd worden.

Je zou denken dat de hierboven omschreven feiten een stortvloed aan artikelen veroorzaakt zou hebben over de risico´s voor westelijke en Britse geheime diensten mocht Corbyn premier worden. Het is me niet gelukt om ook maar één duidelijk artikel over dit onderwerp te vinden. De wellicht meest duidelijke uitlating is afkomstig van een voormalig hoofd van de Britse buitenlandse geheime dienst MI6, Sir Richard Dearlove. Hij zei dat wanneer Corbyn bij een Britse geheime dienst zou solliciteren, dat hij in het verloop van de controleprocedure afgewezen zou worden.

Dearlove voegde er aan toe in plaats van in staat te zijn om medewerker van MI5 te worden, MI5 een onderzoek naar Corbyn zou zijn gestart. Over hem en zijn meest vertrouwelijke adviseurs concludeerde hij: “In een tijd, waarin we ons in dit land tegenover een veiligheidsprobleem geplaatst zien, doet me het idee om de veiligheid van de natie in handen van zulke mensen te leggen, huiveren.”

Conservatieve politici, van wie verwacht zou mogen worden dat zij Corbyn nu al wegens het risico genadeloos zouden aanvallen, omdat geheime diensten uit het buitenland niet bereid zouden zijn hun informatie met het koninkrijk te delen mocht Corbyn premier worden, hebben dat niet gedaan. Dat zou kunnen liggen aan de bewuste blindheid die zij aan de dag leggen tegenover de kansen dat Labour onder leiding van Corbyn de volgende parlementsverkiezingen zou kunnen winnen. Minister van Defensie Michael Fallon zei in 2015 zonder er nader op in te gaan: “Labour is tegenwoordig een serieus risico voor de veiligheid van onze natie, de veiligheid van onze economie en de veiligheid van onze families.”

Het meest verbazingwekkende is dat de Britse media, inclusief de pro-conservatieve pers, nauwelijks een moeilijke vraag over de uitwisseling van informatie onder internationale geheime diensten heeft opgeworpen. Om over zo´n duidelijk risico te zwijgen, geeft een ijzingwekkende blik in waar de focus van de media op ligt.

door Dr. Manfred Gerstenfeld


Bron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel Eine Regierung Corbyn: Für Geheimdienste eine Bedrohung der westlichen Welt op de site van Heplev van 15 oktober 2018

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.