De lelijke romance van de Duitse bondskanselier Merkel met het Iraanse regime

Plaatje hierboven: Plaatje hierboven: De Duitse Bondskanselier Angela Merkel kreeg van premier Netanyahu een snorretje op de juist plek aangemeten toen de schaduw van zijn wijsvinger toevallig over haar gezicht viel, tijdens een gezamenlijke persconferentie op dinsdag 25 februari 2014 [beeldbron: AFP]

Zonder twijfel heeft Duitsland een Israël-probleem. Te pas en te onpas bezweert men bij dat het bestaansrecht van Israël tot het Duitse openbaar belang zou behoren en veroordeelt men luidkeels en met opgezette borst iedere vorm van antisemitisme. Naar buiten toe doet men zich voor als onverschrokken vriend van Israël, in de realiteit echter toont men (te-)veel begrip voor de aartsvijanden van de Joodse staat.

In een opmerkelijke commentaar die vorige maand door de Duitse media werd genegeerd, suggereerde de president van de ongeveer 100.000 leden tellende Centrale Raad van Joden dat Duitsland heeft nagelaten de lessen van de Holocaust te internaliseren.

Volgens dr. Josef Schuster is de bloeiende handel van Angela Merkel met een regime in Teheran, dat zowel de toonaangevende staatssponsor van het terrorisme in de wereld is alsook ’s werelds topsponsor van dodelijk antisemitisme en ontkenning van de Holocaust, onverenigbaar met de geest van de Federale Republiek’s eigen fundamentele verplichtingen, en met de wetten van een land waar ontkenning van de Holocaust een misdaad is die strafbaar is tot vijf jaar gevangenisstraf.

Om Schuster’s frustratie en teleurstelling over de Duitse samenleving te begrijpen, is het de moeite waard om zijn kritiek te citeren:

“Het lijkt paradoxaal dat Duitsland – als een land dat heeft geleerd van zijn afschuwelijke verleden en dat een sterke inzet heeft om antisemitisme te bestrijden – een van de sterkste economische partners is van een regime [Teheran] dat de Holocaust zonder blikken of blozen ontkent en dagelijks de mensenrechten schendt.”

“Bovendien heeft Duitsland de veiligheid van Israël opgenomen als onderdeel van zijn bestaansreden. Dit zou natuurlijk moeten uitsluiten dat we zaken doen met een fanatieke dictatuur die oproept tot de vernietiging van Israël, nucleaire wapens nastreeft en terreurorganisaties over de hele wereld financiert.”

Schuster riep op tot “onmiddellijke stopzetting van enige economische relatie met Iran. Elke handel met Iran betekent een voordeel voor radicale en terroristische krachten, en een gevaar en destabilisatie voor de regio.”

Toch verwierpen Merkel, de leider van de ChristenDemocratische Unie, en haar minister van Buitenlandse Zaken, Heiko Maas, van de sociaal-democratische partij, Schuster’s pleidooi en maken thans overuren om Amerikaanse sancties tegen de Islamitische Republiek Iran te omzeilen.

Maas, die eerder dit jaar beweerde dat hij de politiek binnenkwam ‘vanwege Auschwitz’, pleitte voor een alternatieve methode om financiële transfers naar het radicale clericale regime in Teheran te faciliteren, om een ​​plan van de Verenigde Staten te omzeilen om het verbod op het gebruik van Iran opnieuw in te voeren via het SWIFT-systeem.

Het morele en economische gevaar dat werd gevormd door de opkomst van Merkel als de belangrijkste kampioen van Iran in Europa, was een soort geheim dat zijn naam niet durfde te uiten in de media en onder de brabbelende klassen in de Bondsrepubliek.

Een zeldzame uitzondering in een land zonder de Anglo-Amerikaanse traditie van agressieve onderzoeksrapporten, was de onthulling door de krant BILD over een Duits bedrijf dat materiaal verkochten aan handelaren die gevestigd waren in de Grand Bazaar van Teheran. De componenten werden later gevonden in Iraanse raketten die chemicaliën bevatten die werden gebruikt om Syrische burgers te vergassen in januari en februari 2018.

De raketten zorgden ervoor dat 21 Syrische kinderen en volwassenen vergiftigd werden. Het Duitse uitvoercontrolebureau heeft aan deze schrijver gezegd dat het de verkoop van dergelijk materiaal in de toekomst niet zal verbieden als een goed voor tweeërlei gebruik dat kan worden gebruikt voor militaire en civiele doeleinden. Het Duitse bedrijf Krempel dat het materiaal heeft verkocht, blijft zakendoen met Iran en heeft een distributiecentrum in de Verenigde Staten.

Dus wat bezielt de Duitse toewijding aan het moorddadige regime van Iran, en het gebrek aan solidariteit – zowel in woorden als in de praktijk – met Israël? Economische belangen zijn zeker in de eerste plaats centraal. Duitsland exporteerde in 2017 $ 3,42 miljard aan goederen naar Iran. Economische analisten zeiden kort nadat de nucleaire deal van 2015 was bereikt dat de Duits-Iraanse handel snel 10 miljard dollar per jaar zou kunnen overtreffen.

Ongeveer 120 Duitse bedrijven opereren binnen de Islamitische Republiek en 10.000 Duitse bedrijven drijven handel met Iran. Opgemerkt moet worden dat de Duitse regering niet alleen Amerikaanse sancties verwerpt, maar ook staatsgaranties verstrekt aan Duitse bedrijven die zaken doen in de Islamitische Republiek, als middel om de Duitse handel met Iran te vergemakkelijken.

Nadat Maas in augustus Auschwitz bezocht, verklaarde hij in een reeks didactische uitspraken dat “We deze plek nodig hebben omdat onze verantwoordelijkheid nooit eindigt.” Een van Duitslands meest populaire journalisten, de Joodse auteur Henryk M. Broder, vroeg vervolgens Maas in een artikel, “Ligt het aan de oneindige verantwoordelijkheid dat de [Duitse] federale regering de wet volgt die Duitse bedrijven dwingt zich te verzetten tegen Amerikaanse sancties tegen Iran?”

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Heiko Maas en Holocaust overlevende Marian Turski lopen tijdens zijn bezoek aan het voormalige nazi-Duitse concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz, in Oswiecim, 20 augustus 2018, door de poort ‘Arbeit macht frei’ [beeldbron: Agencja Gazeta / Jakub Porzycki via Reuters]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Benjamin Weinthal “Angela Merkel’s Ugly Romance With the Iranian Regime – Why Germany seeks to increase trade with a murderous theocracy bent on Israel’s destruction” van 25 september 2018 op de site van The Tablet Magazine

♦ naar een artikelLe vilain roman d’amour de Mme Merkel avec le régime iranien” van 3 oktober 2018 op de site van Philosémitisme

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.