Waarom mensen onderdrukte Joden verkiezen boven luidruchtige, protesterende en zelfbewuste Joden

Plaatje hierboven: Afgevaardigden zwaaien Palestijnse vlaggen op de jaarlijkse conferentie van de Britse socialistenpartij Labour in de Arena en het Convention Center (ACC), in Liverpool, tijdens een debat over Palestina [beeldbron: PA Wire]

De afgelopen maand gleden de schellen van mijn ogen. Iets wat ik nooit begrepen heb is mij bijna als in een bliksemschicht erg duidelijk geworden. Het gebeurde zelfs voordat al die Palestijnse vlaggen zich materialiseerden tijdens de Labour conferentie.

Het lijkt voor de hand dat voor velen van mijn generatie, wanneer je verkeerde dingen ziet gebeuren je er veel ophef over maakt. Je ziet wat je denkt dat een vooroordeel is en je roept het uit. De taxichauffeur vertelt je dat hij niet graag zwarte mensen ziet, en je stelt hem voor dat hij dat maar beter voor zichzelf houdt. Je laat het niet zomaar voorbijgaan omdat we weten waar zoiets uiteindelijk op uitdraait.

Maar het betekent wel dat je soms terugkijkt naar je niet zo verre voorouders met een bijna beschamende verrastheid. Daar waren ze dan in veilige Westerse landen en ze waren te bang om “boe” zeggen tegen een gans. Hoe oneervol was dat?

Neem de Joden van Canada in de jaren ’30 of ’40. Op een conferentie in Montreal nog niet zo lang geleden, kwam ik een rapport tegen waarin werd verhaald over wat er gebeurd was met de Joodse vluchtelingen uit het nazisme, die over de Atlantische Oceaan waren gevlucht naar Canada. Een historicus aan de Universiteit van Montreal, Max Beer, presenteerde een document getiteld ‘Holocaust overlevenden en de Joodse gemeenschap van Montreal‘.

En wat hij aantoonde was dat de Joodse gemeenschap van Montreal wanhopig bevreesd was dat teveel vluchtelingen het antisemitisme zouden aanwakkeren in de provincie Quebec. Ze hadden het gevoel dat hun positie, zelfs in een land als Canada, precair was geworden. Toen ze evenementen en protesten hielden tegen wat de nazi’s deden in Duitsland, waakten zij erover dat de eerste rijen stoelen werden gevuld met niet-Joden, zodat de mensen hen niet zouden beschuldigen om enkel voor hun eigen belangen op te komen.

In een interview legde Max Beer uit dat “Alles moest worden gepresenteerd vanuit een niet-Joods standpunt. Ze wilden dat het leek alsof het een universele oorzaak had. De boodschap was dat iedereen het slachtoffer van Hitler was.” Zelfs toen de oorlog begon, waren er veel Quebecois die beweerden dat het een “Joodse oorlog” was die werd uitgevochten met het bloed van de Canadezen.

In 1944, tijdens provinciale verkiezingen in Quebec, beweerde de leider van Union Nationale Partij, Maurice Duplessis, dat de regerende liberale partij geld had aangenomen de ‘Internationale Zionistische Broederschap’ om 100.000 Joodse vluchtelingen te vestigen in Quebec. Pamfletten werden uitgedeeld met de beeltenis van een rijke Jood met haakneus die geld uitdeelde aan overheidsfunctionarissen, terwijl op de achtergrond een grote menigte van vuile, gemeen kijkende Joden met grote dikke neuzen klaarsttonden om binnen te komen. Duplessis won toen de verkiezingen.

Canada. Antisemitische cartoon in The Canadian Nationalist in de jaren ’30 “U zult dit vreemde volkerenras helpen hun plannen uit te voeren om het niet-Joodse ras uit te roeien door een communistische opstand op gang te brengen in Canada en in alle andere Christen landen. Lees ‘De Protocollen van de Wijzen van Zion’.” [beeldbron: Manitoba History]

‘Bleib Schtum’
Dit bleek voor velen in de Joodse gemeenschap een ​​rechtvaardiging van de bleib schtum (hou je van den domme, zwijg) -strategie. “U bent hier gedoogd en als je veel ophef zou maken, kunnen deze mensen zich tegen jou keren. Niet opvallen. Spreek mooie woorden ook als je het niet leuk vindt.” En dat dachten een groot deel van de Joodse gemeenschap in Groot-Brittannië eveneens.

Ineens begreep ik het. Omdat, en dit is vreselijk om te moeten zeggen, denk ik dat het standpunt dat de gemeenschap innam – luidop en trots opkomen tegen antisemitisme – in feite het effect heeft dat het nog erger zou worden.

Ik kijk rond en ik zie dat er veel meer mensen aan de linkerzijde geloven dat er een achterbakse Joodse/Zionistische lobby schuilt die hun helden besmeuren om hun belangen te verdedigen (in dit geval, Israël) dan er voorheen op de Enough Is Enough -protesten op het Palementsplein waren. Simpel gezegd, in een keuze tussen JC en de Joden, hebben een groot aantal linkse mensen gekozen voor JC.

Een flink aantal van hen kennen uiteraard niet veel Joden en weten nog minder over wat u “gemeenschaps” Joden zouden kunnen noemen. Het is al te gemakkelijk om Joodse protesten tegen het antisemitisme in de Labourpartij af te schilderen als een vendetta door een krachtige en eerlijk gezegd een beetje exotische groep tegen een christelijke figuur. Het gaat te ver om een ​​diepe en bijna middeleeuwse christelijke symboliek in dit alles te suggereren, maar soms vraag je je dat wel af.

Luidruchtige Joden, lawaaierige Joden, veeleisende Joden zijn niet de Joden waar de mensen van houden. Zij willen zachte Joden, rustige Joden en vooral onderdrukte Joden waar ze kunnen om treuren en huilen.

Ik ben er zeker van dat sommige van die gewone afgevaardigden van de Labourpartij die zwaaiden met vlaggen van een plek die ze een half jaar geleden niet eens konden aanwijzen op een landkaart, in de eerste plaats oprecht bezorgd zijn om het lot van de Palestijnen. Maar voor anderen waren die vlaggen net zo expressief als een twee vinger-gebaar naar een groep mensen met wie ze het liever zonder willen stellen.

door David Aaronvitch


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Aaronovitch “The Jewish community’s stand against antisemitism has actually increased it – People prefer quiet Jews to loud, noisy ones” van 4 oktober 2018 op de site van The Jewish Chronicle

Advertenties

Een gedachte over “Waarom mensen onderdrukte Joden verkiezen boven luidruchtige, protesterende en zelfbewuste Joden

  1. Waarom mensen onderdrukte Joden prefereren boven zelfbewuste luidruchtige Joden?

    Who cares!

    Zelfbewuste luidruchtige Joden hebben 0 tolerantie of interesse voor jaloerse losers.

    Het gaat er niet om wat de haters zeggen maar wat de Joden doen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.