In naam van de vrede, is het tijd om het bezit van Israël van de Golanhoogte te accepteren

Plaatje hierboven: Israël, 19 juli 2018. Een Israëlische soldaat kijkt uit over de Golanhoogtes aan de grens met Syrië [beeldbron]

De Golan Hoogtes waren een lanceerplatform voor agressie tegen Israël van de wedergeboorte van de staat in 1948 tot het door Israël werd veroverd in een defensieve oorlog in 1967. Zelfs vandaag de dag werd het grondgebied grenzend aan de Golan gebruikt om Israël te bedreigen. Het is tijd voor de internationale gemeenschap om Israëls bezit van de Golanhoogte als legitiem en noodzakelijk te erkennen. Een dergelijke moedige stap zou veel meer betekenen dan alleen de veiligheid van Israël ondersteunen – het zou ook de vrede en regionale stabiliteit bevorderen.

De Golan Hoogtes, grenzend aan Israël, Syrië, Libanon en Jordanië, domineren de Jordaan Rift Vallei die het Meer van Galilea en de Jordaan bevat. De Hoogtes werden door de Britse en Franse regeringen toegewezen aan het Franse Mandaat van Syrië in de jaren 1920 en werden overgebracht als onderdeel van de nieuwe onafhankelijke staat Syrië in 1946. Toen de administratieve lijn tussen de Britse en Franse Mandaten in 1923 werd getrokken, werd de verdediging tegen agressie van beide gebieden niet in overweging genomen.

Het plaatje is natuurlijk sindsdien onmetelijk veranderd. De kwetsbaarheid van Israël om de Hoogtes te bezetten door vijandige troepen wordt bewezen door de recente geschiedenis en opnieuw bevestigd door gebeurtenissen vanaf het begin van de burgeroorlog in Syrië tot vandaag. Deze kwetsbaarheid blijft zelfs bestaan ​​met de komst van moderne oorloggevechtstechnologie.

Als onderdeel van de Arabische Liga lanceerden de Syrische troepen in juni 1948 een invasie van Noord-Israël over de Golanhoogtes. Na de wapenstilstand van 1949 waren er jaren van sporadische aanvallen tegen Israël vanaf de Golan-hoogvlakte, waaronder grensoverschrijdende aanvallen van Fatah en beschietingen van burgerlijke gemeenschappen door het Syrische leger.

Syrië intensiveerde zijn artillerievuur tegen Israël bij het uitbreken van de Zesdaagse oorlog in 1967. Israël greep toen een belangrijk deel van de Golan-hoogvlakte om zijn burgers en zijn grondgebied te beschermen. Tijdens de Jom Kippoeroorlog van 1973 door de Arabische staten tegen Israël, namen de Syriërs opnieuw bezit van de Golan – onmisbare grond voor offensieve operaties tegen Israël – maar werden vervolgens teruggeslagen.

In 1981 annexeerde Israël effectief het gebied en bracht de Hoogtes onder zijn controle, een beweging die werd veroordeeld door de internationale gemeenschap. De internationale gemeenschap erkent nog steeds niet dat Israël de Golanhoogtes bezit omdat legitieme en frequente oproepen werden  gedaan, ook door de VN, om het grondgebied terug aan Syrië te geven.

Het is een algemeen geaccepteerde opvatting dat Israël’s bezit van de Golanhoogte volgens het internationale recht illegaal is. Maar deze positie is niet houdbaar. Het is illegaal om vast te houden aan een gebied dat is verworven door middel van agressieoorlogen, maar Israël heeft de Golan-hoogte gewonnen tijdens zijn verdediging tegen agressie die is gelanceerd via de Golan. Volgens het VN-handvest is een defensieve oorlog niet illegaal en door de geschiedenis heen hebben landen terrein behouden dat is opgedaan ter eigen verdediging.

Erkenning door de internationale gemeenschap zou geen agressieoorlogen aanmoedigen, maar zou deze integendeel afschrikken. De terugkeer van de Golanhoogvlakte naar Syrië zou niet alleen Israël in gevaar brengen en tegen hun wil de 25.000 Druzen die daar wonen, blootsellen aan de plunderingen door president Assad; maar het zou ook de boodschap uitzenden dat een aanvaller niets te verliezen heeft, omdat er geen territoriale prijs is om te betalen voor zijn gewelddadige acties.

Westerse steun voor de soevereiniteit van Israël over de Golan-hoogvlakte zou evenzeer een prijs vragen aan Assad – zij het een relatief kleine – voor de oorlog die hij gevoerd heeft tegen zijn eigen volk waarin miljoenen hebben geleden en misschien een half miljoen mensen zijn omgekomen. Hierin heeft het Westen veel woorden, maar weinig tools tot zijn beschikking. Het verwerpen van de claim van Assad op de Golan-hoogvlakte is daar een van, vooral omdat hij nu lijkt vast te houden aan vrijwel alle status-quo elementen na de monsterlijke oorlogsmisdaden die hij heeft begaan.

Maar zo’n beweging van het Westen zou veel meer zijn dan alleen een tik op de vingers, het zou ook een uitdrukking vormen van de nieuwe realiteit. In het verleden bood Israël Syrië de Golanhoogte aan in ruil voor vrede, waarbij alle benaderingen werden verworpen. Veel westerse experts en overheden beschouwden Assad naïef als een potentiële partner voor vrede met Israël. De gebeurtenissen van de afgelopen zeven jaar hebben boven alle twijfel bewezen dat hij niets anders is dan een moorddadige despoot die geen gelegenheid moet krijgen voor verdere agressie.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Rafael Bardaji en Richard Kemp “In the name of peace, it is time to accept Israel’s possession of the Golan Heights” van 2 oktober 2018 op de site van The Telegraph

Advertenties

Een gedachte over “In naam van de vrede, is het tijd om het bezit van Israël van de Golanhoogte te accepteren

  1. Kern van het Brits Mandaat voor Palestina vormde artikel 6 (24 juli 1922), dat stelt dat “het bestuur van Palestina Joodse immigratie zal bevorderen en nieuwe Joodse nederzettingen zal aanmoedigen.”
    Hoewel de Volkenbond (voorloper van de Verenigde Naties) de Joden aldus toestond zich op het hele grondgebied van het Mandaat te vestigen (met inbegrip van Gaza, de Golan, de Westbank en [Trans]Jordanië), hebben de Arabische landen zich hier nooit aan gehouden en blijven zich tot op vandaag verzetten tegen Joodse vestiging om het even waar in hun historische heimat, met inbegrip van het door de VN erkende soevereine Israël binnen om het even welke grenzen. Want: de Arabieren willen geen vrede, zij willen Israël hebben en de Joden buiten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.