Eerste Aliyah (1881-1901): De komst van Russische Joden naar Israël – Deel 1

Plaatje hierboven: Rishon Lezion, Israël, opgericht in 1882 door Joodse immigranten uit het Russische Rijk. Nà Petah Tikva was dit de tweede Joodse landbouwnederzetting gevestigd in het land van Israël in de 19de eeuw, Hierboven de oudste bekende foto van Rishon Lezion. De foto toont de aanvankelijke bewoners met schoffels en schoppen in hun handen, ter voorbereiding van het planten van bomen in de straat in het centrum van de kolonie. Op de achtergrond werden reeds de eerste huizen gebouwd. Vandaag telt Rishon Lezion ongeveer 250.000 inwoners [beeldbron: Oneg Shabbat]

In de jaren 1700, meer dan een eeuw voorafgaand aan de Zionistische beweging, verhuisden relatief grote aantallen Joden uit Oost-Europa naar het Land van Israël. Ze waren in principe ofwel leerlingen van de Gaon van Vilna of de Baal Shem Tov, stichter van het chassidisme. Hun motieven waren zuiver religieus. Ze hadden het gevoel dat de tijd van de verlossing nabij was en door het bevolken van het Heilige Land zouden ze een of andere manier de komst van de Messias versnellen .

Het Zionisme is oorspronkelijk gebaseerd op de religieuze impulsen van het Joodse volk. De massa’s zagen het niet als een seculiere beweging, maar eerder als een religieuze – hoewel de beweging steeds meer seculier en zelfs anti-religieus is geëvolueerd. Toch is de beweging nog steeds populair omdat het een religieus bewustzijn en de herinnering aan het collectieve Joodse volk aanraakt.

De Bilu’im
Nergens is dit duidelijker te zien dan in de tijd die algemeen wordt aangeduid als de Eerste Aliyah. De meeste historici identificeren vijf golven van immigratie van Joden naar het Land van Israël. De Eerste Aliyah – de eerste van deze golven – bestrijkt de periode van 1881 tot 1901. Dit tijdvak gaat zowat 20 jaren vooraf aan het officiële Zionisme, zoals dat door Theodor Herzl in 1897 werd ingezet.

Degenen die emigreerden noemden zich naar een Bijbelse vers dat wordt vertaald als “Huis van Jakob, laat ons opstaan ​​en gaan” (Jesaja 2: 5). In het Hebreeuws, worden de eerste letters van het vierwoordenzin gespeld als B-I-L-U. Dus zij die van deze beweging behoorden werden Bilu’im (meervoud van BILU) genoemd.

Het is veelzeggend dat de deelnemers niet een non-descript, generieke naam gaven aan hun beweging zoals bv. De Joodse Vereniging voor Herkolonisering van het Heilige Land. Ze gaven het een ​​naam op basis van een Bijbels vers. Hoewel het in feite een seculiere beweging was, werd deze gebouwd op een religieuze impuls en gevoel. Het vers vat hun hele filosofie samen: Het was tijd om op te staan ​​en de Diaspora en de Ballingschap achter te laten.

Dat wil niet zeggen dat veel Joden naar het Land van Israël trokken. Integendeel, misschien dat enkel zowat 15.000 tot 25.000 Joden vertrokken van 1881 tot 1901. Toch telde de gehele Joodse bevolking in het Heilig Land op dat moment waarschijnlijk minder dan 150.000 permanente bewoners. De komst van 15.000 of meer Joden vertegenwoordigde een goede 10% toename van de bevolking. Het maakte indruk in een land, dat al zo lang verwoest was.

Arabische demografie
Als de Joden van de Eerste Aliyah toekwamen in Palestina waren grote delen van het land waren onbewoond. Palestina was een dunbevolkt, arm, onderontwikkeld, onvruchtbaar, rotsachtig, door malaria geteisterd, heet, stoffig en onherbergzaam land – en dat zegt nog niet alles.

Het huidige Israël heeft bossen en bomen. Elk van deze bomen werd met de hand geplant, een voor een. Onder het bewind van de Ottomaanse Turken was er slechts één bos meer overgebleven, in de buurt van wat nu de stad Netanya heet. Dat bos werd reeds genoemd in de boeken van Josephus; het had 2000 jaar overleefd. Maar de Turken kapten dat bos tijdens de Eerste Wereldoorlog om de verdediging tegen het binnenvallende Britse leger op te bouwen.

De inheemse bevolking bestond uit Bedoeïenen Arabieren vooral in het zuidelijke deel van het land en christelijke Arabieren gecentreerd rond de steden van Nazareth, Bethlehem en Jeruzalem. Tenslotte bestond er een groot deel moslimarabieren – waarvan er twee soorten waren. Een daarvan waren boer en landarbeiders, genaamd Fellaheen (of Fallahin). Ze bewerkten de bodem meestal voor afwezige huurders die in Libanon, Syrië, Turkije, Arabië en Egypte leefden.

Ze waren lijfeigenen, die onder de ergste mogelijke omstandigheden leefden. Ze bewerkten van zonsopgang tot zonsondergang de harde grond zonder kunstmest en zonder moderne hulpmiddelen. Ze ploegden met dezelfde ploeg uit bijbelse tijden. Één veld kon worden bewerkt door vier of vijf Fellaheen; geen van hen ooit had meer dan vier of vijf rijen van een veld. Wat ze konden telen voor zichzelf gebruikten ze om de huur te betalen aan de verhuurder.

Dit feodale systeem zorgde ervoor dat ze voor altijd straatarm, ongeschoold en analfabeet zouden blijven. Het was een klassiek voorbeeld van mishandeling van Arabieren door andere Arabieren, een lange en ongelukkige geschiedenis, zelfs tot op vandaag de dag.

Dan waren er de stads-Arabieren. Ze leefden voornamelijk in Jeruzalem, Hebron, Jaffa, Bethlehem en Nablus. Ze waren winkeliers en handelaren. Overwegende dat de Fellaheen de lagere klasse vertegenwoordigde, waren de stads-Arabieren de middenklasse. Ze zagen zichzelf als veel geavanceerder dan de Fellaheen en verdient rechten en privileges als gevolg van hun plaats en klasse.

De stads-Arabieren zijn degenen die zich het meest bedreigd zouden voelen door de komst van de Joden, hoewel de Fellaheen vooral degenen zijn die het heft in eigen handen hielden in de komende strijd tegen de Joodse kolonisten. Dit was omdat hun mede-Arabieren, die door hen werden uitgebuit, de Joden zullen afschilderen als de zondebok voor hun problemen. Net zoals vandaag, vestigde de Joodse zondebok de aandacht weg van de eeuwenoude verschrikkelijke onrechtvaardigheden die Arabieren begaan jegens andere Arabieren.

Sinds onheuglijke tijden
Toen de mensen van de Eerste Aliyah kwamen, huurden zij Arabische arbeiders voor de agrarische processen die ze ondernamen. Zo waren de meesten van hen die plukten in de wijngaarden, Arabieren. Ze kregen een loon uitbetaald dat veel hoger lag dan ze ooit op hun eigen zouden kunnen verdienen.

Dat garandeerde dat er meer Arabieren naar het land zou komen. Inderdaad, bij elke opeenvolgende golf van Joodse immigratie verdubbelde en verdirevoudigde zelfs de Arabische immigratie, omdat er nu kansen werden gecreeërd die nergens anders beschikbaar waren in de Arabische wereld. Waarom zouden ze blijven leven in de ellende van Egypte, Syrië, Jordanië of onder de afwezige Arabische landheren van Palestina?

De ongeveer 15.000 Joden die met de Eerste Aliyah kwamen lokten bijna 80.000 Arabieren naar zich toe. In feite, hoe meer Joden er waren hoe meer Arabieren volgden – behalve dat de Arabieren geometrisch toenamen terwijl de Joden alleen rekenkundig toenamen. Tegen de tijd dat de staat Israël werd gevormd telde de Arabische bevolking ongeveer twee miljoen in vergelijking met ongeveer 600.000 voor de Joodse bevolking.

In ieder geval, groeide de Arabische bevolking van Palestina mee met de Joden. De overgrote meerderheid van hen had er geen 1700 jaar geweest. En degenen die in de moderne tijd kwamen, raakten er voor het grootste deel omwille van de Joden, en niet alleen toevallig samen met de Joden.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Berel Wein The First Aliyah” op de site van Jewish History.org

♦ naar een artikelFirst Aliyah” op de site From Wikipedia, the free encyclopedia

♦ naar een artikelImmigration to Israel: The First Aliyah (1882 – 1903)” op de site van The Jewish Virtual Library (JVL)

♦ naar een artikelModern Zionist Aliyot to Israel – About the waves of Jewish immigration to Israel (Aliot) 1882-1948” op de site van The Jewish Agency For Israel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.