Abbas’ schadelijke ‘Oost-Jeruzalem fantasie’ in de Verenigde Naties

De waarnemend president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas sprak op 27 september 2018 de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe. De eerste woorden uit zijn mond waren ‘Jeruzalem is niet te koop.’ Als hij maar eens de echte waarheid in die woorden zou begrijpen want … Israël gaat Jeruzalem niet verkopen.

Maar helaas, Abbas denkt dat de Palestijnse Autoriteit de eigenaar van Jeruzalem is, de PA controleert het en zal geen concessies doen aan de status ervan. Sterker nog, Abbas sloot een vredesovereenkomst zonder Jeruzalem uit.

Om 18:04 uur in zijn toespraak tot de VN, zei Abbas: “Vrede in onze regio kan niet worden gerealiseerd zonder een onafhankelijke Palestijnse staat met Oost-Jeruzalem als hoofdstad, met al zijn heilige plaatsen …. Oost-Jeruzalem, sinds 1967 bezet, is onze hoofdstad. Er komt anders geen vrede.”

Abbas heeft lang geweigerd vele waarheden te erkennen. Hij stelt zich voor dat Israël een racistische staat is die de apartheid beoefent, ook al is het de meest open en liberale samenleving voor duizenden kilometers in de omtrek. Abbas beweert dat hij het terrorisme niet steunt, zelfs niet wanneer hij terroristenfamilies geld stuurt en scholen en regeringsgebouwen benoemt na moordenaars.

Die leugens leiden Abbas ertoe om Israël te verachten en meer geweld en bloedvergieten aan te wakkeren. Maar op zijn minst theoretisch zou hij vrede en coëxistentie met zulke gemene overtuigingen kunnen bevorderen. Zijn leugens over Jeruzalem zijn echter bijzonder schadelijk voor de regio, omdat hij zijn fantasie castkoppelt aan het vermogen om verder te gaan en in vrede met Israël te leven.

Jeruzalem was nooit de hoofdstad van een Palestijnse staat en was ook niet bedoeld als hoofdstad van een Arabische staat in vredesformules. Nooit. Toen de Verenigde Naties in 1947 stemden over een verdelingsplan voor een Joodse staat Israël en de Arabische staat Palestina, was dit duidelijk een corpus-separatum, een aparte internationale entiteit om Groot Bethlehem en Groot-Jeruzalem te omvatten.

Annex B van Resolutie 181 (II) van de Algemene Vergadering van de VN, gedateerd op 29 november 1947

De Arabische landen verwierpen het VN-voorstel en lanceerden in mei 1948 een aanval op de nieuwe staat Israël. Aan het einde van de oorlog greep Jordanië illegaal de controle over driekwart van het corpus-separatum, waaronder heel Groot-Bethlehem en de oostelijke helft van Jeruzalem, in een beweging die de wereld niet herkende. Israël nam de controle over de westelijke helft van Groot-Jeruzalem en maakte er de hoofdstad van.

Jordanië verdreef alle Joden uit het gebied dat het in beslag had genomen en verstrekte in 1954 alle niet-Joden het Jordaanse staatsburgerschap in een buitensporige antisemitische maatregel. De Jordaniërs gaven het Jordaanse burgerschap aan de Palestijnen in de nieuw genoemde ‘Westelijke Jordaanoever’ (aka Westbank) en ‘Oost-Jeruzalem’. Ze zouden geen poging doen om hen onafhankelijkheid of soevereiniteit te geven gedurende hun periode van illegale controle tot 1967.

In 1967 viel Jordanië (en de Palestijnen die het Jordaanse burgerschap hadden) opnieuw Israël aan en verloor vervolgens de hele ‘Westelijke Jordaanoever’ en Groot Bethlehem en Oost-Jeruzalem. Israël nam de controle over het gebied en breidde de grenzen van Jeruzalem uit in 1980, waarbij het verklaarde: “Jeruzalem, compleet en verenigd, is de hoofdstad van Israël.”

Als een teken van goede trouw tijdens de Oslo-akkoorden, overhandigde Israël de Palestijnse Autoriteit een kerndeel van het corpus separatum, Bethlehem. Met Israël, de PA en zijn vredesponsors die de beweging ondersteunen, is het concept van corpus separatum beëindigd. Abbas echter, trekt zich niks aan van de feiten. Vóór 1948 werd Jeruzalem een ​​internationale stad; van 1949 tot 1967 controleerden de Jordaniërs de stad en deden geen moeite om het aan de Palestijnen te geven; en vanaf 1967 was de totaliteit van de stad de hoofdstad van Israël.

Hoewel Israël de Jordaanse Waqf toestaat om administratieve verantwoordelijkheden te hebben voor islamitische heilige plaatsen in de oude stad van Jeruzalem (en niet koning Abdullah, Jordanië heeft GEEN verantwoordelijkheid voor christen heiligdommen), is het eigendom, de controle en de soevereiniteit van de stad die van Israël. Jeruzalem is nooit een Palestijnse hoofdstad geweest, was nooit bedoeld als Palestijnse hoofdstad en is ook geen Palestijnse stad om zelfs maar na te denken over een ‘verkoop’.


Bronnen:

♦ naar een artikelAbbas’s Harmful East Jerusalem Fantasy” van 27 september 2018 op de site van FirstOneThrough

Advertenties

2 gedachtes over “Abbas’ schadelijke ‘Oost-Jeruzalem fantasie’ in de Verenigde Naties

  1. “JERUSALEM IS NIET TE KOOP ” een waarheid als een koe !! ook de enige uitspraak van abbas-man die echt is . jerusalem is niet in de aanbieding ! niet voor flippistenen, niet voor hamastijners , niet voor smurfen ! Jerusalem is het kruispunt en plaats van samenkomst van het volk ISRAEL ! ieder is daar welkom maar niemand zal het ooit ‘bezitten’ !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.