De antisemitische referenties van de Paus; waarom blijft hij ze aldoor gebruiken?

Plaatje hierboven: Jezus Christus, wellicht de eerste zelfhatende Jood en boegbeeld van de RKK en andere christen geloven, haalt uit naar die ‘hebzuchtige’ Farizeeërs en andere (Joodse) hypocrieten: “Wee u, wetgeleerden en Farizeeërs, gij huichelaars! U sluit de deur van het koninkrijk van de hemel in het aangezicht van mensen. Jullie gaan zelf niet binnen, noch zullen jullie hen binnenlaten die het proberen …” [beeldbron: SBF]

Paus Franciscus I verwijst graag naar de Farizeeën en huichelaars in zijn preken. Of het nu gaat om corruptie in het priesterschap of de Europese houding tegenover vluchtelingen, het is een van zijn stokpaardjes geworden. Afgelopen zondag (2 september) gebruikte de paus opnieuw zijn stokpaardje bij het Angelus om terug te keren naar dit versleten thema. Toegegeven, het evangelie lezen van Marcus ging helemaal over Jezus “reactie op de ‘schriftgeleerden en Farizeeën” die Jezus’ volgelingen uitdaagden omdat ze de Joodse wet niet volgden.

Maar het was klassieke Francis: “De huichelaar is een leugenaar, hij is niet authentiek”, vertelde hij zijn publiek. “Een man of vrouw die leeft in ijdelheid, in hebzucht, in arrogantie en tegelijkertijd gelooft en pretendeert religieus te zijn en zo ver gaat als anderen te veroordelen, is een hypocriet.” Velen beschouwden dit als een verwijzing naar de schandalen over misbruik die de kerk op zijn kop hebben gezet in plaatsen zoals Ierland, vanwaar hij onlangs is teruggekeerd. Edoch, vervang ‘Farizeeërs’ door ‘Joden’ en dan wordt het opeens een heel ander minder verkwikkelijk verhaal.

Er zijn meerdere voorbeelden van Francis die ‘Farizeeër’ gebruikt om misbruik te duiden. Laat nog een voorbeeld voor velen staan. Afgelopen oktober, tijdens de mis in Casa Santa Marta (het pension van St Martha) waar hij woont, zei hij: “Drie maanden geleden, in een land, in een stad, wilde een moeder haar pasgeboren zoon dopen, maar ze was burgerlijk getrouwd met een gescheiden man. De priester zei: ‘Ja, ja. Doop de baby. Maar je man is gescheiden, dus hij kan niet aanwezig zijn bij de ceremonie.’ Dit gebeurt vandaag. De Farizeeën, of de Dokters van de Wet, zijn geen mensen uit het verleden, zelfs vandaag zijn er velen van hen.”

Nu ben ik het niet eens met het algemene sentiment van deze uitspraken. Francis is een goede man, die de Romeinse kerk in de goede richting wil verplaatsen. En ik denk ook niet dat Francis uniek is in het leggen van zoveel nadruk op zijn veroordeling van Farizeeërs en hun hypocrisie – Christenen hebben de Farizeeërs aangevallen sinds de vroegste dagen van de christelijke verkondiging. Vandaar dat ‘Farizeeër’ lang geleden een codeerwerk was voor religieuze hypocrisie in het algemeen.

Maar er is altijd iets fundamenteel racistisch geweest aan deze associatie: Farizeeërs zijn Joden en ‘Joden zijn doortrapt, onbetrouwbaar en hypocrieten’. Gezien de lange en gewelddadige christelijke jodenvervolging, moeten christenen van vandaag veel omzichtiger zijn in het verwijzen naar de Farizeeërs zoals Franciscus dat geregeld doet.

Dus wie waren de Farizeeërs en waar stonden ze voor? In het hart van de filosofie van de Farizeeërs  lag de overtuiging dat het priesterschap geen speciale categorie mensen was die in de Tempel zaken deden, maar dat de priesterlijke taak een verantwoordelijkheid was voor alle Joden. Zoals God tegen Mozes zei op de top van de berg Sinaï: ‘Nu dan, als u Mijn stem wilt onderhouden en Mijn verbond wilt bewaken, zult u voor Mij een dierbaar volk zijn, boven alle volken. Want de hele aarde behoort aan Mij, maar u zult voor Mij een koninklijk priesterschap en een heilige natie zijn.” [1 Exodus 19: 5] Met andere woorden, alle Joden zijn geroepen om priesters te zijn. Dus wat van priesters wordt verlangd is van alle Joden vereist.

De Farizeeën namen dit serieus. Religie was niet alleen een kwestie van wat men in de Tempel deed, en het was niet iets voor een speciale cast mensen. Het was van iedereen vereist – tenminste, alle Joden. De protestantse hervormers noemden dit later ‘het priesterschap van alle gelovigen’. Aan de ene kant vereiste dit een intensivering van huishoudelijke heiligheid, en een uitbreiding van de regels die van toepassing waren op Tempelpriesters voor iedereen in de Joodse wereld. Dus ja, de Farizeeërs vereisten een veel grotere strengheid in de manier waarop het geloof van dag tot dag werd geleefd. Maar het was ook een aanval op het soort dingen dat we nu beschouwen als een opperste religieuze hypocrisie – d.w.z. het idee dat religie beperkt is tot kerk / synagoge / tempel en niet voor het dagelijks leven.

Sint Paul was zelf een farizeeër. Zoals het boek Handelingen duidelijk maakt, waren veel van de vroege christenen ook Farizeeërs. Maar het allerbelangrijkste was dat toen de Tempel in 70 na Christus werd verwoest, het de theologie van de Farizeeërs was – door het religieuze accent net zo buiten de Tempel te plaatsen als ermee – die in staat was om deze grootste religieuze rampen te overleven. Het was de theologie van de Farizeeërs die de basis vormden van wat bekend zou worden als het rabbijnse jodendom.

Beschouw bijvoorbeeld de belangrijke midrash, of expositie, in Avot d’Rabbi Nathan:

“De Tempel is vernietigd. We hebben nog nooit zijn glorie gezien. Maar Rabbi Joshua deed het. En toen hij op een dag naar de tempelruïnes keek, barstte hij in tranen uit. ‘Helaas voor ons! De plaats die verzoende voor de zonden van heel het volk Israël ligt in puin! ‘Toen sprak Rabbi Yohannan ben Zakkai hem deze woorden van troost: ‘Wees niet bedroefd, mijn zoon. Er is een andere manier om ritueel te verzoenen, ook al wordt de Tempel vernietigd. We moeten nu ritueel verzoening krijgen door daden van liefderijke goedheid.'”

Ik wil rechtstaan ​​en Rabbi ben Zakkai prijzen. Liefdevolle vriendelijkheid en de studie van de wet – deze kwamen om de Tempel te vervangen als de lijm die het Judaîsme samenbond. De Farizeeërs maakten deze overgang mogelijk en goed voor hen. Ze hielden het geloof levend. Christenen zouden hun historische antipathie tegen Farizeeërs opnieuw moeten gaan beoordelen, en Francis zou hier het voortouw moeten nemen in plaats van deze klassieke antisemitische troep voortdurend te herhalen.

Maar nog een ding, een naschrift op het bovenstaande. Wat, ik wil het vragen, is zo erg verkeerd met hypocrisie? Er zijn twee soorten mensen in het leven: hypocrieten en cynici. Huichelaars houden moraal hoog in het vaandel en falen vaak. Cynici denken dat het hele streven naar het hoogste tijdverspilling is. Ze gaan ervan uit dat het moreel streven geen zin heeft. Dus ‘waarom moeite doen?’ Zeggen ze – in ieder geval kan niemand de aandacht vestigen op de kloof tussen onze aspiratie en zijn realiteit. Welnu, geef mij een eerlijke huichelaar elke dag van de week. Ze proberen het tenminste.

In werkelijkheid zijn we allemaal min of meer hypocriet. Het is alleen dat sommigen van ons het toegeven en sommigen van ons doen dat niet. En als dit zo is, dan zijn de enige mensen die het verdienen om als huichelaars te worden geringschat, de mensen die ontkennen dat ze het zijn.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Giles Fraser “Why does the Pope trot out antisemitic tropes? Pope Francis loves to reference the Pharisees and hypocrites in his sermons. Whether it is corruption…” van 7 september 2018 op de site van UnHerd

♦ naar een artikelLes références antisémites du Pape, pourquoi les utilise-t-il?” van 11 september 2018 op de site van Philosémitisme

Advertenties

Een gedachte over “De antisemitische referenties van de Paus; waarom blijft hij ze aldoor gebruiken?

  1. Er is niemand goed, zelfs niet één!!!! Dus ook de paus niet! Hij is geen heilige vader.

    Jeshua de Zoon van God roept God zijn Vader aan als Heilige Vader in zijn hogepriesterlijk gebed: Johannes 17:11.

    De Paus mag zich van Jeshua geen heilige vader laten noemen volgens Mattheus 23:8-12. Dat is blasfemie.

    Alleen God is goed, leert Psalm 14 en 53 en ook Paulus in Romeinen 3.

    Gelovigen die zich schuldig maken aan het demoniseren van het Joodse Volk, die Zion haten kunnen hun borst natmaken volgens Psalm 129:5-8.

    Like

Reacties zijn gesloten.