Belgisch verbod op onverdoofd slachten is regelrechte aanslag op de Joodse identiteit

Het verbod op onverdoofd slachten van Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA), wordt door hem een overwinning genoemd. Vlaanderen gaat zelfs een totaalverbod op onverdoofd slachten invoeren. Dat verbod gaat in vanaf 1 januari 2019. Vanaf dan zullen er in Vlaanderen enkel nog dieren ritueel geslacht mogen worden na een omkeerbare verdovingstechniek zoals elektronarcose. Ook die maatregel wordt juridisch betwist. Hieronder een opiniestukje van Jan De Volder in Joods Actueel.


“Soms hebben wij het gevoel dat het antisemitisme terugkomt. Dat we hier hoe langer hoe minder welkom zijn. In het debat over het onverdoofd slachten, werd ons protest niet ernstig genomen, en dat verontrust ons.” Albert Guigui, opperrabbijn van Brussel, klonk bedroefd en ongerust bij de plechtige ontvangst van Antonio Tajani, de voorzitter van het Europees Parlement, in de synagoge van Brussel. Op het moment dat hij die woorden uitsprak, schaarde het Vlaams Parlement zich achter een verbod op onverdoofd slachten. Geloofsgemeenschappen kunnen niet rekenen op uitzonderingsmaatregelen voor ritueel slachten.

“Wij vrezen dat de besnijdenis het volgende doelwit wordt”, zei de opperrabbijn nog. Zijn woorden waren nog niet koud, of het raakte bekend dat het ethisch comité van het Riziv voorstelt de ingreep niet meer te vergoeden als er geen medische redenen voor zijn, met een paar opiniestukken tot gevolg. Het is verbazend en schokkend hoe respectloos beleidsmakers en opiniemakers zijn geworden voor eeuwenoude en universele praktijken van joden en moslims.

Wij-Zij denken
De joodse gemeenschap voelt het verbod op onverdoofd slachten aan als een anti-islamitische maatregel, waarbij zij in de klappen deelt. Het verbod op onverdoofd slachten van schapen en runderen kwam er na een jarenlange, kundig gevoerde campagne van dierenrechtengroeperingen. Op zich is er niets tegen toenemende gevoeligheid voor dierenwelzijn, integendeel. Maar het treft dat de wetgever zich precies richt op praktijken die moslims en joden raken in het hart van hun religieuze beleving, terwijl zoveel andere vormen van dierenleed – van de ganzenleverproductie en het levend vermalen van mannelijke kuikens tot andere misstanden in de voedingsindustrie – helemaal niet dezelfde prioriteit krijgen. Het gaat immers over ‘ons’ voedsel en dat van ‘hen’. ²Is dat geen blijk van kwalijk wij-zij denken?

De joodse gemeenschap voelt deze maatregel aan als een anti-islamitische maatregel, waarbij zij collateral damage lijdt. Dat kan wel kloppen. Bij het soortgelijke debat in het Waals en Brussels Parlement bleken enkele parlementsleden zelfs niet te weten dat ook volgens de joodse spijswetten het offerdier niet verdoofd mag zijn. Nogal wat verkozenen die over deze delicate materie beslisten, gaven blijk van pijnlijke onwetendheid.

Voorts is ook de pensée unique opvaliend.Terwijl zelfs seculier Frankrijk wettelijke uitzonderingen voor ritueel slachten toestaat, besloot het Vlaams Parlement daar geen rekening mee te houden. Unaniem zelfs, op de onthouding van Güler Turan (SP.A) na. Ook in het maatschappelijk debat waren kritische stemmen schaars. Gelukkig was er nog onlangs de verklaring van kardinaal Jozef De Kesel, mede ondertekend door alle leiders van de andere christelijke kerken. Zij waarschuwden ervoor dat kritiek op onverdoofd slachten wel eens een dekmantel kon zijn ‘voor een discours van misprijzen voor de levenswijze en spijswetten van onze joodse en islamitische medeburgers. Zij vroegen de beleidsmakers het protest van de betrokken erediensten ernstig te nemen en rechtmatige vragen inzake hygiëne, volksgezondheid en dierenwelzijn “te verzoenen met het fundamentele recht op godsdienstvrijheid”. Hun verklaring had amper impact, zelfs CD&V toonde zich ongevoelig, maar de christenen hebben wel de eer hun nek te hebben uitgestoken. De moslims en joden in ons land zijn hen er dankbaar voor.

Aanval op de identiteit
Terwijl er aan het verbod op onverdoofd slachten nog een mouw te passen is – je kunt halai of koosjer vlees desnoods importeren – geldt dat niet voor de besnijdenis. Die praktijk grijpt rechtstreeks in op het mensenlichaam. Dat mannenbesnijdenis nu zomaar op één hoop wordt gegooid met vrouwenbesnijdenis, wekt toch verwondering. Op zijn minst is dat een vorm van onzorgvuldig redeneren. Waar vrouwenbesnijdenis een laakbare praktijk is die vooral het seksueel genot van vrouwen wil beknotten, waartegen terecht wordt geprotesteerd, diende de mannenbesnijdenis oorspronkelijk vooral een hygiënisch doel. Niet voor niets promoot de Wereldgezondheidsorganisatie mannenbesnijdenis als een effectief middel tegen het HIV-virus en andere seksueel overdraagbare ziektes. Sinds mensenheugenis is de besnijdenis bovendien een kenmerk van toebehoren tot een volk: dat geldt natuurlijk voor het joodse volk, voor de moslims, maar bijvoorbeeld ook voor de meeste Congolezen.

Deze diepgewortelde, intieme en identiteitsbepalende praktijk afdoen als alleen maar een verminking, komt er de facto op neer dat je bepaalde bevolkingsgroepen ongewenst verklaart. Als een afwijzing van hun diepste identiteit voelen zij dat zeker aan. Hopelijk gaan de publieke opinie en de beleidsmakers in deze gevaarlijke gedachtegang niet mee. Het joodse volk heeft eeuwenlang op tal van plaatsen onderdrukking, discriminatie, ballingschap en vervolging geleden. Het heeft er alles voor overgehad om zijn tradities te bewaren: van de besnijdenis tot de verering van de Thora, van de spijswetten tot de sabbat onderhouden. Geen vervolger is erin geslaagd dat volk finaal klein te krijgen. Met de moderne liberale democratieën verwierven joden burgerschap op voet van gelijkheid. Ook België was groot in de gelijke behandeling en erkenning van zijn religieuze minderheden. Gaat nu uitgerekend een West-Europese liberale democratie als de onze deze religieuze gemeenschappen non grata verklaren?

door Jan De Volder


Bronnen:

♦ naar een artikel van Jan De Volder “Zijn moslims en Joden doelwitten geworden?” van september 2017 gepubliceerd in Joods Actueel Magazine nr. 119, blz. 48

Advertenties

8 gedachtes over “Belgisch verbod op onverdoofd slachten is regelrechte aanslag op de Joodse identiteit

  1. Al deze ‘verboden’ zijn niets nieuws.

    Inquisitie & Holocaust begonnen altijd met deze verboden i.n.v. “de beschaving”.

    Het siert de huidige beleidsmakers dat zij bereid zijn hun bias & domheid openlijk met ons te delen.

    Like

  2. Andere religiën zitten in het Westen met andere wetten, ook omgekeerd kan dit voor een religie nodig zijn zich aan te passen, maar meestal zijn deze religiën uit zulke landen verdreven of uit geroeid.
    Probleem is opgelost door uw vlees te importeren, wel strenge import keuringseisen opvolgen.

    Like

  3. In en in triest dat men zijn meeste intieme religieuze ervaringen alleen kan hebben door intens dierenleed, door de dieren de strot door te snijden en leeg te laten bloeden.

    Like

  4. Het is niet te geloven en misplaatst dat dergelijke beschaafde maatregel door de auteur wordt misbruikt om dit voor te stellen als een aanval op een religie. Of om de Joden of Islammers te treiteren, of hen in een negatief daglicht te stellen. Dat doet deze humane wetgeving niet! Onverdoofd slachten is de mens van welke overtuiging ook onwaardig en een geloof dat zoiets aanhangt/essentiëel bevindt zich nog in een onderontwikkelde fase.

    Like

    1. Dag Joey France;
      Verschillende keren ben ik; beroepsmatig in diverse slachthuizen geweest.
      Hetgeen ik daar heb gezien, tartte geheel mijn besef vermogen.
      De koeien en schapen werden gedood d.m.v. een stalen pen, die hen in de kop werd geschoten. Daarna werd het dier (meestal nog spartelen) aan de achterpoten naar het plafond gehesen; om leeg te bloeden.
      Is dat dier vriendelijk? NEE! dus.
      Toch een goede week gewenst. Shavuah Tov.

      Like

  5. Bob Fleumer;
    Heeft wel eens de huidige massa- slachtingen in de grote slachtfabrieken gade geslagen?
    Duidelijk NIET!

    Like

  6. Mozaïsche spijswetten hebben in weze niet veel religieuze achtergrond maar eerder een helder inzicht in de oorzaak en overbrengen van ziektes; toen Belgae en Batavieren nog rondliepen in berevellen kregen mozes&co al door dat bloed en organen alsmede bevlekt groente en fruit nogal wat ziektes overbrachten . om de destijdse domoor dit te laten vermijden werd dit verpakt als “gebod”; ook “moderne” keuringsdiensten verpakken hun bevindingen nu nog zo !!
    in de late middeleeuwen(na pestepidemieën) voerden veel stadsbesturen “joodse” gewoontes in als reinheidsgebod om ziekteverspreiding te voorkomen !! het loodje aan de worst ,de marktinspekteur ,de groentewaag en dichte riolen zijn hier aan te danken ! dat “geschiedenis” niet meer in het vakkenpakket zit is een beetje jammer want “politicos” maken weer verhaaltjes !

    Like

  7. P.S addendum : een nogal bekende varkens-slagerij is al enkele jaren geleden gestopt met elektrocutie – dit bracht zoveel stresshormoon teweeg- en is toen overgestapt op HIJS en KOPAF methode ; binnen 5 seconde met een soort lang samuraizwaard !! geen gillende en schreeuwende dieren maar alles in rust en stilte !! koosjer varken ?? wel lekker ; zeker met een palmke !!

    Like

Reacties zijn gesloten.