Apartheid in Libanon: ‘Wij zullen nooit burgerschap verlenen aan Palestijnse vluchtelingen’

Plaatje hierboven: Elektrische kabels en islamitische vlaggen hangen over een straat die gedomineerd wordt door islamitische facties in het vluchtelingenkamp van Ain Al-Helweh, vlakbij de zuidelijke Libanese stad Sidon, op 16 maart 2015 [beeldbron: AFP/Joseph Eid]

De Libanese minister van Buitenlandse Zaken Gebran Bassil zegt dat zijn land nooit zal instemmen met het toekennen van Libanees burgerschap aan zogenaamde ‘Palestijnse vluchtelingen’, in reactie op berichten dat de Amerikaanse regering zou willen dat de landen die de ‘vluchtelingen’ hebben opgevangen hen het staatsburgerschap verlenen.

Zelfs als de hele wereld instemt met naturalisatie, zullen wij daar nooit mee instemmen, en net zoals we Israël hebben verslagen door zijn bezetting [uit Libanon in 2000] te verwijderen, zullen we het verslaan met betrekking tot het naturalisatieplan en het recht op terugkeer dat blijft heilig,” zei Bassil in een interview met de Libanese krant Al Joumhouria.

Hij voegde eraan toe dat de discussie over de vluchtelingenproblematiek niets nieuws was en zei dat Libanon gewend was geraakt aan het omgaan met zulke standpunten die door Israël en de Verenigde Staten werden ingenomen, en dat het had gewaarschuwd voor de ernst van dergelijke posities.

Er zijn duizenden mensen geregistreerd als Palestijnse vluchtelingen in de buurlanden van Israël, waaronder Libanon en Syrië, waar ze zijn gevangen in de Syrische burgeroorlog. Palestijnse vluchtelingen in Libanon hebben beperkte werkmogelijkheden en worden burgerschap geweigerd.

Dat 2de, 3de of 4de rangsburgerschap in Libanon (en in de andere Arabische buurlanden) dat al sinds begin jaren 1950 bestaat (sommigen noemen die Arabische Apartheid) blijft dus eeuwig gehandhaafd totdat de ‘Palestijnse vluchtelingen’ ooit kunnen terugkeren naar Israël.

In de afgelopen jaren zijn de vluchtelingenkampen in Libanon het toneel geweest van gewapende schermutselingen tussen rivaliserende groepen, resulterend in de dood van sommige vluchtelingen. Volgens cijfers van het Libanese Bureau voor de Statistiek bedroeg het aantal ‘Palestijnse vluchtelingen’ in Libanon 174.422 in 2017, woonachtig in 12 vluchtelingenkampen en 156 steden.

De Libanese aantallen zijn in tegenspraak met de officiële cijfers van de UNRWA, die zegt dat er 449.957 ‘Palestijnse vluchtelingen’ leven in 12 vluchtelingenkampen in Libanon. Palestijnse bronnen hebben onlangs gemeld dat het aantal Palestijnse vluchtelingen in Libanon met ongeveer de helft is gekrompen nadat veel mensen naar westerse landen zijn geëmigreerd vanwege het al lang bestaande Apartheidsbeleid van discriminatie jegens hen door de Libanese regering.


Plaatje hierboven: Beddawi, vluchtelingenkamp, op 1 januari 2015. De Palestijnse vluchtelingen kampen in Libanon zijn een broedhaard voor jihadisten geworden. Hierboven schutters van de pro-Syrische Palestijnse Fatah al-Intifada-groep nemen deel aan een parade in het vluchtelingenkamp in Noord-Libanon om de 50ste verjaardag van de Fatah-beweging te vieren. Fatah werd gesticht door wijlen de Palestijnse leider Yasser Arafat op 1 januari 1965 [beeldbron: The Daily Star/Stringer]

Volgens gegevens van de Palestijnse VN-organisatie UNRWA leven er in Libanon 449.957 geregistreerde Palestijnse vluchtelingen. In werkelijkheid gaat het om ca. 95 procent nakomelingen van 1948-vluchtelingen, sinds de Palestijnen in 1951 de eeuwige vluchtelingenstatus verworven van de Verenigde Naties. De enige vluchtelingen ter wereld en in de geschiedenis die ooit met dergelijke unieke status werden bedacht.

Alles samen vormen zij zowat 10 procent van de totale Libanese bevolking. Zowat 53 procent van deze vluchtelingen wonen in de 12 erkende vluchtelingenkampen. Ingevolge de reeds zeven jaar durende burgeroorlog in buurland Syrië zijn daar nog een onbekend aantal Palestijnse UNRWA-vluchtelingen bijgekomen, een aantal dat wellicht in de duizenden Palestijnen loopt. Volgens UNRWA waren in april 2014 reeds 53.070 Palestijnse vluchtelingen uit Syrië (PRS) naar Libanon gevlucht.

Libanon weigert tot op heden de vluchtelingen te integreren en behandelt hen systematisch als paria’s. Zo mogen zij bijvoorbeeld 20 bepaalde beroepen niet uitoefenen en geen onroerend goed verwerven. Vele Palestijnen worden door de Libanese staat bewust gedoemd tot levenslange werkloosheid en aldus in bittere armoede gedompeld en gehouden met medeweten van de internationale gemeenschap.

Aldus zijn deze kampen door de jaren heen uigegroeid tot een ideale biotoop voor haat en geweld en een recruteringsoord voor Palestijnse jihadisten en terroristen in de eeuwige Arabische strijd om de vernietiging van Israël met het doel deze te vervangen door een nieuwe Arabische islamitische staat, bij voorkeur zonder Joden.

pal-libanon

Bij het plaatje hierboven: Het is van bittere armoë sta bij in het Nahr al-Bared vluchtelingenkamp in het noorden van Libanon. Dit kamp ligt op zowat 16 kilometer afstand van Tripoli, de op één na grootste stad van het land.

Hier leven sinds 1948 zowat 30.000 (nakomelingen van) Palestijnse vluchtelingen dicht opeen gepakt in  krotwoningen en dat is niet de schuld van Israël. Het patent voor die ‘open zweer’ politiek in Arabistan ligt bij het Westen, de Arabische Liga, de Moslimwereld en de Verenigde Naties. Dit plaatje dateert van augustus 2012 [Beeldbron]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dalit Halevi “Lebanon refuses to grant citizenship to ‘Palestinian refugees’” van 14 september 2018 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Layal Abou Rahal “Palestinian camp in Lebanon becomes breeding ground for jihadists” van 6 april 2015 op de site van The Times of Israel

Advertenties

2 gedachtes over “Apartheid in Libanon: ‘Wij zullen nooit burgerschap verlenen aan Palestijnse vluchtelingen’

  1. Een eeuwige palestijnse vluchteling in Libanon….en dat moet ook zo blijven!

    Het gaat hierbij tenslotte om de strijd om Israel te vernietigen en die is heilig!

    Het is niet alleen Libanon dat zo denkt maar alle beschaafde landen & organisaties die haar hierin steunen.

    Nooit is er in de laatste 70 jaar druk uitgeoefend vanuit UN ‘mensenrechten organisaties’ en allen die hen steunden om deze ‘vluchtelingen’ de status van burger te geven en het recht op een menswaardig bestaan.

    Dit had namelijk hun dik besmeerde boterham in gevaar gebracht.

    Like

  2. Er zijn geen Palestijnse vluchtelingenkampen, maar vluchtelingenwijken voor Arabieren die uit het huidige Israël zijn gevlucht, toen zij de oorlog begonnen tegen Joden en de Joodse staat Israël. Die vluchtelingenwijken in zowel Libanon als Syrië, Jordanië, Gazastrook, Judea, Samaria en Jerusalem zijn heuse Arabische nederzettingen met echte huizen, echte straten, satellietschotels, winkels en parkeerplaatsen, nederzettingen die hetzelfde zijn als gewone Arabische steden.

    Die vluchtelingenwijk Ain Al-Helweh nabij Sidon is ommuurd om Sidon te beschermen tegen de islamofascistische Jihadgroepen die de dienst uitmaken in die nederzetting. De Libanese burgeroorlog is ook begonnen vanuit dergelijke vluchtelingenwijken toen Arafat de terreurgroepen die daar “politie”taken verrichten ging opstoken tegen gastheer Libanon.

    Zoals Duitsers niet meer terugkunnen naar Pommeren, Oost-Pruisen, Silezië en Sudetenland, kunnen Arabieren die het latere Israël verlieten niet meer terug naar, ook al willen ze terug of moeten ze terug van hun broeders om zo Israël demografisch te vernietigen

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.