25ste verjaardag Oslo Akkoorden: Israël en het grote zelfbedrog

Plaatje hierboven: Op het gazon voor het Witte Huis, Washington DC, 13 september 1993. Israël’s premier, Yitzhak Rabin, president Bill Clinton en Yasser Arafat van de PLO hebben zonet officieel de Oslo Akkoorden ondertekend [beeldbron: Village Voice]

Vijfentwintig jaar geleden vandaag, op 13 september 1993, werd de definitieve overeenkomst van de Eerste Oslo-akkoorden ondertekend door premier Yitzhak Rabin en PLO-voorzitter Yasser Arafat, een historisch moment in de Israëlisch-Palestijnse betrekkingen. Een tweede reeks overeenkomsten werd in 1995 in Taba, Egypte, ondertekend.

Een van de belangrijkste successen van de akkoorden was de oprichting van de Palestijnse Autoriteit en de erkenning van de rol van de PLO als de partner van Israël in verdere onderhandelingen over moeilijke ‘finale status’ -kwesties, grenzen, nederzettingen, de status van Jeruzalem en het Palestijnse recht op terugkeer. Vóór Oslo was er noch een regering noch een parlement voor Palestijnen die op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook woonden.

De akkoorden, gefaciliteerd door de Amerikaanse president Bill Clinton, vormden de laatste langetermijnpoging om een ​​duurzame vrede tussen Israëli’s en Palestijnen te bereiken. Velen beschouwen de akkoorden als een cruciaal punt in de geschiedenis van de regio en Rabin, Arafat en de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Shimon Peres kregen de Nobelprijs voor de Vrede als resultaat.

Veel belangrijke gebeurtenissen van de volgende jaren waren directe resultaten van de akkoorden, inclusief hun uiteindelijke desintegratie – van de moord op Rabin in 1995 tot het begin van de Tweede Intifada in 2000. De akkoorden hadden dramatische geopolitieke gevolgen, waaronder de Palestijnse erkenning van het recht van Israël. bestaan ​​en de erkenning door Israël van de PLO als de legitieme vertegenwoordiger van het Palestijnse volk.

De verdeling van de Westelijke Jordaanoever in de gebieden A, B en C, elk met een ander niveau van autonomie, en de verklaring van Israëls intentie om zich uiteindelijk terug te trekken uit de Westelijke Jordaanoever en Gaza, waren ongekende ontwikkelingen die controverse bij het Israëlische publiek veroorzaakten. De Oslo-akkoorden werden gevolgd door vele cycli van verdere onderhandelingen, opschortingen, meditaties en herstarts – alleen om opnieuw te worden opgeschort.

Na zeven jaar van pogingen om de akkoorden tot uitvoering te brengen, vielen ze uiteindelijk uit elkaar na het falen van de Camp David Summit in 2000 en het uitbreken van de Tweede Intifada. Het falen van de Oslo-akkoorden heeft in veel opzichten een leemte achtergelaten in het vredesproces dat tot op de dag van vandaag niet is vervuld, ondanks de voortdurende inspanningen om het conflict op te lossen.

Shimon Peres en Yasser Arafat hebben “Peace” gesloten.
De Israëlische kater bleef niet lang uit …

Nasleep:
Premier Rabin werd omwille van de Oslo Akkoorden op 4 november 1995 in Tel Aviv op straat doodgeschoten door Yigal Amir, een rechtse extremist.

President & Playboy Bill Clinton raakte betrokken in een reeks seksschandalen, bedroog voortdurend zijn vrouw Hillary (met Monica Lewinsky en vele anderen) en verliet in 2001 vol schaamte de Amerikaanse politieke tribune via de achterdeur. Zijn vrouw Hillary Clinton werd op 26 juli 2016 door de Democraten genomineerd als presidentskandidate maar moest het tijdens de verkiezingen afleggen tegen de Republikein Donald Trump.

En Yasser Arafat? Die aartsterrorist overleed in zijn bed op 11 november 2004 aan AIDS als gevolg van zijn pedofiele geaardheid en zijn heimelijk gestoei met jongetjes van 10-12 jaar oud. Tot op vandaag beweren de Palestijnen dat “Israël Arafat heeft vermoord”. Maar dat hebben ze natuurlijk nooit kunnen bewijzen omdat het een leugen is, net zoals de Oslo Akkoorden ook een vat vol leugens en bedrog waren.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Julliane Helmhold “On this day: the signing of the Oslo Accords, 25 years ago” van 13 september 2018 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikel van Benny Tocker “‘The media ignores the disaster that Oslo caused’ – Former MK Moshe Feiglin rejects Deri’s remarks on Oslo Accords, blasts distortion of history” van 14 september 2018 op de site van Arutz Sheva

Advertenties

Een gedachte over “25ste verjaardag Oslo Akkoorden: Israël en het grote zelfbedrog

  1. Bij de nasleep is nog vergeten te vermelden de duizenden doden die dit “vredesproces” heeft gekost.

    Gelukkig zijn deze vervloekte accoorden nu dood en hopelijk voor altijd begraven!

    Like

Reacties zijn gesloten.