Michael Freilich & Joods Actueel, kop van jut in De Standaard

In de weekeindeditie van de Vlaamse krant De Standaard van 18 augustus 2018 verscheen een artikel‘Een dier dat een aanval wil afweren, maakt zich best zo groot mogelijk’” van Ruud Goossens en Bart Brinckman, waarin op groteske wijze getracht wordt om het magazine Joods Actueel en in het bijzonder zijn hoofdredacteur Michael Freilich onderuit te halen.

Al de zaken die De Standaard opsomt en die Freilich aandraagt ter verdediging van Israël met betrekking tot conflict met de Arabieren in eigen land en in de buurlanden, kloppen voor de volle honderd pond. Echter De Standaard heeft niet alleen moeite met de waarheid van Israël, die de krant duidelijk onverteerbaar acht, maar in het bijzonder omdat een Joodse orthodoxe man dit openlijk durft uit te spreken, schrijven en verdedigen op elk forum dat hem wordt aangeboden, zij het radio, televisie en in de vrije pers.

Freilich is wat ik zou noemen een mondige Jood. Het tegenovergestelde dus van de getto-Jood van weleer  die gekromd en angstig om zich heen kijkend doelloos lijkt rond te lopen, en vermijdt in contact te komen met niet-Joden. Freilich heeft zich van die mentaliteit losgerukt. Hij schrijft en spreekt openlijk over het Judaïsme, publiceert theologische bijdragen van bekende rabbijnen, kortom: Freilich is een zelfbewuste Jood, die trots is op zijn Joods-zijn en trots op het Jodendom an sich en zijn plaats opeist in het spectrum van de Belgisch-Vlaamse samenleving voor zijn religie en volk.

Freilich is geen Zionist, want dan was hij al lang naar Israël verkast. Hij houdt wel van het Heilig Land, in het bijzonder van Jeruzalem, het tegenwoordige centrum van de drie belangrijkste monotheïstische religies in het bijzonder het Judaïsme. Zijn liefde voor het land is religieus geïnspireerd en niet nationalistisch noch patriottisch getint. Hij sympathiseert met de Israëliërs om hun inventiviteit, arbeids- en ondernemingslust en uiteraard de rijke en bewogen geschiedenis van het land. Daar hoef je niet eens een Jood voor te zijn want elkeen erkent dat Israël op onnoemelijk veel terreinen marktleider is in de wereld.

Maar Freilich is een fiere Jood die trots is op zijn volk en in het bijzonder trots is op zijn gemeenschap in eigen stad (Antwerpen). Hij vecht, praat en maakt kabaal om de Joden in ons land de plaats te geven die ze verdienen: gelijke rechten en plichten voor iedereen, in het bijzonder voor de Joden, recht dat vele eeuwen onbestaande was. Freilich vecht voor zijn recht om in België te blijven, werken, wonen en leven met zijn gezin als een vrije onafhankelijke Vlaamse Jood. Freilich is een Vlaamse Belg, zijn heimat ligt niet in Israël maar in België en meer bepaald in Antwerpen en dat is ook zijn stad net zoals het die van mij is.

In het licht van die keuze zoekt Freilich steun bij de machthebbers van het moment die hem, onbaatzuchtig zoals hij is, vooral zijn gemeenschap te kunnen helpen de veiligheid van de Joodse gemeenschap in Antwerpen te waarborgen en de beleving van de Joodse religie, feestdagen en al wat daar bijkomt, mogelijk te maken. Kortom: Freilich zoekt hulp en steun waar de macht zit en bij die politici die willen helpen om de Joodse entiteit te beschermen en te bewaren.

Voordien waren die politici socialisten van de SP.a, tegenwoordig zijn dat Vlaams-nationalisten van de N-VA. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober aanstaande zal het uitkijken zijn naar wie de volgende zes jaar de lakens zal uitdelen in Antwerpen en opnieuw zal Freilich – en zullen nagenoeg alle Antwerpse Joden in koor – hun kar andermaal vastmaken bij de winnaar(s), ongeacht welke partij(en) of politici aan de macht komen.

Vanwaar dat ogenschijnlijk opportunisme? Vrij simpel. Men moet wel echt blind zijn als men de opkomst van het antisemitisme niet vaststelt, dat zich in onze tijd vertaalt als anti-Israëlisme. De komst van tienduizenden migranten uit het voormalige oostblok en uit de vele moslimlanden van het Midden-Oosten en Noord-Afrika, waarvan helaas velen hun door de staat ingeburgerde Jodenhaat en Israëlhaat met zich meebrengen naar ons land, maakt het er allemaal niet beter op en de toekomstperspectieven voor onze Joodse gemeenschap ogen somber en grijs.

Antwerpse Joden zeggen dat ze zich hier veilig voelen. Ha ja? Met de Joodse Pasen stond ik aan een synagoge in de Kievitwijk met rechts van mij twee soldaten met automatische wapens, links van mij drie politieagenten met kogelvrije vesten, boven mij aan de gevel en elders een achttal camera’s opgesteld, op de hoek een politie-combi, elke straat een roadblockage met zware betonblokken en nog meer politiecombi’s aan het begin en het einde van elke straat. Inderdaad, zo “begrijp” ik beter waarom onze Joden zich veilig wanen in Antwerpen.

Hoe zouden Vlamingen zich voelen als ze zo moesten leven als in een versterkte vesting? Maar de Joden van Antwerpen kunnen daarmee leven. Tenslotte, als je de Spaanse Inquisitie, de Middeleeuwse brandstapels, de pogroms, de deportaties en de Holocaust hebt overleefd, is het maar een korte pijn meer … tenminste zo lijkt het toch.

Ik ben het niet altijd eens met wat Freilich zegt en doet, maar ik bewonder en respecteer mijn Joodse vriend om zijn actief pro-Joods zijn. Omdat hij overal en altijd zijn mening wil geven en actief wil deelnemen aan het debat waar de Joden en of Israël aan bod komen. Bij mijn weten bestaat er geen andere Jood in België die zo hard de zolen van zijn schoenen loopt om zijn Joodse winkel te verwoorden en te verdedigen.

Er zullen ongetwijfeld andere mensen en ook Joden zijn die het beter kunnen dan Freilich, maar ik zie ze niet en ik hoor ze niet. En wie begint te fantaseren over een vermeende Joodse Lobby of Israël Lobby in ons land, die dwaast en kan zich beter meteen laten opnemen in de psyschiatrische afdeling van het Stuyvenberg Ziekenhuis te Antwerpen.

Tot besluit en als niet-Jood jegens de sjlemielen in De Standaard: Handen af van Onze Joden ! Handen af van Joods Actueel! Rot op met uw subjectieve en ongefundeerde haat jegens Michael Freilich en zijn blad die verdacht veel stinkt naar aloude Jodenhaat! Schaam u!

Brabosh.com, Antwerpen 22 augustus 2018


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ruud Goossens en Bart Brinckman “‘Een dier dat een aanval wil afweren, maakt zich best zo groot mogelijk’” van 18 augustus 2018 op de site van De Standaard

♦ naar een artikel van Raphael Werner “Het FJO distantieert zich van het artikel in De Standaard over Joods Actueel” van 20 augustus 2018 op het Forum der Joodse Organisaties (FJO)

 

Advertenties

7 gedachtes over “Michael Freilich & Joods Actueel, kop van jut in De Standaard

  1. Waarom mag men als Jood niet fier zijn? Het zijn de kranten die een dag later op de papierhoop sneuvelen die steeds problemen zoeken in hun strijd om nog de paar lezers die ze hebben! Vele onnozele kranten geven zelfs gratis een telefoon of computer weg om toch maar een abonnement te kunnen verkopen, arme pers in Belgie!!

    Like

  2. “Een dier dat een aanval wil afweren maakt zich liefst zo groot mogelijk”.

    Typisch dat dit de reactie is van de krant en journalisten die het fantasieverhaal van “palestijnen en hun gestolen land” blijven verdedigen zonder ooit enig bewijs te kunnen aanvoeren….gewoon omdat het niet bestaat.

    “Al is de waarheid nog zo snel…..ignorante journalisten en de Standaard achterhalen hem wel”.

    Like

  3. Zo eenzijdig, zo vooringenomen vanwege een krant die als erntig wordt beschouwd.
    Vroeger had je dan nog tenminste een Mia barones Doornaert die met de nodige kennis van zaken evenwichtige bijdragen leverde omtrent het onderwerp.
    De dag van heden, heb je echter te maken met een stelletje onwetenden die steeds hetzelfde versleten discours hanteren. Bovendien geven ze het woord aan “expert Joodse zaken” Ludo Abicht, een aloude communist, die gelukkig nog een Jood kent die niet danst naar de pijpen van de Zionistische Staat.

    Like

Reacties zijn gesloten.