Meotti: ‘Mr. Corbyn, betuig eer aan de Israëlische slachtoffers van München’

Plaatje hierboven: Tunis, 1 oktober 2014. Labourleider Jeremy Corbyn, in het gezelschap van leiders van de PLO, AL Fatah en de PFLP, legt een bloemenkrans neer aan het graf van 47 omgekomen Palestijnen tijdens een raid in 1985 en aan de graven van de gesneuvelde terroristen van Zwarte September die 11 Israëlische atleten vermoordden tijdens de O.S. van 1972 in München [beeldbron: Daily Mail]

In München in 1972 vermoordden de terroristen van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie Moshe Weinberg, die de vreugde van het leven op zijn gezicht had. Ze doodden Amitzur Shapira, de vader van vier prachtige kinderen en een leraar in Herzliya. Ze vermoordden Yossef Romano, een Jood van Libische afkomst en een vader van drie.

Ze vermoordden Mark Slavin, die de grond van Israël kuste bij zijn aankomst uit de Sovjet-Unie. Ze doodden Zeev Friedman, geboren in Siberië en wiens vader werd gedeporteerd naar een werkkamp op de Wisla. Hij sprak een prachtige mengeling van Jiddisch en Russisch. Zijn moeder verloor al haar familieleden in Treblinka, het vernietigingskamp.

Ze doodden Kehat Shorr, die was gekomen uit Roemenië, waar hij had gevochten tegen de nazi-troepen in de Karpaten. Ze vermoordden Yaacov Springer, een van de weinige overlevenden van de opstand in het Getto van Warschau. Ze doodden Andrej Spitzer, getrouwd met een tot het Jodendom bekeerde vrouw, woonachtig in een voorstad van Tel Aviv.

Ze hebben Eliëzer Halfin vermoord, de zoon van Litouwse Joden die iedereen in de Holocaust verloren hebben. En ze hebben Yossef Gutfreund ook gedood, ook hij was uit Roemenië vertrokken na een aantal maanden in de gevangenis te hebben gezeten op beschuldiging van ‘Zionistische propaganda’.

Zodus, laat me dit beter begrijpen. Hoe komt het dat Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labourpartij, eer betoonde aan het graf, niet aan deze 11 Israëlische helden, maar aan een Palestijnse terrorist die hun mooie leven had genomen? Het Westen is weer ziek met antisemitisme.

Waarschijnlijk is de Britse Labourparty verdwaald in deze lawine van Judeophobia. Te veel uitspraken tegen ‘de Zionisten’, te veel boosaardigheid jegens de Joden, te veel aanvallen op Israël, te veel ontmoetingen met Hamas en Hezbollah.

Waarschijnlijk zijn de dingen verrot op het feest van Corbyn. Maar aangezien hij de volgende Britse algemene verkiezingen zou kunnen winnen, gezien de slechte staat van de Tories, kan het nuttig zijn om een ​​herstelmaatregel voor te stellen die Corbyn na deze nieuwe affaire zou moeten nemen.

De Britse oppositieleider moet onmiddellijk een vlucht nemen naar Tel Aviv en een nederig bezoek brengen aan de graven van de Israëlische slachtoffers van die aanslag in München.

De dag na het bloedbad van de atleten droegen alle Israëliërs die in Duitsland aanwezig waren een Keppel om de doden te betreuren. De onwaardige, satanische beslissing om niet alles te stoppen, bewijst het failliet van elke morele betekenis, het groene licht voor toekomstige bloedbaden.

Na München begonnen de Olympische Spelen gouden en zilveren medailles te verspreiden, besmeurd met bloed. Het feest was dood, maar we bleven rennen en rennen en rennen. De Israëlische rabbijnen kwamen om de doodskisten in de vlag met de Davidster in te pakken. Die nacht in Frankfurt werden ongeveer vijftig Joodse graven verwoest.

Geen enkele Arabische afgevaardigde betuigde zijn condoleances aan Israël. Niemand. De dag van de aankomst van de lichamen op de luchthaven van Lod was er geen fanfare om hun lichamen te verwelkomen. Alleen stilte en een trotse pijn.

Na het reciteren van de Hebreeuwse kaddish bij de graven, keerden de Mensen van het Boek naar huis terug. De dag erna was het Hebreeuwse Nieuwjaar, maar er was geen plaats voor vreugde. Dat nieuwe jaar opende met de collectieve gedachte gericht aan de kinderen van de 11 slachtoffers: die kinderen waren, zij zijn, het waarom van Israël.

Na de graven te hebben bezocht, zou Mr. Corbyn zijn medeleven moeten betuigen aan deze kinderen. Anders zou hij de slechtst mogelijke reactie mogen verwachten van degenen die geven om Israël, waarheid en fatsoen.

door Giulio Meotti


Plaatje hierboven: Het herinneringsmonument ter ere van de in 1972 elf vermoorde Israëlische atleten tijdens de Olympische Spelen te München, werd in september 2017 ingehuldigd in het Olympisch Park van München, Duitsland [beeldbron: WA]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Giulio Meotti “Mr. Corbyn, pay homage to Israel’s Munich victims – The British Labour party is probably lost in the avalanche of Judeophobia, but a little decency might help matters” van 15 augustus 2018 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Forest Rain “Remembering Munich” van 17 augustus 2018 op de site van Inspiration From Zion

Gerelateerd op deze blog:

♦ “Labourleider Corbyn gefotografeerd tijdens kranslegging voor de terroristen van München” van 12 augustus 2018 [lezen]

Advertenties