De Wereld: ‘Grootste obstakel voor wereldvrede is het bestaan van de Joodse soevereine staat’

Het lijkt erop dat de grootste bedreiging voor de mensheid vandaag, niet het islamitische terrorisme dat we bijna overal ter wereld zien. Het is ook niet de voortdurende Iraanse zoektocht naar massavernietigingswapens – wapens die zich evengoed tegen de Westerse democratieën zouden kunnen richten. Het is niet de Syrische burgeroorlog, waar het dodental meer dan een half miljoen mensen heeft overschreden, waardoor een vluchtelingencrisis ontstond die het hele gezicht van Europa heeft veranderd.

Het is niet eens een groeiende wereldbevolking met zoveel meer mensen die vechten voor ogenschijnlijk zo weinig middelen, zoals water en energiebronnen. En het zijn ook niet de ca. 80 andere conflicten, revoluties en oorlogssituaties in de rest van de wereld die de wereldvrede bedreigen. Nope.

Nee, het lijkt dat de grootste bedreiging voor de mensheid en wereldvrede vandaag ontstaan is toen een kleine groep Joden de Joodse soevereiniteit in hun eigen Joodse land uitriep. Dit voelt de wereld dermate bedreigend dat zowat de helft van alle VN-resoluties worden gewijd aan het veroordelen en stigmatiseren van de Joodse Natiestaat Israël.

Voorspelbaar was dat de OIC (Organization of Islamic Unity aka de 55 moslimlanden in de wereld) tot de leiders van het koor van veroordelingen behoorde. Zij beweren dat Israëls nationale staatswet “racistisch, onwettig en illegitiem” is, wat een vrij opmerkelijke verklaring is, aangezien een flink deel van hun ledenlijst bestaat uit landen die racistisch, onwettig en illegtiem zijn.

Probeer een synagoge of een kerk in Saoedi-Arabië te vinden en je zult snel ontdekken dat je nog lang op zoek bent, omdat de Saoedische autoriteiten het belijden van andere geloven dan de islam niet toestaan. En als je zo geneigd bent om deel uit te maken van deze ‘tolerante’ samenleving, zul je ook merken dat je pech hebt, omdat alleen moslims wettige onderdanen kunnen worden, en als je toevallig een andere religie hebt dan Islam, zul je merken dat je op het ontvangende uiteinde van een zwaard zit, omdat dergelijke acties strafbaar zijn met de dood.

Koeweit en Qatar zijn nog stralender voorbeelden van hun concept van tolerante samenlevingen, waar werknemers die in het land worden geïmporteerd meer als slaven worden behandeld dan als werknemers. Maar het ziet er naar uit dat het beter gaat, want een paar weken geleden werd Kuwaiti’s schoonheidsblogger, Sondos al-Qattan, betrapt op een Instagram-video waarin ze bittere kritiek uitte dat haar geïmporteerde Filippijnse slaaf (eu … werknemer) haar paspoort moest behouden EN recht had op tot 4 hele dagen per maand! Ohh – wat een horror!

Europa, dat nooit een kans laat liggen om Israël te bekritiseren, sloot zich ook aan bij de veroordeling dat zo’n wet “een oplossing van twee staten” zou compliceren in het streven naar vrede. Het is interessant om te zien hoe zij Hamas’s doel niet zien om alle Joden te vermoorden of de racistische verklaring dat de Joden nooit of te nimmer worden toegestaan om in hun toekomstige fantasiestaat te mogen levenn, als dingen worden beschouwd die een vreedzame toekomst zouden compliceren.

De realiteit is dat er tegenwoordig landen bestaan ​​die zeer vergelijkbare wetten hebben, maar toch buiten de microscopische controle blijven zoals Israël. De Spaanse grondwet zegt dat “de nationale soevereiniteit berust bij het Spaanse volk”. De Letse grondwet zegt hetzelfde en spreekt over de “onveranderlijke wil van de Letse natie en haar onuitblusbare recht op zelfbeschikking.” En in de grondwet van Ierland, een van Israels meest felste critici, wordt het “onvervreemdbare, onomkeerbare en soevereine recht van het Ierse volk op zelfbeschikking” onderstreept.

Welnu, het is waar dat er veel Druzen zijn die ongelukkig zijn met de natiestaatwet – en de Druzen zijn inderdaad een integraal onderdeel van de staat Israël die enorm bijdragen aan de veiligheid en het weefsel van het land – maar de nationale natiewet neemt niet een van hun rechten überhaupt weg noch probeert weg te nemen. Het Arabisch, wat hun hoofdtaal is, krijgt een speciale status en de wet stelt specifiek dat terwijl het Hebreeuws de officiële taal is, dit “de status die aan de Arabische taal wordt gegeven niet verandert voordat de basiswet is gecreëerd”.

Ondanks de bezwaren is deze wet echter noodzakelijk, omdat er geen dag verstrijkt waar het land niet wordt aangevallen door verschillende instellingen en organisaties die wanhopig proberen het Jodendom van Israël te ontmantelen. Ze nemen resoluties waarmee ze zonder blikken of blozen de Joodse geschiedenis negeren. Ze beweren dat onze twee heilige Tempels nooit hebben bestaan. Ze ontkennen onweerlegbaar bewijs van onze archeologische artefacten.

Ze proberen onze meest elementaire soevereine rechten te ontzeggen – het recht om onze eigen bestemming te bepalen. En ja, er zijn ook Joodse organisaties, die zich hiertegen verzetten en demonstreren dat de Joodse staat het durft te zeggen dat deze staat … nou ja … Joods is!

Deze wet zal die aanvallen niet stoppen. Het zal de resoluties niet stoppen. Het zal ook niet het monotone gedreun van veroordelingen stoppen. Maar in zekere zin is het niet alleen van buitenaf, maar ook naar binnen gericht. Omdat het Joodse volk, in tegenstelling tot anderen die door de eeuwen heen zijn verdwenen, nog steeds onze cultuur, onze geschiedenis, onze verhalen, onze taal en ja … ons land heeft. In plaats van er voor terug te schrikken, moeten we het omarmen, want het is een bron van enorme trots voor ons en een immense eer.

Wij zijn geen volk die proberen het land van anderen te veroveren, zoals de kolonialistische Arabische, Britse of Europese rijken van weleer. Integendeel, wij zijn een volk dat eenvoudig onze eigen toekomst wil bepalen – de toekomst van het Joodse volk – in ons eigen land – hetzelfde land waar we bijna 4000 jaar wonen. Dit minuscule land is het enige land waar we ooit zullen zijn en het enige land waarin we onze eigen toekomst als een volk en als een natie kunnen uitzetten en als we dat niet trots kunnen zeggen met duidelijkheid en vertrouwen en een regelrechte overtuiging – dan waarom zou iemand anders ons ook geloven?

De Joodse Natie Wet gaat niet over het ontkennen van de persoonlijke rechten of vrijheden van iemand anders die binnen de grenzen van Israël wonen, maar het gaat erom eenvoudigweg iets te bevestigen dat we allemaal weten dat het waar is in ons hart en in ons hoofd en in onze zielen. . Het is de onmiskenbare waarheid. Israël is de Joodse staat.

door Justin Amler


Bronnen:

♦ naar een artikel van Justin Amler “The Jewish Threat” van 15 augustus 2019 op de site van MIDA

 

Advertenties

5 gedachtes over “De Wereld: ‘Grootste obstakel voor wereldvrede is het bestaan van de Joodse soevereine staat’

  1. “Die Juden sind unser ungluck”. Deze oude spreuk is springlevend.

    Duizenden jaren hebben we geprobeerd te achterhalen wat de reden is voor de Wereld Jodenhaat. Het antwoord laat nog stééds op zich wachten…….’want wij zijn wie we zijn en zij wie zij zijn.

    Het énige adequate antwoord op deze haat is de Jodenstaat!

    Heeft de rest daar een probleem mee? Het zij zo!

    Like

  2. Grootste obstakel voor wereldvrede is het bestaan van de Islam en hun huichelachtige groene/linkse/christelijke en liberale dhimmitude vrienden !!

    Like

Reacties zijn gesloten.