De machiavellistische tegenstanders van de Joodse Natiestaat Wet

Plaatje hierboven: Het IDF Bataljon 299, Bataljon van het Zwaard, is een elite korps dat bestaat uit Druzische, Joodse en Christen soldaten, speciaal getraind in het Noordelijk Commando, 10 februari 2012 [beeldbron: IDF/Flickr]

In juni 1922, toen hij Staatssecretaris voor de Koloniën was, schreef Winston Churchill het volgende in een Brits Witboek:

“Wanneer wordt gevraagd wat wordt bedoeld met de ontwikkeling van het Joodse Nationale Huis in Palestina, kan worden geantwoord dat het niet het opleggen is van een Joodse nationaliteit aan de inwoners van Palestina als geheel, maar de verdere ontwikkeling van de bestaande Joodse gemeenschap , met de hulp van Joden in andere delen van de wereld, zodat het een centrum kan worden waar het Joodse volk als geheel op grond van religie en ras een belang en een trots kan nemen.

Maar opdat deze gemeenschap het beste perspectief op vrije ontwikkeling zou hebben en het Joodse volk de volledige mogelijkheid zou bieden om haar capaciteiten te tonen, is het van essentieel belang dat het weet dat het in Palestina van rechtswege en niet op basis van lijden is. Dat is de reden waarom het noodzakelijk is dat het bestaan ​​van een Joods Nationaal Huis in Palestina internationaal gegarandeerd is, en dat het formeel erkend moet worden om te rusten op het oude historische verband.”

Samen met de Balfour Verklaring en het Brits Mandaat voor Palestina van de Volkenbond, zou het Witboek van Churchill kunnen worden beschouwd als de ruggengraat – de internationale stichting – van de Joodse staat in het Land van Israël (of Palestina zoals het in de Romeinse tijd werd hernoemd). In feite zijn de basisprincipes die in het bovenstaande document worden benadrukt, overgenomen als onderdeel van de Israëlische Verklaring van Onafhankelijkheid.

Een goed gefundeerde rechtvaardiging van het idee van een natiestaat voor het Joodse volk kwam ook tot uiting tijdens het Napoleontische tijdperk. Op 20 april 1799 bereidde Napoleon Bonaparte naar verluidt een Proclamatie voor die bekend staat als ‘Brief aan de Joodse Natie’, waardoor het Land van Israël een onafhankelijke Joodse staat wordt. Karakteriserend de Joden als de “rechtmatige erfgenamen van Palestina” en als “een unieke natie, die in duizenden jaren lust van verovering en tirannie alleen hun voorvaderlijke landen hebben kunnen beroven, maar niet van naam en nationaal bestaan,” nodigde hij “alle Joden in Azië en Afrika uit om zich onder mijn vlag te verzamelen om het oude Jeruzalem te herstellen”.

Het publieke debat dat is ontstaan ​​na de goedkeuring door de Knesset van de Natiestaat Wet is een duidelijke indicator van de levendige democratie van Israël en een extreme illustratie van de vrijheid van meningsuiting die kenmerkend is voor de Israëlische gemoedstoestand. Arabieren, Druzen en Joden hebben hun mening hierover uitgesproken, zowel voor- als tegen, ondanks het feit dat het kernargument hoofdzakelijk politiek eerder dan inhoudelijk is.

Dit gezegd zijnde, vormen de protesten in Israël tegen de nieuwe wet een rode waarschuwing. Ze weerspiegelen een opkomende tendens onder liberale stromingen binnen de Joodse Israëlische samenleving om het lang aanvaarde axioma dat Israël het nationale huis van het Joodse volk is, te ondermijnen.

De felste critici van de wet beweren dat het geen duidelijke verwijzing naar het gelijkheidsbeginsel bevat. Deze bewering van vermeende onrechtvaardigheid ingebed in de Natiestaat Wet, een bewering die het fragiele evenwicht bedreigt dat Joodse Israëli’s delen met niet-joodse minderheden die leven binnen de soevereine grenzen van het land, lijkt meer te worden gemotiveerd door de wens om de huidige regering omver te werpen dan door oprechte bezorgdheid voor de (veronderstelde) aangetaste waarden.

Het lijkt erop dat het doel is de kleine Druzen-gemeenschap aan te moedigen die in Israël woont en wiens band met de Joden vaak wordt aangeduid als Brit Damim – een ‘Bloedverbond’. Dit verwijst in het bijzonder naar het feit dat Druzische jonge mensen worden gerekruteerd in de Israëlische veiligheidstroepen samen met Joodse jongeren.

Door opzettelijk een valse interpretatie van vermeende kwalen uit de Natiestaat Wet te verspreiden, voornamelijk de travestie die de staat beschouwt als tweederangs burgers, brengen de anti-regeringsactivisten de duurzame modus vivendi in gevaar, gebaseerd op de loyaliteit van de Druzen aan Israël.

Dit is niet de eerste keer dat deze machiavellistische benadering van het ondermijnen van de regering zijn kop heeft opgestoken in de Joodse staat. In zijn boek Churchill en de Joden schrijft Martin Gilbert: “Churchill was verrast en geschokt toen [Herbert] Samuel hem vertelde dat de Arabieren werden opgehitst om [in Jaffa in november 1921] door een harde kern van Joodse communisten te worden opgeofferd.” Churchill antwoordde dat het de verantwoordelijkheid van Samuel was om de Joodse gemeenschappen en nieuwkomers van communistische elementen te zuiveren, “en zonder aarzeling of vertraging moeten allen die schuldig zijn aan deze subversieve agitatie het land worden uitgezet.”

De hedendaagse versie van deze machiavellistische benadering had onmiddellijk effect onder radicale fragmenten van de Druzen, die erin slaagden het traditionele gematigde leiderschap te overschaduwen en een massaprotest in Tel Aviv te leiden. De oudste gepensioneerde officier van de Druzen, Amal As’ad, uitte in een open brief aan premier Netanyahu (21 juli 2018) botweg zijn wantrouwen tegen de meest fundamentele canon van Israël als het nationale huis voor het Joodse volk. In zijn woorden: “Waar halen jullie [Joden] de moed vandaan om te verklaren dat het land van jou is? Wat is de basis voor de Joodse claim op het eigendomsrecht van het land? Als het gewoon dat Messiaanse geloof in Gods belofte is, waarom zou je niet wachten op de komst van de Messias?”

Een verbluffend fenomeen na As’ad’s brief was de brede en vocale steun die het ontving van hooggeplaatste Joodse Israëlische gepensioneerde officieren en veiligheidsfunctionarissen. Ze benadrukten het ‘Bloedverbond’ tussen de Joden en de Druzen en boden geen enkel woord van kritiek voor As’ads anti-Zionistische tirade.

We hoeven ons daarom niet te verbazen dat een vooraanstaande gepensioneerde IDF-generaal (Ami Ayalon, die ook als hoofd van de Shin-weddenschap fungeerde) pleitte voor oudere gepensioneerde defensieambtenaren om zich bij hem te voegen op een massale demonstratie van Israëlische Arabieren, geïnitieerd door “The Higher Arab Monitoring Committee”.  Deze radicale organisatie verwerpt het principe van Israël als een Joodse staat en pleit voor een binationale staat die elke specificiteit van de Joden in Israël teniet zal doen.

Er is een zorgwekkende tendens bij Joodse Israëlische linksen om vast te houden aan universele liberale waarden door zich af te keren van het idee van de natiestaat en te prediken voor globaliseringsbeginselen die op Israël moeten worden toegepast – maar niet voor de Palestijnen, wier recht op soevereiniteit zij standvastig hooghouden. Deze trend is een moderne versie van de zelfbenoemde ‘nieuwe historici’, die het Zionistische idee als een kolonialistische beweging afbeeldde en twijfelde aan de historische band tussen de Joden en het land Israël.

Het ondermijnen van de bestaansreden van Israël sinds de geboorte van de Zionistische beweging en selectief vasthouden aan universele idealen als vehikels om tegen de legitieme zittende regering op te treden, kan worden beschouwd als een daad van subversie. De eis van het Israëlische Arabische leiderschap dat de Joodse staat ‘een staat van al zijn burgers’ wordt, is niet meer dan een handig eufemisme voor de transformatie van Israël in een Arabische moslimstaat waarin de Joden zullen worden gereduceerd tot een permanente staat van minderheid, of ‘ dhimmitude ‘zoals het in de islam bekend is.

Deze felle interne aanvallen op de nieuwe nationale staatswet zouden gevolgen kunnen hebben voor de internationale gemeenschap en zouden ongetwijfeld de toekomstige banden tussen Israël en de liberale Joodse gemeenschappen in het buitenland kunnen beïnvloeden.

Er zou dringend een ​​overheidsinitiatief moeten gelanceerd worden om reguliere onderwijsprogramma’s te verversen, met name om het onderwerp Joodse geschiedenis te versterken. Israëlische jongeren moeten manieren worden aangeleerd waarom Israël een speciaal geval is onder de naties van de wereld. Zo moeten ook zij worden geïnstrueerd dat het Jodendom en de democratie complementair zijn in plaats van elkaar uitsluitende waarden. Een Joodse natiestaat garandeert de toekomst van Israël op zijn historische grondgebied.

door Dr. Raphael G. Bouchnik-Chen

Plaatje hierboven: Meer Palestijnse vlaggen dan Israëlische op het Rabin Square in Tel Aviv op zaterdagavond 11 augustus 2018 tijdens demonstratie tegen de Joodse Natiestaat Wet [beeldbron: Ynet]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Raphael G. Bouchnik-Chen “The Machiavellian Opponents of the Nation State Law” van 17 augustus 2018 op de site van BESA

Advertenties

2 gedachtes over “De machiavellistische tegenstanders van de Joodse Natiestaat Wet

  1. er zijn door allerlei schreeuwerijen nogal wat misvattingen ontstaan over de natie-staatwet ! Israel is hiermee het thuisland voor alle Joden ( het ENIGE thuisland) maar niet exclusief voor joden ! hebreews is benoemd tot officiele taal, maar niet de verplichte taal : door de sovietimmigratie is russisch weliswaar op dit moment de tweede dagelijkse taal maar toch heeft arabisch een uitzonderingspositie ! religie wordt met geen woord gerept ; dit is voor Joden altijd een “concept” geweest !(blijft het ook altijd) ..Judaïsme is zeer beslist GEEN staatsgodsdienst !!( wordt het ook NOOIT) alle inwoners van de staat Israel hebben dezelfde rechten&plichten ! (bewoners van andere/vijandige staten hebben uiteraard GEEN “Israëlische” rechten !!!

    in feite is Israel hiermee de ENIGE Multi-Raciale ,Multi-Religieuze ,Multi-Etnische Democratie in het Midden-Oosten/Noord-Afrika

    op zich is er geen verschil met de grondwet van Belgie/Letland/nieuw-zeeland of Nederland te ontdekken maar omdat het door Joden geschreven is wordt de goegemeente buitengewoon hysteries!! raar ?

    Like

Reacties zijn gesloten.