Dag van Uitdrijving uit Gaza: Wat voorspelden Israëlische leiders 13 jaar geleden?

Gisteren, werd de 13de verjaardag herdacht van de Israëlische terugtrekking uit Gaza, ook wel de Verdrijving uit Gaza genoemd. Op 15 augustus 2005 begon de terugtrekking van het Israëlische leger vanuit de Gazastrook en de ontmanteling van alle Israëlische nederzettingen.

In totaal werden bijna 9.000 Joodse kolonisten uit 17 nederzettingen in de Gazastrook manu militari verdreven. De uitzetting van alle bewoners, de sloop van de woongebouwen en de evacuatie van het bijbehorende beveiligingspersoneel uit de Gazastrook werd afgerond op 12 september 2005.

Daarnaast werden ook 4 nederzettingen in het noorden van Samaria ontruimd. 1.000 Joodse mensen in Ganim, Kadim, Sa-Nur en Homesht  in het noorden van Samaria werden met geweld uit 270 Joodse gezinswoningen gezet en al hun huizen met bulldozers van de IDF platgewalst.

Iedereen kent de gevolgen nadat Israël de Strook verliet: Hamas riep prompt de ‘overwinning uit op de Zionisten’; breidde zijn wapenarsenaal en troepen uit;  won de parlementsverkiezingen in januari 2006 zowel in Gaza als in Judea & Samaria; verdreef in de zomer van 2007 rivaal Al Fatah met geweld uit de Strook en begon Israël te bestoken met duizenden raketten en mortiergranaten; wat uiteindelijk resulteerde in drie golven contra-terreur offensieven van de IDF tegen Hamas en Co in 2008, 2012 en 2014. Sinds 31 maart 2018 tot op vandaag vecht de IDF tegen de ‘Mars van Terugkeer’ -campagne van Hamas..

Naar aanleding van de Dag van de Verdrijving uit Gaza, volgen hier een paar voorspellingen van enkele leiders van Israël en van andere leiders op dat moment. Zonder verder noties is dit wat de Israëlische politici geloofden hoe Gaza er in 2018 zou uitzien. Het zou interessant kunnen zijn om hen vandaag – in zoverre ze nog in leven zijn- met hun uitspraken van toen te confronteren en naar hun reacties luisteren.

De toenmalige minister van Defensie was Shaul Mofaz (Kadima partij van Sharon), die reageerde op de kritiek, voornamelijk van rechts, en zei dat de terugtrekking Hamas niet zou versterken, maar eerder de gematigde krachten in de Gazastrook zou versterken: “Velen zeggen: ‘de veiligheidssituatie zal waarschijnlijk verslechteren'” zei hij en antwoordde op die kritiek: “Ik heb het grootste deel van onze veiligheidsinzet in de Gazastrook al gezien. We hebben de controle over het gebied rondom het veiligheidshekken in handen en het niveau van terreur zal dalen in de Gazastrook, omdat pragmatische krachten zullen toenemen.

Voorzitter van de linkse Meretz partij, Yossi Beilin zei, na voor de uitdrijving te hebben gestemd, dat “de belangrijke beslissing die vandaag in de regering is genomen alleen een historische beslissing zal worden als de volgende stap zou zijn onderhandelingen over een definitieve statusovereenkomst in het kader van de routekaart, naar een oplossing op het pad van Genève en het plan van Clinton.” Waarmee hij bedoelde dat de ramp van de terugtrekking uit Gaza gepaard moet gaan met een aanvullende terugtrekking uit de rest van de bevrijde gebieden.

Parlementslid voor de linkse Meretz partij wijlen Yossi Sarid zei: “De status-quo is de grootste steun voor de meest extreme Palestijnse elementen. Ons verblijf in Libanon gaf ook aanleiding tot en versterkte Hezbollah. Onze aanwezigheid  in Gaza en in de gebieden heeft de opkomst van Hamas tot stand gebracht en versterkt.” Sarid had gelijk met het feit dat wijlen Ariel Sharon die de facto oprichter van Hamas was, die hij bewapende en cultiveerde als een tegenkracht tegen de PLO. De oplossing om alle beperkingen van Gaza te verwijderen in de hoop dat dit Hamas zou verzwakken, was een klassieke ‘goede intentie’ die in werkelijkheid de weg naar de hel plaveide.

Wijlen Shimon Peres, destijds oppositievoorzitter, maakte duidelijk dat als het voorstel van Benjamin Netanyahu om een ​​referendum over de terugtrekking in stemming te brengen, hij tegen zou stemmen. Peres bekritiseerde het initiatief van Netanyahu scherp als zijnde ‘trukjes’.

In 2009 zei president Shimon Peres, sprekend voor de Conferentie van voorzitters, de overkoepelende organisatie van het Amerikaanse Jodendom, dat er “fouten zijn gemaakt bij het evacueren van de nederzettingen. Persoonlijk had ik ongelijk. Wat er ook gebeurt in de toekomst, we zullen niet de fouten herhalen die we maakten toen we Gaza verlieten. Vanaf het begin hadden we het anders moeten doen. Ik was er voorstander van om Gaza te verlaten, en ik heb het gevoel dat ik een van de mensen was die een fout heeft gemaakt,” bekende Peres.

Natuurlijk, momenten later, haastten bronnen dicht bij de president zich om uit te leggen dat Peres geen spijt had van de uitvoering van de terugtrekking, maar eerder de procedure ondersteunde en alleen kritiek uitte op de manier waarop de evacuatie werd uitgevoerd. Volgens hen geloofde Peres dat terugtrekken een belangrijke stap was en het verlies van mensenlevens verhinderde.

Tot slot, hoe zit het met Benjamin Netanyahu, die als minister diende in de regering van Sharon? Netanyahu beweert dat hij een van de weinigen was in de coalitie van Sharon die bezwaar maakte tegen de uitzetting. De feiten, zoals naar gewoonte, vertellen dat hij liegt. De eerste keer dat de uittreding in het kabinet aan de orde kwam, gebeurde op 6 juni 2004. Netanyahu, evenals alle andere ministers van de Likoedpartij, hebben voor het plan gestemd.

Netanyahu en andere ministers dreigden om niet voor het disengagementplan te stemmen, maar toen zagen ze wat er gebeurde met ministers Avigdor Liberman en wijlen rabbijn Binyamin ‘Benny’ Elon, die twee dagen vóór de stemming door Sharon waren ontslagen, kwamen ze terug bij zinnen. Netanyahu kreeg al snel een nieuwe kans om zijn resolute verzet tegen het uitwijzingsplan te tonen.

Het was in het Knesset-debat omtrent het besluit van de regering om het Disengagement Plan uit de Gazastrook op 26 oktober 2004 ten uitvoer te leggen. Parlementsleden en ministers van de Likoedpartij liepen rond in een poging om stemmen tegen het plan te verzamelen, maar uiteindelijk gingen alle helden zitten in hun zachte stoelen en stemden voor het Plan, inclusief Netanyahu. Slechts één Likoedminister, Uzi Landau, stemde tegen en werd nog diezelfde nacht door Ariel Sharon ontslagen. Maar niet Netanyahu, die bleef zitten waar hij zat.


Bronnen:

♦ naar een artikel van JNi.Media “Gaza Expulsion Day – What Did Israeli Pols Predict 13 Years Ago?” van 15 augustus 2018 op de site van The Jewish Press

Advertenties

2 gedachtes over “Dag van Uitdrijving uit Gaza: Wat voorspelden Israëlische leiders 13 jaar geleden?

  1. Iedereen die voor stemde heeft ongelijk gekregen….en hoe!

    Laat het een les zijn (de zoveelste) dat je met “palestijnen” geen overeenkomsten kunt sluiten of ze ‘het voordeel van de twijfel kan gunnen….omdat hun haat t.o. Israel/Joden hun pagmatisch denken en eigen toekomst dwars zit.

    Like

    1. Shalom chaverim;
      Het mag en zal duidelijk zijn, dat er geen instemmende- en overeen komende zaken met de islam(isten) kunnen en moeten worden gemaakt!
      Maximaal mag, vlgs. de koran, een afspraak 11 jaar duren. Dan gaan zij weer vechten; cq. jihad hervatten.
      De jihad wordt dus NOOIT! gestopt!
      Goede week.

      Like

Reacties zijn gesloten.