Premier Erdogan van Turkije wil militairen naar Gaza sturen

Plaatje hierboven: Ankara, Turkije, 18 juni 2013. De Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan ontvangt de Hamasleiders Khaled Meshaal en Ismail Haniyeh [beeldbron: AP/Yasin Bulbul]

Er is tegenwoordig geen grotere autoritaire leider dan Recep Tayyip Erdogan uit Turkije. Hij heeft zijn macht de afgelopen tien jaar gecementeerd en de pers en iedereen die zich tegen hem verzet, verpletterd. Die autoritaire leider ligt thans ernstig onder vuur.

De Turkse economie is de afgelopen weken ongelooflijk verzwakt door verschillende economische beslissingen van Erdogan en een reeks tarieven die door de Amerikaanse president Donald Trump tegen Turkije zijn opgelegd. De Turkse lire is nog steeds in vrije val en er bestaat een reëel risico dat de economie van het land ineenstort.

Het is zeer twijfelachtig dat de Turkse egomaniak zal toegeven aan de eisen van Trump om een ​​Amerikaanse priester die Turkije heeft gearresteerd vrij te laten. Het is onwaarschijnlijk dat Turkije stopt met het kopen van wapens uit Rusland. Het is ook onwaarschijnlijk dat Turkije alleen “op zoek zal gaan naar andere vrienden en bondgenoten”, zoals Erdogan in zijn opinie op de online-editie van de New York Times op 10 augustus kopte.

Erdogan is te sluw en te gemeen om eenvoudig “vrienden te zoeken”. Hij zal provoceren. Agressief. Erdogan weet dat hij de Verenigde Staten niet militair of economisch kan bestrijden, en zal daarom slechts zijn mond houden als het gaat om de VS. Hoewel Erdogan wel zal genieten van het uitlokken van een oorlog tegen een Amerikaanse bondgenoot, in het bijzonder een die Trump aan het hart ligt: Israël.

Erdogan onderhoudt al vele jaren hechte banden met de Palestijnse-Arabische terreurgroep Hamas die Gaza controleert (plaatje bovenaan). Hij heeft toegestaan ​​dat zijn Turkse havens worden gebruikt voor ‘flotillas’ om de Israëlische blokkade van de regio in het verleden te doorbreken. Waarschijnlijk gebruikt hij zijn huidige zwakke economische situatie om een ​​veel agressievere houding aan te nemen om steun te krijgen van de grotere Arabische en islamitische wereld.

Erdogan had een interview op Al Jazeera in 2011, waar hij indirecte bedreigingen tegen Israël maakte in relatie tot Israel’s werk met de regering van Cyprus bij het winnen van olie en omtrent de situatie in Gaza. Erdogan herhaalde de beweringen van Turkije in Cyprus (wat geen enkel land in de wereld gelooft), en zijn bezorgdheid voor de bevolking van Gaza. Hij verklaarde dat hij zijn marineschepen zou gaan gebruiken om de belangen van Turkije in zowel Cyprus als Gaza te beschermen.

Hij stuurde in die tijd geen militaire schepen naar de oostelijke Middellandse Zee, noch naar Cyprus, omdat Netanyahu zijn excuses aan Erdogan had aangeboden voor het doden van Turkse terroristen op het schip de Mavi Marmara in 2010 op aandringen van de Amerikaanse president Barack Obama. Maar de situatie van Erdogan is tegenwoordig veel onzekerder.

In zijn editoriaal in de NY Times van augustus 2018, zei Erdogan: “Turkije heeft keer op keer vastgesteld dat het voor zijn eigen zaken zal zorgen als de Verenigde Staten weigeren te luisteren.” Het is niet vergezocht om je voor te stellen dat een autoritaire leider met zijn rug tegen de muur, thans zal trachten Israël in de gordijnen te jagen. Het zal niemand verrassen als in de komende maanden Turkse militaire schepen voor de kust van Cyprus en / of Gaza zullen opdagen. De enige vraag is of dit het begin kan zijn van een bredere oorlog.


Bronnen:

♦ naar een artikelTurkey’s Erdogan Likely Sending Military Towards Gaza” van 13 augustus 2018 op de site van First One Through

Advertenties

6 gedachtes over “Premier Erdogan van Turkije wil militairen naar Gaza sturen

  1. beter zou zijn om turkeye uit de nato te verwijderen !! de enige kurk waar de Turkse economie nog op drijft is mensen/vluchtelingenhandel ! door de torenhoge schulden is het land binnenkort weer een derdewereldland !! boontje komt om zijn loontje ??? jazeker !! erdo is een GEKOZEN dictator ! sluit europeese grenzen voor turkeye !!

    Like

  2. Ik neem aan dat Erdogan zich bedreigd voelt door Trump. Bij de EU hoeft hij niets te proberen.
    Anders dan andere reageerders neem ik het op voor de vele Turken die NIET op Erdogan hebben gestemd. Niet iedereen is zo blij met zijn overdreven moslim-retoriek daar en de bijbehorende beperkingen.
    Heel zeker zitten arabieren in de omringende landen (de overigen heb ik het niet eens over) niet te wachten op een terugkeer van het Ottomaanse Rijk.
    Maar hij zal ongetwijfeld heel ver gaan als hij in het nauw komt. De relaties met de EU en de NATO zijn ongetwijfeld belangrijk. Rusland kan Turkije economisch niet steunen. Misschien goede kansen voor China, net als in Pakistan.
    China zit zeker niet te wachten om meegetrokken te worden in een oorlog in het Midden-Oosten.

    Like

Reacties zijn gesloten.