Een Palestijnse staat? Nee, bedankt. Liever geen terrorist in mijn voortuin

In een poging om de explosie van liefde en obsessie van de wereld voor de Palestijnse staat te begrijpen, moet men kunnen toegeven dat men in feite niks anders doet dan zichzelf wat wijsmaken dat zulk een staat ook maar iets kan bijdragen tot het welzijn van de wereld. Het is nochtans vrij duidelijk dat een dergelijk ‘geloof’ nooit de toets van de werkelijkheid kan doorstaan en niets meer is dan een wensgedachte en nergens op gebaseerd is.

Men moet gewoon enkel de aard en toepassing van de autonome Palestijnse entiteit in Judea & Samaria en in de Gazastrook bekijken sinds de uitvoering van de Oslo Akkoorden van 1993, waar sindsdien de Palestijnse Autoriteit de dagelijkse gang van zaken van het overgrote deel van het Palestijnse volk controleert .

Sinds de IDF vele Palestijnse steden en dorpen in 1999 verliet en de Palestijnse Autoriteit de burgerlijke controle handhaaft over 98% van haar volk, zijn de Palestijnen begonnen met hun oorlog van terreur, door dagelijks zelfmoordbommenleggers uit te zenden naar het binnenland van Israël, werden meer dan 1.000 Israëlische burgers vermoord en meer dan 5.000 verwond.

Sinds het Israëlische leger en alle Joodse ‘kolonisten’ in 2005 eenzijdig de Gaza verlieten, is de Strook een veilig toevluchtsoord geworden voor terroristen en werden meer dan 6.000 raketten en mortiergranaten afgevuurd op willekeurige burgers en Israëlische steden.

President Mahmoud Abbas en het Palestijnse bestuur zijn reeds meer dan twee jaar langer aan de macht dan wettelijk toegelaten is zonder dat er nieuwe verkiezingen werden gehouden en er tot op vandaag ook geen onafhankelijke rechtspraak bestaat.

De Palestijnse Economie wordt kunstmatig gereanimeerd met fondsen van buitenlandse donoren. Economische studies tonen aan dat 60% van het BNP bestaat uit schenkingen afkomstig uit de Verenigde Staten, uit Europa, de Verenigde Naties [de UNRWA] en van andere partijen en ngo’s komt. Het Palestijnse volk ontvangt wereldwijd de grootste hoeveelheid schenkingen per hoofd van de bevolking, met een gemiddelde van 560 dollars per familie en per maand.

De meeste schenkingen verdwijnen echter in de zakken van de regerende corrupte partijbureaucraten en hogere ambtenaren van de Palestijnse overheid, eerder dan een onafhankelijke economische infrastructuur op te bouwen of om het volk te helpen.

De Palestijnse Autoriteit heeft met opzet herhaaldelijk de geschiedenis verkeerd voorgesteld door te beweren en te doen alsof er ooit een Palestijns Arabische staat heeft bestaan – nog vóór de oprichting van Israël in 1948 – met Jeruzalem als haar hoofdstad.

De Palestijnse Autoriteit ontkent ook om het even welke historische Joodse band met het land. Nochtans is er in werkelijkheid nooit een Arabische of Moslimstaat geweest genoemd “Palestina” in het gebied ten westen van de Jordaanrivier en er heeft ook nooit een staat met die naam bestaan behalve dan een Joodse staat. Voorts was Jeruzalem nooit de hoofdstad van om het even welke entiteit buiten de Joodse.

In Judea & Samaria en Gaza, worden straten, scholen, voetbalploegen, de zomerkampen van de UNRWA en de handelskaarten genoemd naar zelfmoordterroristen en bommenleggers. Op de televisie worden shows gespeeld voor schoolkinderen en studieboeken verspreid waarin openlijk tot haat wordt aangezet jegens de Joden en zelfmoordterroristen worden verheerlijkt.

De Palestijnse vertegenwoordiger in Washington, Maen Areikat, vertelde op 14 september tegenover Amerikaanse verslaggevers dat een toekomstig ‘Palestina’ Joden en homoseksuelen zou weigeren in hun midden te laten leven. Daarmee zou ‘Palestina’ de eerste staat worden die officieel de aanwezigheid van Joden verbiedt sinds het tijdperk van nazi-Duitsland [1933-1945].

Abbas weigert Israël te erkennen als een Joodse staat en Hamas weigert het bestaansrecht van Israël in eender welk opzicht te erkennen. Zowel Arafat als Abbas verwierpen de verregaande vredesvoorstellen van de Israëlische regeringen die in 2000 [door Ehud Barak] en in 2008 [door Ehud Olmert] werden gedaan om een einde aan het conflict te maken en een Palestijnse staat op te richten in bijna elle betwiste gebieden en een hoofdstad in Jeruzalem. Thans weigert Abbas direct onderhandelingen [met Israël].

Hamas heeft op gewelddadige wijze de Palestijnse Autoriteit verdreven uit de Gazastrook in juni 2007 en sindsdien is elke poging tot verzoening mislukt terwijl beide partijen elkaars aanhangers doorlopend blijven arresteren, opsluiten en folteren in hun eigen gevangenissen.

Inderdaad, de wereld zou beter op haar hoede blijven in het steunen van de stichting van zoiets als een Palestijnse staat, aangezien de hoop op een Palestijns Utopia gedoemd is om te crashen en weg te smelten als sneeuw onder de zon, net zoals wat er gebeurde met die zogenoemde ‘Arabische Lente’, die na de aanvankelijke (westerse) euforie, enkele maanden later uitdraaide op een regelrechte ‘Arabische Nachtmerrie’.


Bronnen:

♦ met dank aan Tiki S. voor de hint

♦ naar een artikel van Shoula Romano Horing “Destructive Palestinian state – Past experience shows that dreams of utopian Palestinian state will crush and burn” van 23 september 2011 op de site van Ynet News (Yedioth Ahronoth)

Advertenties

2 gedachtes over “Een Palestijnse staat? Nee, bedankt. Liever geen terrorist in mijn voortuin

Reacties zijn gesloten.