Pogingen om Jeruzalem en de Joodse Heilige sites te her-islamiseren lopen onverminderd verder

Plaatje hierboven: Jeruzalem 1870. Eén van de eerste foto’s van Joden die bidden aan de Kotel, aka Westelijke Muur of Klaagmuur, op de Tempelberg in Jeruzalem [beeldbron: JHVA]

Een tijd geleden verklaarde Sjeik Ikrima Sabri, de Grootmoefti van Jeruzalem van 1994 tot 2006:

“Nooit een Joods Jeruzalem! Geen enkele steen van de westelijke muur houdt verband met de Hebreeuwse geschiedenis… Er bestaat niet de minste aanwijzing voor het bestaan in het verleden van een Joodse tempel op deze plek. In de hele stad ligt er geen enkele steen die verband heeft met de Joodse geschiedenis… De Tempelberg heeft daar nooit gestaan… Er niet het minste bewijs dat dit kan aantonen. We erkennen nooit dat de Joden recht hebben op de muur noch op één centimeter van het heiligdom… De Joden staan te trappelen om onze moskee over te nemen… Als ze dat ooit willen proberen zal dat het einde van Israël betekenen!”

Wat we konden verwachten is dan ook gebeurd. De geschiedenis werd herschreven en aangepast aan de wensen van de Grootmoefti: elke steen in Jeruzalem = Islam.

De secretaris-generaal van het Islamitisch-Christelijk Comité ter Ondersteuning van het Bezette Jeruzalem en de Heilige Plaatsen, Hanna Issa, schreef een artikel waarin hij ontkent dat de Westelijke Muur van historische betekenis is voor de Joden, terwijl hij tegelijkertijd verklaarde dat deze puur islamitisch erfgoed is en door Moslims wordt vereerd als de Al Buraq-muur sinds de tijd van Mohammed:

“Vanaf de eerste helft van de 19e eeuw begonnen de Joden te beweren dat de Muur van Buraq, met zijn grote stenen aan de onderkant, het resterende gebouw was van hun bijgelovige tempel, die ze de Klaagmuur noemden (nu de Westelijke Muur genoemd). Moslims hebben hen toegestaan ​​om de muur te bezoeken als onderdeel van religieuze tolerantie, maar ze hebben hun instrumenten en trompetten meegenomen en geprobeerd de plaats in een synagoge te veranderen.”

Issa zegt later dat Joden de Kotel in de 16de eeuw begonnen te vereren, wat inderdaad de tijd is dat Joden zich op dat gedeelte van de keermuur van de Tempel gingen concentreren. Voordien verzamelden ze zich om te bidden in andere gebieden op de westelijke en zuidelijke delen van de Tempelberg. De Encyclopedia Judaica vertelt:

“De Midrasjiem verwijzen al naar de algemene heiligheid van de westelijke muur van de tempel in de vierde eeuw na Christus, misschien verwijzend naar de tijd van Julius de Afvallige. Ze spreken van ‘de Westelijke Muur van de Tempel’ of van ‘de Westelijke Poort’, van waaruit de goddelijke aanwezigheid nooit beweegt, die niet werd vernietigd en nooit zal worden vernietigd (Ex. R. 2: 2; Num. R. 11 : 2, etc.). Het lijkt echter waarschijnlijk dat de rabbijnen verwezen naar de Westelijke Muur van het Heilige der Heiligen en dat de onverwoestbaarheid ervan eerder symbolisch dan feitelijk is, aangezien die muur in feite werd vernietigd.

“Het begrip van de altijd aanwezige * Shekhinah werd daarom geassocieerd met de Westelijke Muur (van de Tempelberg). Een 11de-eeuwse bron – het ‘gebed bij de poort’ -document genoemd – is bekend van de Cairo * Genizah, en volgens deze reden voerden de Joden gebeden naast de Westelijke Muur, niet op de huidige locatie maar verder naar het noorden, onmiddellijk tegenover het Heilige der Heiligen van de Joodse tempel, dat wil zeggen in het gebied voor ‘Warren’s Gate’. In de 12de eeuw noemt Benjamin van Tudela Joden die naar de Westelijke Muur komen voor gebeden en naar de ‘Genadegang’, maar het is mogelijk dat de andere muren naar het zuiden en oosten ook een soortgelijk doel dienden. Latere gastarbeiders (12de-15de eeuw) verwijzen ook naar de muren van de Tempelberg, maar ook zij zijn niet specifiek ter plaatse als verzamelplaats voor Joodse erediensten langs de Westelijke Muur.”

Het idee dat de specifieke site van het huidige Kotel de locatie is van waar Mohammed zijn vliegend paard heeft vastgebonden, is volledig nieuw, en dat enkel in de afgelopen honderd jaar. Geen islamitische bron vóór de 20ste eeuw identificeert zelfs de Westelijke Muur als de site – pas nadat de moslims controle wilden uitoefenen over de Kotel beweerden zij dat de site ook de site van Al Buraq was.

Dit was niet het enige artikel dat de heiligheid van de Westelijke Muur voor de Joden vandaag in de Arabische media ontkende. Palestijnse site Elaph heeft een artikel over de geschiedenis van Marokkanen in Jeruzalem dat zegt: “De Klaagmuur heeft geen basis in de Joodse theologische erfenis.”

Het is niet moeilijk om te zien dat de Palestijnen en moslims in het algemeen geïnteresseerd zijn in het ontkennen van enige connectie van het Jodendom met Israël. Het consequent beweren van letterlijk elke Joodse heilige plaats, die al van vóór de islam dateert, als zijnde islamitisch en niet Joods, is geen toeval. Het is de basis van hun kijk op de Joden in het Midden-Oosten.

Degenen die beweren dat dit geen religieus conflict is, of dat dit slechts een gevecht is over onroerend goed, kijken niet naar geschiedenis – noch kijken ze naar deze artikelen die vandaag worden geschreven.

rotskoepel-1890Ingekleurde foto anno 1890 van de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem. KLIK op het plaatje voor groot beeld: 1600 px x 1500 px

Interessant plaatje van de Rotskoepel, dat volgens de Palestijnen het 3de grootste heiligdom is in de Islam. Dat is het natuurlijk niet altijd geweest. Te zien aan de erbarmelijke staat waarin de Rotskoepel verkeerde lang voordat Israël een onafhankelijke Joodse staat werd.

Het hele zogenaamde ‘heiligdom’ oogt hier wel bijzonder bouwvallig. Overal tiert het onkruid welig, groen overwoekert letterlijk alles, de verf bladert af, het regent overal binnen in de Rotskoepel, de fontein op de voorgrond staat droog en er zijn overal stukken uit gebroken.

De waarheid is dat tot aan 1967 geen enkele moslim in in het Midden-Oosten en in de rest van de wereld omkeek naar ‘zijn’ Rotskoepel. Zoveel is wel duidelijk. Moest het IDF in 1967 een bom op die vervallen barak hebben gegooid, er zou geen haan naar gekraaid hebben. Maar dat nù doen, meer dan 50 jaar later, zou ons ongetwijfeld rechtstreeks naar een Derde Wereldoorlog leiden.

De mythe – lees: het grote bedrog – van de “heiligheid” van de Rotskoepel (géén moskee!) zal pas geboren worden nà de Zesdaagse Oorlog van juni 1967, toen Israël Jeruzalem heroverde op de moslimwereld. Opeens werd die vervallen barak een “heilig” symbool – niét van de Islam, da’s louter bedrog (taqiyya) – maar van het verzet en de strijd van de Palestijnen tegen Israël.

De Rotskoepel staat tegenwoordig symbool voor hun obsessie om ‘Palestina’ te bevrijden van de “Zionistische bezetter” in combinatie met hun neurotische genocidale moordzucht om alle Joden in de Middellandse Zee te drijven; From the River to the Sea, Palestine will be Free... Judenrein dus,  weet u nog.. 😦

Een ander plaatje uit dezelfde periode vanuit een andere hoek
dome4


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “Muslim Western Wall denial continues” van 9 augustus 2018 op de site van Elder of Ziyon

Advertenties

2 gedachtes over “Pogingen om Jeruzalem en de Joodse Heilige sites te her-islamiseren lopen onverminderd verder

  1. Nepnieuws is het enige wat we van de zich Palestijnen noemende Arabieren kunnen verwachten, want de leugens zijn hen met de paplepel ingegoten!

    Like

Reacties zijn gesloten.