Alleen nep-Joden en Jodenhaters zijn bang van een ‘Natiestaat van het Joodse Volk’

De basiswet en ontwerpgrondwet van de Palestijnse Autoriteit stelt dat ‘Palestina’ een ‘Arabische’ entiteit is, dat ‘de islam de officiële religie is’, dat ‘islamitische sharia’ de basis is voor zijn wetgeving en het Arabisch de officiële taal is. In tegenstelling tot Israël’s natiestaatwet die de Joodse staat als Joods definieert, is er geen kritiek op dit PLO-document. En de media hebben het niet bestempeld als verdeeldheid zaaiend of controversieel.

De grondwet van de naburige Jordaanse staat leest: “Islam is de religie van de staat en het Arabisch is de officiële taal.” En “Het volk van Syrië maakt deel uit van de Arabische natie,” verklaart de Syrische grondwet. “De religie van de president van de republiek is de islam; Islamitische jurisprudentie zal een belangrijke bron van wetgeving zijn”. Dat betekent dat Syrië alleen mag worden geregeerd door een moslim. “De officiële taal van de staat is Arabisch.”

De grondwet van Egypte verklaart dat het een “Arabische republiek” en “een deel van de moslimwereld” is. U zult niet verrast zijn om het volgende te horen: “Islam is de religie van de staat en het Arabisch is de officiële taal. De principes van de islamitische sharia zijn de belangrijkste bron van wetgeving.” Deze zelfde uitspraken, met kleine variaties, gelden voor de meeste islamitische landen in de regio en exclusief voor het Arabisch over de hele wereld.

Alle Arabische moslimburen van Israël definiëren heel duidelijk hun landen als Arabisch en Moslim. Hun religie is de islam, hun identiteit Arabisch, varianten van hetzelfde document verklaren dat hun taal Arabisch is. Deze beweringen over de Arabische en islamitische nationale identiteit worden niet bekritiseerd door dezelfde groep organisaties, regeringen en verslaggevers die hun haren uit het hoofd rukken van woede en frustratie omtrent de nationale wet van Israël.

De wet van de natiestaat definieert Israël als het “het historische thuisland van het Joodse volk” en “de natiestaat van het Joodse volk”. Hebreeuws is de officiële taal waarin het Arabisch een speciale status geniet. (Geen enkele Arabische grondwet biedt het Hebreeuws een vergelijkbare status.)

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Qatar veroordeelde de wet als ‘racistisch’. Deze staatssponsor van islamitische terreur klaagde dat “de menselijke beschaving de neiging heeft om diversiteit te vieren”. Qatar’s eigen grondwet verklaart dat het een Arabisch land is waarvan “religie de islam is” en “sharia-wetgeving” de basis is voor zijn wetten.

Zoveel te doen omtrent het verheerlijken van ‘diversiteit’. (Maar de grondwet van Qatari beweert tegelijkertijd dat “het politieke systeem democratisch is” en dat “het bestuur van de staat erfelijk is in de familie van Al Thani.” De Qatari-grondwet stelt ook dat “de erfgenaam een ​​moslim afkomstig van een Qatarese moslimmoeder moet zijn” en “er zal geen enkele discriminatie zijn op grond van geslacht, ras, taal of religie”.)

Het wetsontwerp van de Israëlische nationale staat spreekt van de “culturele, historische en religieuze nalatenschap van het Joodse volk” en van de Joodse “religieuze” zelfbeschikking, maar in tegenstelling tot de Arabisch-islamitische grondwetten definieert het niet het Jodendom als de officiële religie.

Vrijwel elke media-outlet beschreef de nationale wet als “controversieel”. Zoals iedereen weet, is de definitie van een controversiële kwestie een kwestie waar links het niet mee eens is. De Oslo-akkoorden die duizenden Israëli’s doodden en verminkten en een nog grotere bedreiging vormden voor het bestaan ​​van Israël dan de kernwapens van Iran, werden als “optimistisch” omschreven. Het ontmantelen van Israël is “optimistisch”. Erin geloven is “controversieel”.

Maar als de natiewet van de Israëlische staat controversieel is, hoe zit het dan met de basiswet van de PLO en de grondwetten van Jordanië, Egypte, Syrië en bijna elk Arabisch en Moslimland in de wereld? Als Israël zichzelf Joods verklaart verkeerd is, hoe kan de Palestijnse Autoriteit, Egypte en Jordanië dan verklaren dat zij moslim en Arabisch zijn, gelijk hebben? De dubbele standaard is alomtegenwoordig en heeft maar één mogelijk antwoord.

Er is niets mis met een Arabisch en islamitisch land, maar er is iets mis met een Joods land.

Lees hier het volledige artikel van Daniel Greenfield


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Greenfield “Only Fake Jews Are Afraid of a Jewish State” van 30 juli 2018 op de site van Sultan Knish

Advertenties

3 gedachtes over “Alleen nep-Joden en Jodenhaters zijn bang van een ‘Natiestaat van het Joodse Volk’

  1. Ik lees wel dat met name de Druzen niet altijd even blij zijn. Juist omdat zij altijd solidair zijn en hun leven geven voor het land als het erop aankomt.
    De discussies hierover zijn niet altijd even vriendelijk en dat terwijl de wet er toch niet met overgrote meerderheid doorgekomen is. Het gaat niet zozeer om de inhoud, maar om de toon, denk ik.
    Het zou verkeerd zijn als deze wet een splijtzwam zal gaan vormen in de samenleving.

    Like

  2. Ik vind het altijd grappig wanneer Arabische landen & Moslims ons beleren over vrijheid, democratie & racisme.

    De slinkende links Joodse gemeente in de VS zou eerst eens haar Joodse identiteit terug moeten vinden. ‘Eating matzeballs’ is niet genoeg.

    Tot dan kunnen ze zich bezig houden met verdere acceptatie bij hun Joden hatende vrienden door Israel flink te besmeuren maar het verder te vrijwaren met hun eigen versie van ‘Tikun Olam’.

    Dit soort Joodse idioten (niet alleen in de US) zijn ieder verder commentaar onwaardig.

    Like

Reacties zijn gesloten.