Gaza erkent: ‘Het probleem is niet Israël maar de Arabieren zelves’

Plaatje hierboven: Een dag aan het strand in Gaza. Op zich wel opmerkelijk want volgens internationale ‘vredesactivisten’ en ‘mensenrechtenorganisaties’ hebben de meeste Gazaanse Palestijnen nog nooit de zee gezien en zijn ze ook nooit op een strand geweest. Ze zouden zelfs niet eenmaal in hun leven de zon hebben gezien. [beeldbron: IsraelStreet.org]

Een journalist van het Egyptische dagblad Al-Ahram heeft bevestigd wat onlangs een handvol integere westerse verslaggevers onthulden: dat Gaza niet echt wordt belegerd, en dat alle onderdrukking die de Palestijnse inwoners ondervinden wordt veroorzaakt door andere Arabieren, en niet door Israël.

Onlangs drukte een Amerikaanse professor zijn verbazing uit over de weelde en welvaart in Gaza Stad, een ‘wereldstad’ met meer dan 900 moskeeën en … amper 2 bibliotheken. In tegenstelling tot verhalen in de reguliere Westerse media over wijdverspreide armoede en ellende in Gaza, meldt Ashraf Abu al-Houl dat “een gevoel van absolute welvaart overheerst, zoals blijkt uit de grote vakantieoorden langs de kust en in de buurt van Gaza.”

Al-Houl schreef ook dat “het zien van de artikelen en de luxe waarmee de winkels in Gaza zijn gevuld mij verbaasde”. Niet alleen dat, maar Al-Houl ontdekte al snel dat de meeste goederen in Gaza veel goedkoper worden aangeboden dan in Egypte, want in de Gazastrook “is het aanbod veel groter dan de vraag.”

Deze feiten, die een select groepje westerse journalisten heeft durven melden, brachten Al-Houl tot het besef dat het beperkte embargo van Israël tegen de door Hamas bestuurde Gazastrook “formeel of politiek is, niet economisch.” Met andere woorden, Israël veroorzaakt geen economische of humanitaire crisis in Gaza. Er is echter wijdverbreide armoede in de Gazastrook, maar dat is het gevolg van corruptie en een brede kloof tussen de “haves” en de “have-nots”.

Al-Houl interviewde de politieke activist Mustafa Ibrahim, die opmerkte dat ongeveer 20 procent van de inwoners van Gaza over bijna alle rijkdom in het gebied beschikken. Zij zijn bijna allemaal zijn nauw gelieerd aan de regerende Hamas-beweging. De rijke inwoners van Gaza investeren veel in de vrijetijdsindustrie en geven rijkelijk geld uit, terwijl zij schandelijk veel vragen voor eenvoudige luxe zoals een bezoek aan de plaatselijke stranden.

Onder de rest van de bevolking is de werkloosheid ongeveer 45 procent, en dat zijn de inwoners van Gaza die steeds door de Westerse media worden beschreven als de producten van de zogenaamde “Israëlische onderdrukking.” De wereld reageert op die berichten in de media door Gaza te overspoelen met nog meer humanitaire hulp, die via de handen van de rijken gaat en hen uiteindelijk alleen maar rijker maakt, terwijl de armen armer worden.

Israëlische functionarissen hebben in het verleden gezinspeeld op deze situatie, toen zij waarschuwden dat, hoewel er op dat moment geen humanitaire crisis in Gaza was, de internationale gemeenschap er feitelijk een kan scheppen door in te spelen op de corrupte eliteklasse van het gebied.

De dagkrant Al-Hayat Al-Jadida van de Palestijnse Autoriteit schrijft: “Het vakantieoord in Al-Bustan aan de kust, behoort tot een islamitische vereniging die gelinkt wordt aan Hamas. Het heeft cafetaria, een restaurant en visvijvers; het wordt dagelijks bezocht door 1.000 bezoekers en ongeveer 2.000 in het weekend, zegt manager Ahmad Qadoura.

Een inwoner van Gaza wiens huis werd verwoest in de oorlog in Gaza, Abu Kamal Al-Awajeh, uitte zijn verontwaardiging het hoge entreegeld van de vakantieplaats van 35 sjekels. Hij zegt dat “er prioriteit moet worden gegeven aan de heropbouw van Gaza en nieuwe huizenbouw voor diegenen wier huizen werden verwoest in de oorlog.” In de buurt heeft de vereniging van gevangenen van Wa’ed, die aanleunt bij Hamas, het Al-Hurriya [“Vrijheid”] vakantieverblijf gebouwd.

In mei j.l. werd de opening ingehuldigd door Hamas minister van Binnenlandse Zaken Fathi Hammad van het vakantiedorp Bisan in Beit Lahiya, in het noorden van de Gazastrook. Voorheen was het een vuilnisbelt, ter grootte van 270 dunam dat behoorde aan de regering van Hamas, en dat voorziet in een vrijetijds-en vakantie [bestemming] voor Gaza bewoners.

Het project kostte 1,5 miljoen dollar. Het vakantiedorp heeft een park van 86 dunam, een kleine dierentuin en twee zwembaden van Olympisch formaat voor kinderen en volwassenen. Volgens de administratie logeren er tijdens het weekend zo’n 6.000 bezoekers … De administratie verbied het roken van waterpijp en kaartspelen, en elke week worden in het complex drie religieuze conventies gehouden.

huwelijk
Huwelijk in Gaza: “Wie het breed heeft laat het breed hangen.” Echter, als we de mensenrechtenorganisaties moeten geloven zouden er geen huwelijken meer plaatsvinden in Gaza omdat niemand zich dat financieel nog kan permitteren. Onzin natuurlijk. Overigens heb ik net de lijst van 5 armste landen van de wereld bekeken en Gaza komt daar niet in voor. Komen er wel in voor (in volgorde): Eritrea, Burundi, Zimbabwe, Liberië en de Democratische Republiek Congo. Maar daar wonen nergens Joden dus dat interesseert geen kat. [beeldbron: IsraelStreet.org]


Bronnen:

♦ naar een artikelEgyptian Journalist: In Actual Terms, Gaza Is Not Under Siege” van 28 juli 2010 op de site van MEMRI.org

Advertenties

Een gedachte over “Gaza erkent: ‘Het probleem is niet Israël maar de Arabieren zelves’

  1. Ja, op een site voor academici kwam ik al enkele onderzoeken tegen naar toerisme in Palestijnse gebieden.
    Ook Gaza werd gewoon genoemd.

    Like

Reacties zijn gesloten.