Palestijnen ontvluchten massaal het dictatoriale regime van Hamas in Gaza

Zolang de staat Israël bestaat, heeft eender welke Jeruzalemregering ooit tegen haar naburige Arabische entiteiten gezegd: “Geef de vrede een kans”. Helaas lijkt Hamas op de een of andere manier zijn enclave niet te waarderen, en is zelfs toegewijd aan de vernietiging van zijn eigen volk, door degenen die beweren de Strook te “regeren” sinds de gewelddadige overname door Hamas van de controle over Gaza in 2007.

Arabieren die decennia lang onder de heerschappij van hun broeders van de Palestijnse Autoriteit in de enclave hebben gewoond – eerst onder Al Fatah voorafgaand aan Hamas – maken er geen geheim van dat de sombere omstandigheden waaronder zij zijn gedwongen te vechten voor hun voortbestaan. De paar tientallen jaren die ze doorbrachten met de Joden van Gush Katif in Gaza – een herinnering die sinds 2005 is verdwenen – worden gekoesterd als een tijd waarin Arabieren een behoorlijk inkomen konden verdienen, en buren hadden waarop ze konden rekenen.

Thans wachten stilletjes de vertandigste, de best opgeleide, rijkste en meest gekwalificeerde onder hen wanhopig op een kans en of bereiden zich voor om een ​​manier te vinden om te ontsnappen aan de hel die Gaza is. En niet alleen artsen, zelfs jonge leden van Hamas proberen manieren te vinden om de enclave te ontvluchten. En dat zijn de mensen die de financiële middelen hebben om te ontsnappen, de rest van de bevolking zit in de val en wil ook graag vertrekken.

Er is een prijs te betalen voor degenen die willen vertrekken, of het nu op een ambulancebrancard is door de Erez Crossing naar Israël voor een reis naar de dokter, of op twee benen door de Rafah-grenspost naar Egypte vertrekken om misschien voorgoed weg te gaan.

De kunst en het vermogen om Gaza te verlaten is uitgegroeid tot ‘big business‘ die de tol en belastingen heeft vervangen die Hamas ooit heeft verzameld uit de ondergrondse grensoverschrijdende smokkeltunnels. Die zijn grotendeels vernietigd door Egypte in het kielzog van de wapens en terreurhandel met de Sinaï.

De enige uitweg, volgens de Arabische journalist Mohammed Shehada, is “het betalen van het onbetaalbare smeergeld” voor de “gecoördineerde passage”, zoals het wordt genoemd, en de Palestijnse Autoriteit verleent vertrekprioriteit aan mensen van wie de namen bovenaan op de door Hamas opgemaakte wachtlijsten staan.

De Egyptische autoriteiten geven de absolute prioriteit aan diegenen die hun uitweg betalen en verwerken de lijst met ‘gecoördineerde passages’ altijd eerst, na de Egyptische burgers. Egypte beperkt ook de aantallen die ze toelaten om vanuit Gaza Egypte binnen te komen tot 500 mensen per dag. Volgens Shehada wordt geschat dat ongeveer 16.000 inwoners van Gaza illegaal in Caïro wonen, in een poging om te vermijden dat ze worden opgepakt en teruggestuurd.

Gazaanse ‘makelaars’ die in de loop van de jaren met tal van internationale verslaggevers hebben gesproken – meest recent met het dagblad Haaretz, en twee jaar geleden met het Qataarse Aljazeera – bevestigen dat de eerste steekpenning $ 3000 kost voor één volwassene om de grens over te steken. Daarvan gaat 600 dollar naar de Gaza-makelaars en de rest wordt overgedragen aan de Egyptische soldaat of officier die de toegang tot Egypte regelt.

Als de Gazaan geen geluk heeft, moet hij misschien wel tot $ 10.000 betalen om zijn naam van een zwarte lijst te ontdoen van degenen die een ‘veiligheidsdreiging’ worden genoemd. Er is geen toegang tot Egypte tenzij iemands naam van de zwarte lijst wordt verwijderd tegen een prijs van $ 10.000 of het occasionele elektronische item, of goud. “Een complete populatie van twee miljoen mensen wordt opgesloten achter acht meter hoge betonnen muren, regelmatig geïntimideerd, gebombardeerd, vernederd en gechanteerd”, schreef Shehada.

Gaza is duidelijk een nachtmerrie, en toch juichen sommigen van de bevolking nog steeds voor Hamas door de duizenden op demonstraties. Ze gaan net zo graag naar buiten op de daken in plaats van de aanwijzingen te volgen in de Israëlische militaire flyers die vielen voorafgaand aan een gevecht, en spoorden hen aan om op zijn minst tijdelijk naar een veiligere locatie te verhuizen, zodat de IDF de dodelijke raketwerpers in hun midden kan vernietigen. “De menselijkheid van de Palestijnen moet worden gerespecteerd”, schreef Shehada.

Absoluut. En de overheid zou niet de middelen moeten stelen die hen voor de rehabilitatie van zijn volk door wereldleiders worden geschonken. Hamas neemt regelmatig bouwmaterialen in beslag om zijn militaire infrastructuur, waaronder terreurstunnels, te herbouwen. En onlangs is het zelfs begonnen helium van de ziekenhuizen te stelen om zijn nieuwe campagne ter bestrijding van brandstichting tegen het zuiden van Israël te voeden via heliumballonnen met brandbommen.

Als Gaza’s eigen bestuurders van Hamas de menselijkheid van zijn volk niet kunnen respecteren, en in plaats daarvan de controles transformeren in menselijke schilden en oorlogs- en haatwapens, hoe moeten ze dan anders worden waargenomen door degenen wier leven ze bedreigen? En wanneer het geld dat door wereldleiders wordt geschonken voor humanitaire doeleinden wordt misbruikt en daarom wordt gereduceerd of geheel wordt ingetrokken door degenen die worden bedreigd of beledigd, waarom zou iemand daar dan nog van opkijken?


Bronnen:

♦ naar een artikel van Hana Levi Julian “The Great Escape from Hamas-Ruled Gaza, by Anyone Who Can” van 11 juli 2018 op d esite van The Jewish Press

Advertenties

3 gedachtes over “Palestijnen ontvluchten massaal het dictatoriale regime van Hamas in Gaza

  1. En wat zeggen onze Belgische regering, de EU commissie en de rest van de humanisten & gulle gevers hierover?

    Dit is wat zij zeggen…….

    “ISRAEL moet haar grenzen openen en vrij verkeer van mensen & goederen vanuit Gaza toelaten”.

    Like

Reacties zijn gesloten.