Austrofascisme 2018: De antisemitische Volksgemeinschaft omvat altijd straf- en arbeidskampen

Plaatje hierboven: een bijeenkomst van het Oostenrijkse Vaderland Front in 1936 [beeldbron: Wiki]

Al sinds 1934 wordt de term ‘Austrofascisme‘ (in het Duits: Austrofaschismus) gebruikt om de kopij van de Fasci Italiani di Combattimento in Italië en de Duitse nazi’s te beschrijven. Austrofascisme beschrijft een specifieke Oostenrijkse versie van een fascistisch-autoritair regime dat in 1934 in Oostenrijk werd geïnstalleerd.

Historisch gezien was de brutale vernietiging van het maatschappelijk middenveld in Oostenrijk minder idyllisch dan zoals geportretteerd wordt in de Hollywoodfilm ‘Sound of Music‘. Het omvatte Austrofascisten die vakbondsmensen, sociaal-democraten, communisten, Joden, enz. vermoordden. Veel hiervan werd alleen maar geïntensifieerd na de annexatie van Oostenrijk door Nazi-Duitsland in 1938 onder het nazi-motto: ‘Heim ins Reich!‘ – fascisten die terugkeren naar het Duitse Rijk.

Daarmee werd het Austrofascisme een volwaardig nazi-regime als een antisemitische, mythische en etnisch gereinigde Volksgemeinschaft zou worden opgericht. Het nieuwe regime van Austrofascisme werd gewelddadig gevormd op basis van het Vaderland Front (in het Duits: Vaterländische Front, VF), een fascistische paramilitaire militie die sterk gelooft in belangrijke nazi-ideologieën zoals etnische zuivering, antisemitisme, militarisme en de Arische Volksgemeinschaft.

Dit alles is echter niet langer alleen geschiedenis. Elementen van Austrofascisme zijn nog steeds springlevend in het hedendaagse Oostenrijk. Tijdens de recente federale verkiezingen in Oostenrijk bereikte de diep katholieke en aartsconservatieve ÖVP 31,5%, terwijl de nog meer rechtse en meer xenofobe – sommigen zeggen de ideologische opvolger van het Austrofascisme – FPÖ 26% ontving. Momenteel bevinden beide partijen zich in een coalitieregering en samen komen ze gevaarlijk dicht bij een tweederde meerderheid, waardoor beide de grondwet van Oostenrijk kunnen veranderen.

Daarmee zou Oostenrijks nieuwe Austrofascisme zich kunnen aansluiten bij de extreem reactionaire, antisemitische en George Soros’ geobsedeerde Hongaarse premier minister Victor Orban. Dit zou de uitbreiding van Orban’s xenofobe ‘migratievrije zone‘ mogelijk maken. Wat vandaag ‘migratievrije zone’ wordt genoemd, d.w.z. de verwijdering van alle niet-Hongaren, niet-Oostenrijkers en niet-Duitsers, heette vroeger ‘Judenfrei’. ‘Judenfrei!’ was het bevel dat werd doorgegeven aan het hoofdkwartier van de nazi’s en wees op de volledige vernietiging van het Joodse volk in een bepaald gebied – waarin de Nazi-droom van de totale vernietiging van het Joodse volk was bereikt.

Afgezien daarvan kan de nieuwe coalitie van Oostenrijk ook de hallucinaties van Orban vertalen in het bestaan ​​van een “imperium van schaduwen die de Europese Unie in het geheim regeren” tot een echte strijd tegen iets buitenlands. Victor Orban zoekt al nauwere banden met Oostenrijk om het Oostenrijks-Hongaarse rijk te herstellen. Dit rechtse nieuwe centrum van het Europese imperium is voorbestemd om die duistere krachten te bevechten die, in de reactionaire fantasieën van Orban, een sinister plan volgen om Europa om te vormen tot een multiculturele staat – een ware gruwel voor al degenen die dromen van raciaal zuivere mensen. Het afgrijselijke plan van Orban zou realiteit kunnen worden als een verlengstuk van de anti-migranten van de Visegard-landen: Polen, Tsjechië, Slowakije en Hongarije. Orban en zijn Austrofascistische tegenhangers zijn al begonnen praten over het creëren van een Midden-Europese verdedigingslinie tegen vluchtelingen – een denkbeeldige overstroming die Europa belegert.

Het recente verkiezingssucces van de FPÖ zou een heropstanding kunnen betekenen van het Austrofascisme dat tijdens decennia tijdens het conservatieve en sociaaldemocratische bewind in Oostenrijk tot zwijgen werd gedwongen. Austrofascisme leed een soort winterslaap binnen obscure organisaties, fascistische paramilitaire, rechtse studentenverenigingen en, meer recent, duistere internetgroepen. Tegenwoordig beleeft een groot deel van hun nationalistische en antisemitische ideologische repertoire een renaissance. Terwijl veel van Europa gestaag naar extreem rechts afdrijft, komen antisemitische beelden van de ‘Der ewige Jude‘ opnieuw naar voren. Ondertussen worden de racistische ‘white-power ridders’ (een andere Austrofascistisch fata morgana) opgeroepen om de blankheid van Europa te verdedigen.

Net zoals bij de Duitse AfD, de Oostenrijkse zuster, wordt de FPÖ door de reguliere media bedrieglijk als ‘extreem rechts’, ‘rechts populistisch‘ en ‘radicaal rechts’ bestempeld. Dit camoufleert de wolf in de pels van het schaap. Toch hebben sommigen gezien dat de FPÖ duidelijke nazi-neigingen heeft. Twintig van de drieëndertig partijbestuurders hebben sterke ‘völkische’ neigingen. Völkisch is een belangrijke nazi-term en kernideologie van het nazisme en het Austrofascisme. Dit alles bestaat echter nooit onafhankelijk van het echte volk. Binnen de FPÖ en in veel van zijn leidende partijposities vindt men veel ‘onderaardse nazi’s‘ [Keller-Nazi’s]. Ex-Neo-Nazi en nu FPÖ-baas Strache heeft bijvoorbeeld een bijzonder gewelddadig neo-nazistisch verleden.

Een van Strache’s oude neo-nazi-vrienden en milities is Andreas Reichhardt. Hij wordt een hooggeplaatste ambtenaar in het ministerie van transport. Naast zijn leider en zijn oude neo-nazi-vrienden heeft de FPÖ ook een sterke interne groep in verband met extreem-rechtse studentenverenigingen die dromen van een Germaans imperium gebaseerd op een Arische Volksgemeinschaft, de mythische nazi-gemeenschap. Dit is een extreem antisemitische ideologie.

Veel diens aanhangers geloven ook dat de EU niet in staat is de Europese grenzen te beschermen tegen hordes migranten en vluchtelingen. Daarom moeten Oostenrijkse soldaten de Oostenrijkse bodem verdedigen tegen vermeende indringers. Als gevolg hiervan probeert de Oostenrijkse ÖVP / FPÖ-coalitieregering het Oostenrijkse defensiebudget te verdubbelen. Dit zal zijn militaristische en chauvinistische ideologie veranderen in de realiteit van militaire hardware die gereed is om mannen, vrouwen en kinderen aan de grenzen van Oostenrijk te bestrijden.

FPÖ-frontvrouw Anneliese Kitzmüller is het eens met het jubelende aankondigen van ‘Heil Moving‘ – een leidinggevende positie in de nieuwe coalitieregering van Oostenrijk. ‘Sieg Heil’ is een van de meest voor de hand liggende nazi-terminologie. Kitzmüller heeft de nazi ‘Heil’ samengevoegd met het plan om een ​​hoogbetaalde positie in het Oostenrijkse staatsapparaat in te nemen. Kitzmüller, die Kerstmis graag vervangt door een mythisch Germaans festijn, is ook van mening dat de Oostenrijkse grenzen moeten worden beschermd, anders zullen vluchtelingenkinderen Oostenrijkse kindercentra overspoelen.

De nieuwe coalitie ÖVP / FPÖ zal een staatsapparaat vinden dat al goed bedekt is met zijn mensen. Op basis van een eerdere ÖVP / FPÖ-coalitieregering (2000-2005) kon de FPÖ met zijn handlangers en vrouwen de Oostenrijkse staat infiltreren. In die jaren waren de Oostenrijkse overheidsdiensten diep doordrongen geraakt van FPÖ apparatsiks, met name in instellingen die verband hielden met de economische governance van Oostenrijk, alsook met instanties die gezondheidszorg en onderwijs voeren. FPÖ-subversie strekte zich ook diep uit in de politie en het leger van Oostenrijk – de meer traditionele speeltuin van de FPÖ.

Een groot deel van deze overname in textbook-stijl gebeurde met stalinistische precisie. FPÖ-kaderleden hebben niet alleen de Oostenrijkse staat ondermijnd, maar ze geloven ook in irrationele samenzweringstheorieën – een vrij algemeen thema in rechtse kringen dat wordt versterkt door rechtse internet-echokamers, zoals bijvoorbeeld www.unzensuriert.at. Een van die versterkte zelfbedrogingen is het dwaze geloof dat hun rechtse idool en, volgens Wikipedia, ‘leider van een homo-erotische mannenclub’ – Jörg Haider – niet stierf tijdens een auto-ongeluk maar werd vermoord door Mossad.

In tegenstelling tot Duitsland, waar Merkel’s gevestigde conservatisme ‘nog steeds’ (!)  een coalitieregering schuwt met zijn nieuwe Nazi’s, de AfD, is Oostenrijk al een stap vooruit. De oprichting van Oostenrijk beschouwt de FPÖ niet als nazi’s, maar als een legitieme politieke partij. Toch heeft de Oostenrijkse FPÖ, net als de AfD van Duitsland, zeer duidelijke Nazi-tendensen. Zoals de mainstream-bedrijfsmedia vermijden om een ​​golf te verslaan, kunnen ze onbedoeld of opzettelijk helpen bij het legitimeren van het Duitse nazisme en Oostenrijks Austrofascisme. Net zoals in de jaren dertig, bereiden de bourgeois-conservatieve partijen van nu de weg voor crypto-nazi-partijen en de opkomst van het Austrofascisme. Tegenwoordig worden deze geen Nazi’s genoemd, maar eufemistisch gezien FPÖ en AfD.

Het Oostenrijks-Duits fascisme was en is anders dan elke andere rechtse groep of zelfbenoemde crypto-nazi’s. Het was Austrofascisme en het Duitse nazisme dat Auschwitz mogelijk maakte. Al jaren, zo niet tientallen jaren, hebben de pers, rechtse commentatoren van de media en conservatieve partijen xenofobie en racisme in het hart van Europa gecultiveerd, in het geheim bijgestaan ​​bij de opkomst van de FPÖ in Oostenrijk en de AfD in Duitsland. Vandaag kunnen de nieuwe nazi-partijen van Europa oogsten wat al jaren, zo niet tientallen jaren wordt gezaaid.

Na de recente verkiezingen in Oostenrijk lijkt het land op weg te zijn naar crypto-Austrofascisme dat turbocharged is door de FPÖ. Met de opzettelijk ontwikkelde ondergang van Europa’s communisten (eerst) en sociaal-democratische partijen (later), lijkt het nieuwe politieke landschap de beruchte keuze ‘minste van twee kwaden’ aan te bieden. Het is een doorontwikkelde keuze tussen neoliberalisme en globalisering, vertegenwoordigd door traditionele conservatieve partijen enerzijds en xenofoob nationalisme vertegenwoordigd door nieuwe neo-nazi-partijen aan de andere kant. Dit zijn de realiteiten in Midden-Europa in 2018.

De mars van het chauvinisme naar Oostenrijkse staatsinstellingen omvat de klassieke nationalistische eis van de FPÖ om internationale organisaties te verlaten, met name gericht op die instellingen die zich inzetten voor mensenrechten. Het omvat niet alleen een plan om de Europese mensenrechtenverdrag te verlaten, maar ook de mensenrechtenverdragen van de Verenigde Naties.

Dit plan bestaat ondanks het feit dat de Europese mensenrechtenverdrag verankerd is in de Oostenrijkse grondwet. Binnenkort kan de grondwettelijke bescherming worden verwijderd. De nieuwe FPÖ / ÖVP-coalitie van Oostenrijk is van plan om aansluiting te vinden bij de neoliberalen van Oostenrijk – de ‘Neos‘ – momenteel met 5,3%. Samen met de 31,5% en 26% van de coalitie zou dit een tweederde meerderheid en het vermogen om de grondwet van Oostenrijk te veranderen, veiligstellen. Daarmee kan een van de kerndromen van Austrofascism uitkomen.

Velen binnen het Austrofascist-kamp zijn mensenrechten vreemd aan een land gebaseerd op thuisland, nationalisme, ras, bloed en bodem, evenals de altijd gedroomde racistische Volksgemeinschaft. In de Volksgemeinschaft bepaalt de fasci jouw plaats in de samenleving op basis van een völkisch-Arisch die behoort tot de Oostenrijks-Germaanse gemeenschap van zuiver bloed. In schril contrast hiermee worden mensenrechten als irrelevant beschouwd voor degenen die geloven dat hun leven wordt gevormd door nationale (grond) en raciale (bloed) krachten. Mensenrechten blijven vreemd aan de völkische vaderland en aan hen die houden van hun vaderland, hun bloed en hun bodem. Tegenwoordig is het thuislandfeest van Oostenrijk de partij FPÖ.

Kijkend naar het partijprogramma van de FPÖ, komt er een heel ander beeld van het fasci-idyllische Volksgemeinschaft naar voren. Wat wordt opgediend is een vakkundig assortiment van nationalisme en neoliberalisme. Dit omvat het traditionele ideologische programma van Oostenrijks-Hongaarse demagoog, aristocraat en Pinochet-verdediger Friedrich August von Hayek (‘von’ geeft royalty’s aan). Het programma kenmerkt bekende elementen zoals het verminderen van de staat, het verlagen van belastingen voor de rijken en bedrijven, het verminderen van welzijnsvoorzieningen, het bestrijden van vakbonden, enzovoort. De FPÖ verkoopt zijn partijprogramma als een ‘optimalisering’ van de Oostenrijkse welvaartsstaat gericht op de armen en de illusoire ‘andere’.

Traditioneel gedroegen het nazisme, fascisme en Austrofascisme zich sterk, gewelddadig, brutaal, en tamelijk sadistisch tegen de ‘ander’ – links, sociaal-democraten, communisten, vakbonden enzovoort. Reeds lang en behoudsgezind, omvat het Oostenrijks-fascisme van de FPÖ tevens de strijd tegen collectieve overeenkomsten tussen vakbonden en werkgevers. Momenteel vallen ongeveer 98% van alle Oostenrijkse werknemers onder collectieve overeenkomsten. Sinds lang proberen de Oostenrijkse werkgevers dit te vernietigen.

Een nieuw gemachtigde Austrofascistische partij kan het misschien wel steunen. Austrofascisme en kapitalisme zijn wellicht slechts een weerspiegeling van wat de filosoof Horkheimer in 1939 zei: “Als je niet over het kapitalisme wilt praten, kun je maar beter zwijgen over het fascisme.” Steunend het kapitalisme bevat het partijprogramma van de FPÖ geen minimumloonvoorzieningen. Waarom zou het? De antisemitische Volksgemeinschaft zorgt voor de kapitalisten die dat niet nodig hebben. Het fascisme omvat altijd werkkampen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Thomas Klikauer “Austrofascism 2018” van 2 januari 2018 op de site van Counter Punch

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.