Waarom investeert Hamas miljoenen dollars in destructie van het land ipv. in constructie?

Waarom willen de Gazanen de Joodse staat platbranden? Die vraag zweeft in de lucht in Israël, want de Israëliërs zeggen dat we Gaza in augustus 2005 verlaten hebben tijdens de ‘Disengagement’ (terugtrekking), maar sinds de Hamas-beweging de regio overnam in juni 2007, heeft het miljarden geïnvesteerd in de ontwikkeling van raketten, aanvals- en terreurtunnels gegraven, massa’s mensen gestuurd om te proberen de grensomheining te doorbreken – en nu moedigt het de inwoners van Gaza aan om vliegers en ballonnen met brandbommen te sturen om ons in brand te zetten.

Willen de Hamas-leden er dan niet voor zorgen dat de inwoners van Gaza een fatsoenlijk leven leiden? Waarom investeren ze hun geld in vernietiging in plaats van in de bouw? Waarom hebben ze geen enkele school, ziekenhuis, kracht of ontziltingsinstallatie gebouwd met alle hulp die ze ontvangen en proberen ze het leven van de inwoners van Gaza te verbeteren?

Een verwante vraag is waarom de Gazanen, kreunend onder de despotische heerschappij van Hamas, zich ervan weerhouden de straat op te gaan om een ​​einde te maken aan hun voortdurende nachtmerrie. Waarom is er geen publieke vraag geweest om de Palestijnse Arabische rangen te herenigen sinds Hamas de Strook overnam en de Palestijnse Autoriteit ontbond terwijl ze tientallen leden van veiligheidspersoneel vermoordden?

Tijdens de operatie Protective Edge in 2014 hebben raketten die vanuit Gaza zijn gelanceerd een hoogspanningslijn beschadigd waardoor Gaza zelf van elektriciteit werd voorzien, en Israëli’s vroegen zich af wat de logica was om de elektriciteitslijn te raken die Gaza voorziet van energie? Waarom richtten ze zich ook op het industriële centrum van Erez die deze installatie uitbaat? Waarom graven ze tunnels onder de Kerem Crossing waardoor ze het voedsel ontvangen dat ze op hun tafels zetten? Waarom blijven ze die grenspost  af en toe bestoken die hen voorziet van hun basisbehoeften?

Zijn de Palestijnen niet op de hoogte van de schade die werd veroorzaakt door de breuk tussen Hamas en Fatah? Waarom weigert Mahmoud Abbas om Jared Kushner en Jason Greenblatt te ontmoeten, hoewel ze het ‘vredesplan van de eeuw’ van de VS voorbereiden? Waar is de logica van het boycotten van de Amerikaanse regering, de enige macht die in staat is om de Palestijnse Arabieren iets te laten bereiken? Deze en nog veel meer vragen drukken ons onvermogen – en dat van het Westen – uit om de motieven en dwanghandelingen te begrijpen die Hamas en de PLO bezielen.

Wat is in het Midden-Oosten de manier van denken die de hele regio, en Gaza in het bijzonder, ertoe brengt om op zo’n zelfdestructieve manier te handelen? Het antwoord is duidelijk: er is een fundamenteel, diepgaand, wijdverspreid en alomvattend verschil tussen de manier waarop de Israëli’s denken en de manier waarop de Gazanen denken, maar het is net zo accuraat om te zeggen dat dit ook het geval is voor het verschil tussen de Westerse en de Arabisch-Islamitische cultuur.

De oorzaak van het verschil ligt in de manier waarop elke kant logica tegenover emotie plaatst. In Israël, zoals in veel westerse culturen, is rationaliteit de basis voor besluitvorming en wordt de kosten-batenverhouding bij elke stap van zowel individuele als groepsplanning in aanmerking genomen. Dientengevolge investeert de westerse samenleving – inclusief Israël – in onderwijs, ontwikkeling, bouw, landbouw, technologie, geneeskunde, industrie en het verbeteren van de kwaliteit van het leven. In de westerse wereld.

Individuen investeren ook in studeren, een beroep verwerven, lid worden van de beroepsbevolking, hun eigen leven opbouwen en dat van hun families voor hun eigen voordeel, dat van hun families en dat van de samenleving. Overwinning op de competitie wordt gemeten aan de hand van individuele prestaties – inkomensniveau, de waarde van iemands huis en de kwaliteit van iemands leven. Degenen die meer middelen en inspanningen investeren in het bevorderen van zichzelf, doen het goed in de race en genieten van het leven, terwijl degenen die dat niet doen, verliezen.

In Gaza, net zoals in een groot deel van de islamitische en Arabische samenleving, zijn gevoelens de basis voor gedrag in tegenstelling tot rationaliteit, toonaangevende samenlevingen en politieke entiteiten om energie, geld en tijd te investeren in het vernietigen en verwonden van anderen, zelfs als dit ook zelfvernietiging inhoudt.

Individuen zijn niet innerlijk gericht, maar gericht naar de andere tot op het punt waar een persoon zichzelf, zijn eigen leven, gezondheid, de kwaliteit van zijn leven, zijn eigendom en werkgelegenheid verwaarloost, alles ter wille van het besteden van inspanningen, tijd en kracht aan probeert iemand anders pijn te doen en hem letsel toe te brengen. In het Midden-Oosten wordt de overwinning gemeten aan de hand van de schade die de ene partij aan de andere toebrengt, en het genot van een individu groeit in directe verhouding tot het niveau van die verwonding, zelfs als de prijs zo hoog is dat het afschuwelijk is.

Wat ik hierboven heb geschreven, is natuurlijk een generalisatie, omdat er veel mensen in de Arabische en Islamitische wereld zijn die in het Westen hebben gestudeerd, volgens hun cultuur zijn opgeleid en het waardesysteem en de prioriteiten hebben aangenomen. De manier waarop ze naar de gebeurtenissen in Gaza en de hele Arabische wereld kijken is vergelijkbaar met de manier waarop Israël hen ziet, maar helaas hebben ze weinig of geen invloed op de gebeurtenissen omdat iedereen die de moed heeft om de emotionele, irrationele manier van Hamas te bekritiseren. regisseert dat omwille van zijn activiteiten hij zal worden afgeschilderd als een verrader en als iemand die twijfel zaait over de sociale axioma’s van de Arabische en islamitische naties.

Het verschil tussen logica gebruiken en handelen volgens iemands gevoelens is gemakkelijk te begrijpen als we echtscheidingsprocedures analyseren. Een echtpaar dat rationeel met het scheidingsproces omgaat, bereikt een georganiseerde bezitsregeling, waarbij elke partij zijn deel neemt en de twee procederende partijen zich schikken naar minnelijke voorwaarden. Aan de andere kant, als de partijen hun gevoelens niet kunnen beheersen, willen ze wraak nemen en de andere kant pijn doen en worden de hoofddoelstellingen van beide – ze discussiëren over alles, hun geld wordt verspild aan de honoraria van advocaten en ze blijven elkaar voor altijd haten. De kinderen hebben een onmetelijk gemakkelijkere overgang in het eerste geval in vergelijking met het tweede, het emotionele aspect.

De kloof tussen rationeel en emotioneel gedrag kan worden waargenomen in de economische trends die kenmerkend zijn voor het Midden-Oosten. Rationeel westers denken leidt tot de benoeming van functionarissen tot overheids- en economische functies, afhankelijk van hun geschiktheid voor de uitdagingen die ze moeten ontmoeten. In het Midden-Oosten is het volkomen acceptabel om familieleden aan te stellen aan hoofdorganisaties, ongeacht of ze de voorwaarden voor succes hebben. Het gebruik van gevoelens om functionarissen te benoemen creëert ongetalenteerde bestuurlijke echelons waarvan de kansen om het land of de financiën optimaal te beheren, nagenoeg tot nul worden herleid.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Mordechai Kedar “Why are the Gazans setting Israel on fire?” van 26 juni 2018 op de site van Arutz Sheva

Advertenties

2 gedachtes over “Waarom investeert Hamas miljoenen dollars in destructie van het land ipv. in constructie?

  1. Alle wetenschappelijke theorieën over het waarom zijn theorieën van ‘alweer Westerse ‘intelligente mensen die logisch ‘beredeneren waarom “palestijnen” (Hamas + PLO) miljoenen verkwanselen aan destructie i.p.v. opbouw.

    Onzin & tijdverlies.

    Ze doen ook geen jarenlange wetenschappelijke onderzoeken over de vraag waarom een hond blaft en een ezel balkt.

    En dus blijft de vraag…..waarom?
    Omdat er een lobje in hun hersensamenstelling niet ontwikkeld is.

    Like

  2. Hamas wil geen vrede met Israel, ze kopen met het geld dat ze krijgen van de internationale gemeenschap er nog liever wapens voor en laten hun volk liever verhongeren of in een uitzichtloze situatie zitten!

    Like

Reacties zijn gesloten.