De banalisering van het heroplevende antisemitisme door de reguliere media

De verwrongen en bevooroordeelde berichtgeving door de reguliere media heeft geleid tot de banalisering van anti-Joodse beelden door de dwaze herhaling van valse beweringen over Israëlische misbruiken. De laster van William of Norwich is weer tot leven gewekt in Gaza.

Nieuwsberichtgeving over de huidige onrust in Gaza laat zien hoe diep het antisemitisme de reguliere media heeft geïnfecteerd, omdat verslaggevers de mythe van het Middeleeuwse bloedsprookje hebben gemobiliseerd om Israël te kleineren en het revisionistische Palestijnse verhaal te promoten.

Hoewel media-aandacht voor Israël de laatste jaren goed gedocumenteerd is, is het gebruik van klassieke anti-Joodse stereotiepen om de Israëlische bloeddorst tegen Arabische burgers aan te duiden een ethisch dieptepunt voor journalistiek als een beroep.

U hoeft niet eens ver onder het oppervlak te krabben om te zien dat het weergeven van Israëli’s als koelbloedige roofdieren, terwijl het geloof hecht aan fictieve claims van Israëlische wreedheden, beelden oproept van de bloedlastersprookje, die Joden traditioneel beschuldigden van rituele moord, overhaaste kruistochten, pogroms en bloedbaden.

Het bloedsprookje werd vanaf de Middeleeuwen gebruikt door christenen  (en in toenemende mate door moslims vanaf ten minste de 19de eeuw) om de vervolging en moord op Joden in heel Europa en de Levant te rechtvaardigen. Al meer dan duizend jaar beschuldigden verschillende religieuze, etnische en nationale leiders over de hele wereld de Joden van roofzuchtig parasitisme en faciliteerden ze de afbraak en het lijden in het groot.

De symboliek van het bloedsprookje werd gepopulariseerd over verschillende religieuze, etnische en politieke lijnen – door rooms-katholieke en Oosters-orthodoxe christenen; door Russen, Oekraïners en Polen; door islamitische leiders en Arabische nationalisten; door despotische Europese monarchen en de verlichte progressieven die zich tegen hen verzetten; door communisten en socialisten; en door rechtse fanatici, fascisten en nazi’s.

Schilderij met een typische voorstelling van het antisemitische bloedsprookje in de Sint Paulus kerk van Sandomierz in Polen uit de 18de eeuw. Joden tappen het bloed af van een christenkind om er paasbrood van te bakken [beeldbron: The Commentator]

Tegenwoordig zou je kunnen verwachten zulke hatelijke thema’s te vinden in extremistische literatuur en op radicale websites. De reguliere pers heeft echter veel meer schade aangericht door de banalisering van anti-Joodse beelden door de dwaze herhaling van valse claims van Israëlische misbruiken.

Westerse journalisten hebben de mythe versterkt met slecht bedachte verhalen uit onbevooroordeelde bronnen die de Israëli’s ervan beschuldigen dat zij scholen en ziekenhuizen op willekeurige wijze aanvallen, op ongewapende burgers schieten en zelfs Arabieren doden om hun organen te oogsten.

En ze hebben een niet-aflatende redactionele campagne gevoerd om het recht van Israël om zichzelf te beschermen te ondermijnen, om burgerslachtofferrapporten op te blazen door gewapende terroristen als onschuldige non-combattanten ten onrechte te identificeren en om het genocidale antisemitisme te ontkennen dat de Palestijnse samenleving doordringt.

In de loop der jaren hebben de reguliere mediakanalen vele verhalen met dubieuze beweringen over Israël gebracht. Belangrijke nieuwsorganisaties hielpen bijvoorbeeld de Mohammed al-Dura-kwakkel te promoten, die beweerde dat Israëlische soldaten een jonge Arabische jongen in 2000 in een kruisvuurgevecht hadden gedood, hoewel de analyse van de video van het incident aantoonde dat de ‘moord’ in scene was gezet.

Tijdens de Gaza-oorlogen verspreiden de meeste nieuwsdiensten verhalen over Israëlische aanvallen op scholen en ziekenhuizen, hoewel Hamas veel van die locaties bombardeerde of gebruikte om raketten, wapens en jagers te verbergen en vrouwen en kinderen te exploiteren als menselijke schilden. Reporters waren ook snel afhankelijk van terroristische desinformatie om aantijgingen van massamoorden te ondersteunen, zoals het Jenin-bloedbad in 2002 dat een ongefundeerd verzinsel bleek te zijn.

De vooroordelen van de media zijn ook duidelijk uit de proportionaliteitsnorm die het Israël oplegt, dat morele gelijkwaardigheid trekt tussen terreuraanslagen tegen Joodse burgers en de verdedigende reacties van Israël. Deze norm is van toepassing op geen enkel ander land of conflict; en wanneer Israëlische militaire reacties op terrorisme als ‘onevenredig’ worden bestempeld, impliceert dit dat niet genoeg Joden werden gedood. En zelfs zonder een dergelijke subtekst daalt de rapportage vaak in hyperbool.

[..]

Ondanks holle protesten van journalistieke objectiviteit, gebruiken media-inspanningen om Israël te demoniseren dezelfde beelden die de kruisvaarders inspireerden terwijl ze ‘hep, hep’ scandeerden terwijl ze de Joden van middeleeuws Europa aanvielen. Misrapportage uit onwetendheid is niet enkel slordig werk; maar dit verraadt opzettelijk kwaadwillende bedoelingen.

Experts en commentatoren kunnen zeggen wat ze willen, ongeacht hoe verfoeilijk hun woorden ook zijn; maar verslaggevers hebben de plicht om de feiten juist te verkrijgen of op zijn minst te proberen. Selectieve rapporten die oude leugens en laster gebruiken om Israël te delegitimeren, zijn oneerlijk en oneervol.

Het is ook antisemitisch. Bovendien toont het gebruik van weerzinwekkende stereotypen om de Joodse staat te beledigen aan hoe diep  antisemitisme ingebakken zit in de progressieve westerse samenleving en waarom het met recht bekend staat als ‘de oudste haat van de wereld’.

Lees hier verder het volledige artikel van Matthew M. Hausman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Matthew M. Hausman “The media’s embrace of anti-Semitism” van dinsdag 26 juni 2018 op de site van Arutz Sheva

Advertenties

2 gedachtes over “De banalisering van het heroplevende antisemitisme door de reguliere media

  1. De verspreiders van het moderne anti Semitisme d.m.v. een mondiale anti Israel pogrom zijn de Media.

    Ze hebben de lessen van Joeseph Goebbels goed geleerd & begrepen!

    Het tijdperk van schaamte over de Holocaust is voorgoed voorbij omdat men een legitiem schaamlapje heeft gevonden:

    “Humanitair Palestinisme”.

    “De Joden zijn Nazi’s geworden en Israel een staat vol racistische kindermoordenaars die Apartheid verplichten” klinkt het via het journalistieke rapaille en dus is het de plicht is van de ‘beschaafde’ internationale gemeenschap deze te vernietigen.

    Daar Europeanen, gezien hun geschiedenis, zéééér beschaafde mensen zijn….staan ze op de barricaden!

    Like

Reacties zijn gesloten.