De anti-Israël activisten in 1957 waren net zo stom als vandaag

Plaatje hierboven: Israël’s legendarische premier David Ben-Goerion bezoekt de militaire basis van Gadna in Beer Ora op 13 juni 1957 [beeldbron: Wiki]

De anti-Israëlactivisten waren in 1957 al even onnozel als vandaag, getuige een artikel uit The New Outlook van mei 1957. Het artikel verscheen nog geen half jaar na de Suez Crisis van eind 1956 toen de IDF flink wat klappen uitdeelde aan Egypte en zijn oorlogszuchtige dictator Gamal Abdel Al Nassar vernederde.

De kreten in het commentaar van toen waren/zijn dezelfde als vandaag: Nasser is Groot, Israël is de agressor, Arabieren willen vrede, Joden niet, ‘Zionisten’ controleren de media, de VN is een scheidsrechter van al wat moreel is enz.

De Suez-crisis of de Tweede Arabisch-Israëlische Oorlog was een invasie van Egypte eind 1956 door Israël, gevolgd door het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Het doel was om de westerse controle over het Suezkanaal te herwinnen en de Egyptische president Gamal Abdel Nasser, die net het kanaal had genationaliseerd, af te zetten. Tijdens de crisis die duurde van 29 oktober tot 7 november 1956 werden 172 Israëlische soldaten gedood en 817 gewond.


New Outlook – mei 1957
Een Amerikaanse expert op het gebied van Arabisch-Israëlische zaken is naar buiten gekomen met de stelling dat Israël direct verantwoordelijk is voor de explosieve spanningen in het Midden-Oosten. Zijn standpunten, die op een persconferentie werden gegeven, werden medio april in de Los Angeles Times gedrukt. Ze werden prompt uitgedaagd door woordvoerders voor Israël, zoals te verwachten was.

Elmo H. Hutchison [*] is Midden-Oosten directeur van American Friends of the Middle East. Hij is ook voormalig lid van de Toezichtorganisatie van de Verenigde Naties in Palestina en een voormalig voorzitter van de Mixed Jordan Armistice Commission van Israël, dus hij spreekt met een zekere mate van autoriteit.

Zijn meest interessante observatie was dat verlichting van de spanning “gemakkelijk toegankelijk is enkel als Israël dat wil.” Arabische buren zijn bereid om de Joodse staat te erkennen, op voorwaarde dat het een ingeperkte staat is “meer in overeenstemming met het plan dat oorspronkelijk werd ingediend door de Verenigde Naties,” [aka VN-Res. 181] vertelde hij aan verslaggevers.

Hutchison beschuldigde de Amerikanen van het hebben van een zeer vertekend beeld van het Midden-Oosten. Dit komt omdat, zo zei hij, ze tegen “de grootste propagandamachine van de wereld’ – de Zionisten” zijn. Hij zei dat alleen de Arabieren hebben toegegeven aan een van de dringende problemen die zich in die verhitte arena hebben voorgedaan. Om zijn positie te verduidelijken maakte hij deze punten:

Ongeveer 300.000 Arabieren wiens volk eeuwenlang in Palestina hadden geleefd, werden ontworteld en berooid na de stichting van Israël. De Joden van Palestina, zei hij, vormden 33 procent van de bevolking en bezaten slechts zeven procent van het land voordat hun nieuwe staat plotseling ontstond en zij in het bezit kwamen van 55 procent van het land.

Israël verwierp alle resoluties van de VN die de vestiging van zijn staat regelen, behalve dat wat gunstig was voor zijn ambities. Haar huidige grenzen schenden het VN-plan.

De president van Egypte, Nasser, geloofde Hutchison, is niet de “schurk zoals hij in dit land wordt geportretteerd”. Hij is het kind, niet de ouder, van het Arabische nationalisme. De Arabieren, dacht hij, willen alleen maar hun rechtvaardige plaats onder de zon bereiken en ze zullen die op de een of andere manier bereiken. De Arabieren, zei hij, neigen niet naar communisme en de Russische toenaderingen naar die landen “boeken weinig vooruitgang”.

Hij citeerde de Groot-Moefti van Jeruzalem dat “de communisten achter de Arabieren aan rennen. De Arabieren rennen achter de Verenigde Staten aan. En de Verenigde Staten worden geblinddoekt geleid door de Zionisten.”

Hutchison zei dat het beleid van de regering Eisenhower effectief was, in zoverre ze proberen de communistische penetratie in het Midden-Oosten te controleren. Maar deze inspanning, dacht hij, zou gepaard moeten gaan met sterkere pogingen om het Palestijnse vluchtelingenprobleem op te lossen en de rectificatie van de territoriale ongelijkheden die de Arabische staten worden opgedrongen.

Hij noemde Israël “op basis van VN-records”, een expansionistische, agressieve en militaristische macht met “een militaire machine ongeëvenaard in de wereld per hoofd van de bevolking”. Amerikaanse beleidsmakers kunnen dit misschien maar beter goed onthouden, zei hij.

[*] Elmo H. Hutchison verdronk op 25 juni 1964 tijdens een zwempartij in een baai van de Rode Zee in Saoedi-Arabië. Hij werd 54 jaar oud.


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “The anti-Israel activists in 1957 were just as stupid as today” van 22 juni 2018 op de site van EoZ

Advertenties

2 gedachtes over “De anti-Israël activisten in 1957 waren net zo stom als vandaag

  1. Citaat: “Ongeveer 300.000 Arabieren wiens volk eeuwenlang in Palestina hadden geleefd, werden ontworteld en berooid na de stichting van Israël.” De omschrijvingen ‘volk’ en ‘eeuwenlang’ moeten we met een dikke korrel zout nemen – zij berusten op fantasie. Het eerlijke woordje ‘na’ is wel opmerkelijk. Van iemand die een hekel aan Joden had zou je ‘door’ verwachten. Interessant is ook het aantal van 300.000 – heel wat lager dan het getal van ‘700.000 vluchtelingen’ waarvan men gewoonlijk spreekt!

    Liked by 1 persoon

  2. De huidige anti Israel ‘activisten’ zijn nog net zo dom als toen…..en proberen daarom steeds de geest terug in de fles te duwen.

    Elmo Hutchinson heeft zijn gerechte straf gekregen: verzopen in Saudi Arabie, het woestijnland.

    Uiteindelijk krijgen alle anti Israel ‘activisten’ hun straf.

    Europa betaalt nu de rekening voor de Holocaust.

    6 miljoen Joden vermoord en 60 miljoen Moslims gekregen….en dat is nog maar het begin v.d. ellende.

    In Israel wist iedereen dat Argentinie uit de Worldcup zou vliegen door hun weigering naar Jeruzalem te komen en…….??

    UNESCO, UNWRA, UNHRC….allemaal gaan ze de prijs betalen voor hun anti Semitisme.

    Zuid Afrika, Iran ….rijke landen die aan hun Jodenhaat & dorst ten onder zullen gaan.

    etc.etc.etc.

    Inderdaad, de anti Israel “activisten” of Jodenhaters genoemd hebben niets geleerd………..foutje in hun DNA.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.