De automatische meerderheid in de VN tegen Israël is aan het afkalven

In plaats van dat de Verenigde Naties de terreurgroep Hamas veroordeelde voor aanvallen op Israël, het uitlokken van geweld, grote branden te stichten in zuidelijk Israël, eigen burgers te gijzelen en op te voeren als menselijk schild en hen nodeloos in gevaar te brengen; de VN unaniem vervolgens geheel terecht zou concluderen en beslissingen zouden nemen in de geest van “wat gaan we doén om de criminele Hamas te stoppen“, werd o zo voorspelbaar de Zwarte Piet doorgeschoven naar Israël.

De rol van Hamas in de Verenigde Naties kwam niet eens ter sprake. Erger nog: Hamas werd niet en nergens bij naam genoemd en het geweld en de terreur van Hamas tegen Israël werd, zoals uit de stemming in de VN blijkt, de facto beloond door 120 landen in de wereld met inbegrip van het verraderlijke België dat meestemde met de automatische meerderheid in de VN en het lafhartige Nederland dat zich om de een of andere duistere reden onthield van de stemming.

Elliott Abrams observeerde, gromde wat en schreef er knarsetandend een stukje over.


Op 13 juni stemde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties opnieuw om Israël te veroordelen, deze keer voor haar acties tegen Hamas in Gaza toen tienduizenden Hamas-aanhangers en terroristen de Israëlische grens bestormden. De veroordeling is geen nieuws, maar de stempatronen zijn de moeite van het bekijken waard. De definitieve resolutie slaagde 120 (ja) tot 8 (nee) met 45 onthoudingen. Wie waren de acht landen die neen hebben gestemd? De Verenigde Staten en Israël, verschillende eilanden in de Stille Oceaan (Marshalleilanden, Nauru, Micronesië, Salomonseilanden), Togo en Australië.

Vorig jaar kondigde de Australische regering aan dat het een oneerlijke en onevenwichtige VN-behandeling van Israël vaststelde en voortaan tegen dergelijke resoluties in alle geledingen van het VN-systeem zou stemmen. En zo gebeurde het ook. Op 18 mei van dit jaar heeft de VN-Raad voor de mensenrechten bijvoorbeeld nog een waardeloze resolutie aangenomen waarin Israël wordt veroordeeld. De stemming was 29-2, en de twee landen die stemden waren de Verenigde Staten en Australië. Dus, het eerste dat opvalt aan de recente stemming in de Algemene Vergadering was de Australische stemming: een zeldzame blijk van principe en vastberadenheid op de internationale diplomatieke scène, en een model voor andere democratieën die allemaal het pad van Australië zouden moeten volgen.

In de Algemene Vergadering hebben de Verenigde Staten een amendement ingediend dat een veroordeling van Hamas in de ontwerptekst bevat. Verbazingwekkend genoeg noemde de oorspronkelijke tekst Hamas niet eens. Algerije heeft het Amerikaanse amendement vernietigd en opmerkelijk genoeg hebben de Verenigde Staten die met 78 ja-stemmen tegen 59 neen-stemmers (met 42 onthoudingen) het gehaald.  Dat is een geweldige gebeurtenis in de VN: 78 landen waren tegen de Arabische positie en stemden aan de kant van de VS / Israël, en slechts 59 steunden de Algerijnse tekst.

Er volgde toen een stemming over het al dan niet aannemen van het Amerikaanse amendement, en wederom wonnen we: het amendement slaagde met 62 (ja) tegen 58 (nee), met 42 onthoudingen. In de VN is dat een verbazingwekkend resultaat. Een slanke marge om zeker te zijn, maar toch een overwinning. Omdat VN-regels een tweederde meerderheid vereisten, werd het amendement uiteindelijk niet aangenomen -maar het stempatroon is veel beter dan veel eerdere VN-stemmingen. En in deze schermutseling stemden alle 28 EU-landen met de Verenigde Staten.

Dat is het goede nieuws. De automatische meerderheid tegen Israël brokkelt inderdaad wat af aan de randen ervan. Zoals de Amerikaanse ambassadeur Nikki Haley zei: “de gebruikelijke praktijk om een ​​oogje dicht te knijpen voor de anti-Israëlbias van de VN is aan het veranderen. Vandaag hebben een groot aantal van 62 landen gestemd voor de door de VS geleide inspanning om de verantwoordelijkheid van Hamas voor de rampzalige omstandigheden in Gaza aan te pakken. We hadden meer landen aan de goede kant dan aan de verkeerde kant.”

Maar er was ook veel slecht nieuws. De eindstemming over de (niet-geamendeerde) resolutie waarin Israël wordt veroordeeld, was zoals opgemerkt 120 tegen 8 met 45 onthoudingen. Dat is een schande, net als in zoveel individuele gevallen. India is de grootste teleurstelling. De relaties tussen Israël en India zijn aan het opwarmen en premier Modi heeft Israël bezocht, de eerste Indiase premier ooit die dit heeft gedaan. Maar India onthield zich van het Amerikaanse amendement en voegde zich toen bij de jakhalzen in de hoofdstemming.

In die eindstemming kregen de Verenigde Staten en Australië de steun van nulkommanul Europese landen. Velen onthielden zich van stemming (waaronder Oostenrijk, Tsjechië, Denemarken, Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk), terwijl de resolutie eigenlijk een onvergeeflijke ja-stem kreeg van Frankrijk, België, Griekenland (waarvan de eigen betrekkingen met Israël verondersteld worden te verbeteren), Noorwegen (ooit een vriend van Israël, maar nu steeds vijandiger), Portugal, Spanje, Zweden en Zwitserland. Ook teleurstellend was Canada, dat zich van de resolutie onthield. Als Stephen Harper nog steeds premier was geweest, zou Canada ongetwijfeld, samen met Australië, de Verenigde Staten en Israël ‘nee’ hebben gestemd.

Eens, maar in levende herinnering, hadden de Verenigde Staten invloed in Latijns-Amerika en Israël had daar veel vrienden. De stemmen van vorige week laten zien dat die dagen voorbij zijn. Het Amerikaanse amendement (dat, onthoudt het maar, 62 ja stemmen had gekregen) werd alleen gesteund door de Bahama’s, Barbados, Colombia, Guatemala, Honduras en Peru. Maar Antigua, Argentinië, Belize, Brazilië, Chili, Dominicaanse Republiek, El Salvador, Guyana, Mexico, Panama, Paraguay, St. Lucia en Trinidad onthielden zich.

Bolivia, Cuba, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Haïti, Jamaica, Nicaragua, St. Kitts, St. Vincent, Uruguay, Suriname en Venezuela stemden tegen de Verenigde Staten. Dit patroon is bizar. Vijandige regeringen zoals Cuba, Nicaragua, Venezuela, Bolivia en Ecuador zijn gemakkelijk uit te leggen, maar de rest niet. Waarom stemmen Haïti en Jamaica en verschillende kleine eilandstaten tegen ons, terwijl Barbados en de Bahama’s met ons stemmen? Waarom heeft Chili zich niet aangesloten bij Peru en Colombia aan onze kant?

Verschillende Afrikaanse stemmen zijn ook teleurstellend. De Israëlische premier Netanyahu heeft onlangs Kenia en Oeganda bezocht en de relaties bleken zeer goed te zijn, maar toch onthielden zij zich beiden van het Amerikaanse amendement en stemden toen voor de definitieve resolutie.

Algemeen gezien lijkt het positief: de Israëlische ambassadeur bij de VN, Danny Danon, merkte op: “Dankzij de gecombineerde inspanningen met onze Amerikaanse vrienden en onze bondgenoten van over de hele wereld, hebben we vandaag bewezen dat de automatische meerderheid tegen Israël de VN niet het einde is en kan veranderen.”

Toekomstige vooruitgang vereist meer diplomatiek werk, door zowal Israël als door de Verenigde Staten. Bijkomende stemmen kunnen worden gewijzigd, in Latijns-Amerika, Afrika en misschien Europa. Hoed af voor de Amerikaanse ambassadeur Nikki Haley en Israël’s ambassadeur Danny Danon en nogmaals voor premier Malcolm Turnbull en minister van Buitenlandse Zaken Julie Bishop van Australië.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Elliott Abrams “The UN’s Automatic Majority Against Israel is Fraying” van 16 juni 2018 op de site van Council on Foreign Relations

Advertenties

2 gedachtes over “De automatische meerderheid in de VN tegen Israël is aan het afkalven

  1. BELGIE heeft gezocht & gekregen………., een plaats in de UNSC.

    Haar anti Israel houding heeft daar zéker iets toe bijgedragen want verder is de Belgische historische portefuille nu niet fameus.

    Like

  2. Belgie in de UNSC? Hoezo Belgie?

    Bedoelen ze niet Vlaanderen, Wallonie & klein Duitsland?

    Gaat het in de UNSC niet over samenwerken, grenzen, oorlog & vrede?

    In Belgie waar al jaren een taal grens voor oorlog zorgt en alleen strikt seperatisme de lieve vrede kan bewaren.

    Ja, wanneer er niets te presenteren valt dan is fanatiek anti Israelisme altijd een optie!

    Like

Reacties zijn gesloten.