‘Juden unerwünscht’ (ongewenst) in het toekomstig islamitisch kalifaat Palestina

De waarnemend president van de Palestijnse Autoriteit drukte op 24 december 2010 zijn verlangen uit naar een land zonder Joden, en hij verklaarde toen tijdens een persconferentie op de dag voor Kerst 2010:

“We hebben het eerlijk uitgedrukt en zullen het altijd blijven zeggen: als er een onafhankelijke Palestijnse staat is met Jeruzalem als hoofdstad, zullen we niet instemmen met de aanwezigheid van één Israëliër erin. We zijn klaar om vrede te hebben op basis van internationale legitimiteit en de routekaart, die we hebben aanvaard, evenals het Arabische vredesinitiatief. Maar wanneer een Palestijnse staat is gevestigd, zal er geen Israëlische aanwezigheid in zijn.”

Op maandag 29 juli 2013 herhaalde hij opnieuw zijn standpunt tegenover Egyptische journalisten in Caïro over een Palestina zonder Joden en hij zei volgens het persagentschap Reuters:

“In een uiteindelijke oplossing, willen wij geen enkele Israëliër – soldaat of burger – nog op ons grondgebied zien. Wij gaan wel akkoord met een internationale, multinationale aanwezigheid zoals in de Sinaï, Libanon en Syrië.”

Sommige Palestijnse apologeten probeerden de verklaring van antisemitisme te scheiden door te vermelden dat Abbas zei dat hij geen ‘Israëliërs’ wilde, en geen Joden. Die apologeten negeerden de Palestijnse wet die de verkoop van land verbiedt aan elke Jood, niet alleen aan Israëli’s. Het negeerde de herhaalde bewering van Abbas en van de Palestijnse Autoriteit dat Joden geen geschiedenis hebben in Israël. Het heeft de schreeuw van het Hamas Charter tegen Joden over de hele wereld witgewast.

President Barack Obama’s minister van Buitenlandse Zaken John Kerry probeerde de realiteit van oorzaak en gevolg nog verder om te keren door te suggeren dat het geen Arabisch antisemitisme is, maar Israëlische Joden die niet naast Palestijnen willen leven.

Aldus trachtte Kerry de Apartheidspolitiek van de Palestijnse Autoriteit van een Judenrein (Jodenvrij) land goed te praten, door in december 2016 te verklaren“Gelooft iemand hier nu werkelijk dat de kolonisten zullen instemmen zich te aan de Palestijnse wet in Palestina?”

Maar de feiten zijn wat ze zijn en werden bevestigd in een Palestijnse opiniepeiling uit maart 2018, waaruit bleek dat 63% van de Palestijnse Arabieren Joden wil verbieden om in hun land te wonen. Hoewel iets beter dan de 93% van de Palestijnse Arabieren die antisemitisch werden bevonden in een ADL-peiling van 2014, zijn de afgrijselijke resultaten overduidelijk dat de haat van de Palestijn niet beperkt is tot Israëliërs, maar over alle Joden in het algemeen.

Mahmoud Abbas bekritiseerde de eis van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dat een definitief vredesakkoord een verklaring bevat dat Palestina Israël als een Joodse staat erkent. Abbas’ protesten bevatten opmerkingen dat een dergelijke erkenning niet vereist was in vredesovereenkomsten met Jordanië of Egypte, en dat een dergelijke erkenning de status van Israëlische Arabieren zou schaden.

Het is nogal een pool van hypocriet speeksel. Noch Jordanië noch Egypte hebben wetten die de verkoop van land aan Joden verbieden, noch hebben ze verklaringen afgelegd dat Joden in hun respectieve landen niet welkom zijn. Ondertussen hebben Palestijnen een verhaal verzonnen dat alleen Arabieren een geschiedenis hebben en aanspraak maken op het heilige land. Abbas zei hierover in januari 2018: “Israël, een koloniaal project, dat niets met Joden te maken heeft.”

Als Abbas zich echt zorgen maakt over de status van Israëlische Arabieren (die liever in Israël verblijven dan een toekomstige Palestijnse staat), moet hij zich kunnen inleven in de angst van Israëli’s voor de status van Joden in een mogelijk Palestina.

Misschien zou Netanyahu afzien van de erkenning van Israël als een Joodse staat in ruil voor een duidelijke Palestijnse verklaring dat Joden welkom zijn om te leven en te bidden in Joodse heilige plaatsen in heel Palestina. Het zou een lange weg kunnen banen naar het normaliseren van de relaties tussen Joden en Arabieren en het beëindigen van het heersende antisemitisme in de Arabische samenleving.


Bronnen:

♦ naar een artikelNo Jews Allowed in Palestine” van 14 juni 2018 op de site van FirstOneThrough

Advertenties