Israël versus de banaliteit van de reguliere media; zullen ze het ooit gaan begrijpen?

Geobsedeerd door The Donald. Als de Amerikaanse president Donald Trump een scheet laat, weten we dat binnen de 2 minuten. Alsof ons dat zou interesseren. Maar we weten het wél omdat ONZE media vinden dat we dat moéten weten, want zeg nu zelf: een scheet van Trump is toch … wereldnieuws! Zo diep zijn we dus gezakt door onze media.

Rapportage van banaliteiten is de nieuwe politieke cultuur. Vraag dat maar aan VRT reporter Björn Soenens in de VS, ‘live vanuit New York’. Wat al die andere 325 miljoen Amerikanen bezighoudt, daar weten we helemaal niks meer over. Sinds het verschijnsel Trump, is Amerika een witte vlek op de wereldkaart geworden dankzij UW en MIJN reguliere media.

Jack Engelhard schreef er een stukje over:


De banaliteit van de media
Zullen ze ooit de boodschap krijgen? De banaliteit van de media van vandaag is ongelooflijk. Ze snappen het gewoon niet. Maar, wie kan het wat schelen?

Met betrekking tot al het nieuws waar we niets om geven – dat is waar we vandaag staan voor zover het de media betreft. Niet geïnformeerd, slecht geïnformeerd, blootsvoets en zwanger; dat is wat ze willen en dat is wat ze verkopen. Het laatste nieuws over de bloeiende economie, het item dat elke Amerikaan raakt – nieuws? Niet veel.

In het buitenland, helemaal niets over het nieuwe terrorisme dat door Hamas wordt uitgevoerd door brandende vliegers die werken als inkomende vuurbommen? Ze lanceren hen zonder reden richting Israël behalve dan om leven, ledematen en eigendom te vernietigen. Het gebeurt dag na dag ten koste van dierlijk wild en landbouwgrond, dus waar blijft de verontwaardiging?

Het onthullen van die ‘vreedzame demonstranten’ (als bloeddorstige wilden) lijkt een uitnodiging te zijn voor talloze krantenkoppen en foto’s. Er was een commentaar in deze van de ‘neutrale’ Conor Powell op Fox News, maar daarnaast, pure pulp van papieren en digitale netwerken.

Maar dit weet u al wel: de Philadelphia Eagles hebben de president van de Verenigde Staten, Donald Trump, afgesnauwd en hij heeft ze meteen van repliek bediend. U weet dit omdat het overal als Topverhaal wordt uitgebracht, maar heeft het iets te maken met de prijs van tomaten? Niets. Dus dat maakt ons niets uit. Maar dat is de media-obsessie van het moment, tot morgen waarschijnlijk, wanneer ze iets anders vinden, even zinloos, om de obsessies te stillen.

Dit is geen nieuws, en dit is geen informatie behalve voor journalisten die opgegroeid zijn lonkend naar Woodward en Bernstein (bekend voor onthulling van de Watergate schandaal 45 jaar geleden). Deze nieuwe puppies willen hun eigen kans wagen om een ​​president neer te halen, dus doen ze dat elke manier, van de ene trivialiteit naar de volgende.

Hun laatste poging betreft Melania Trump. Omdat ze hem niet kunnen bereiken, zoveel als ze willen, zullen ze haar kiezen als een voorwerp van minachting en is het muggenziften al begonnen. Ze willen weten waarom ze zich niet in het openbaar vertoont.

In de eerste plaats zijn dat hun zakens niet. Niemand die vroeg naar Michelle Obama toen ze maanden niet werd gezien – maar dat weerhoudt hen er niet van om de wildste fantasieën over Melania te suggereren. (Ze is woensdag met haar man verschenen om er de spot mee te drijven.)

Wie kan het wat schelen? We geven om haar, maar niet het nieuws over haar, terwijl het nieuws eigenlijk geen nieuws is. Sinds wanneer is dat een verhaal? Als ik een paar jaar terugga, zou ik uit de redactie worden weggelachen als ik zoiets zou uitbrengen, of de Eagles, waardig bevonden door Front Page of zelfs op pagina 26. De goede oude Fitzpatrick aan het nieuwsbureau zou grommen en zelfs Jay Garfield zou erbij komen en zeggen dat dit de Inquirer is en niet de National Enquirer.

Maar in een tijdperk van banaliteit is dit nieuws – nog steeds. Ja, de Rusland Kwestie. Tot op de dag van vandaag is dit wat hen gelukkig maakt. Ik stel me graag iemand voor die aan de redactietafel vraagt ​​- opnieuw? Inderdaad opnieuw. Iemand moet hen vertellen dat maanden geleden de rest van ons niet meer gaf om de Rusland Kwestie, en Mueller, en Clapper, en Comey, en McCabe, en Flynn, en Brennan.

We geven er geen lor om. Hoe lang gaat het nog duren vooraleer de boodschap aankomt?

door Jack Engelhard


Bronnen:

♦ naar een artikel van Jack Engelhard “Media banality. Will they ever get the message? The banality of today’s media is beyond belief. They just don’t get it” van zondag 10 juni 2018 op de site van Arutz Sheva

Advertenties

Een gedachte over “Israël versus de banaliteit van de reguliere media; zullen ze het ooit gaan begrijpen?

  1. Het toppunt van banaliteit: ROBERT de NIRO

    Met het fantastische succes van ‘the Band’s Visit, gebaseerd op de Israelische film…..voelde de banale en in smoking aangeklede Neanderthaler ROBERT de NIRO de urgentie om het podium van de Tony Awards te gebruiken voor schuttingtaal t.o. de verkozen president van de VS onder applaus van alle aanwezige linkse papagaaien door luid te roepen “F… Trump”.

    Wow!

    Een pathetische zielepoot die, net zoals al die ‘sterren & sterretjes die hiervoor opstonden & applaudiseerden, nog stééds zijn ‘verlies’ niet verwerkt heeft en hiervoor dit feestelijke podium misbruikte.

    Zoals gezegd: het toppunt van banaliteit!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.