Arabische historici erkennen het feit: Een Palestijns volk bestaat niet, het werd uitgevonden

Op 9 december 1917, verslagen door het Britse leger, trok het Ottomaanse leger zich terug uit Jeruzalem na ruim 400 jaar Turkse bezetting van het Heilig Land. Hierboven een laatste appèl voor de Rotskoepel op de Tempelberg [beeldbron: Indahnya]

Toen de Ottomaanse heerschappij eindigde, was er geen Palestijnse nationale identiteit of politieke grenzen. Dat werd later allemaal verzonnen. Arabieren zeggen het zelf, maar het Westen luistert niet.

Een van de grootste, meest koppige en kostelijkste onwaarheden van onze tijd is het idee dat de jihad die door Arabieren wordt gevoerd in de Palestijnse Autoriteit (PA) en Gaza tegen Joden in Israël, een nationale strijd is van inheemse volkeren voor onafhankelijkheid.

Ongeacht de feiten, blijft de grote leugen miljarden dollars aan internationale hulp verzwelgen en zijn politiek prestige behouden, waardoor het voor alle betrokkenen steeds moeilijker wordt om toe te geven dat het allemaal niets meer is dan een propagandastunt.

In tegenstelling tot het sprookje van ‘De nieuwe kleren van de Keizer’ doet iedereen alsof hij blind en doof is wanneer erop wordt gewezen dat de keizer naakt is. Sterker nog, als de keizer zelf zou opstaan ​​en roepen: ‘Ik ben een blinde, ga naar huis!’ Zou de menigte zijn niet-bestaande kleding blijven complimenteren.

Vorige week deed de naakte keizer precies dat: “Vóór de Balfour-belofte, toen de Ottomaanse heerschappij [1517-1917] eindigde, bestonden de politieke grenzen van Palestina zoals we die nu kennen niet en er was niets dat een Palestijns volk met een politieke identiteit werd genoemd zoals we vandaag kennen”, erkende historicus Abd Al-Ghani op officiële PA TV op 1 november 2017.

“’Aangezien de bestuurlijke divisie van Palestina zich uitstrekte van oost naar west, inclusief Jordanië en Zuid-Libanon, en net als alle volkeren in de regio [de Palestijnen] zij bevrijd werden van het Turkse regime, werden zij onmiddellijk onder het gezag van het koloniale regime [van de Britten] geplaatst, zonder de politieke identiteit van een Palestijns volk te vormen.”

In 1917, zegt deze Arabische historicus op officiële PA TV, bestond er niet zoiets als een Palestijns volk. Deze verklaring komt erop neer dat het hele verhaal van een ‘inheems Palestijns volk’ op een later tijdstip is verzonnen.

Als Hamas-minister van Binnenlandse Zaken en Nationale Veiligheid Fathi Hammad hierover zei op Al-Hekma TV in maart 2012: “Broeders, de helft van de Palestijnen zijn Egyptenaren en de andere helft zijn Saoedi’s. Wie zijn de Palestijnen? We hebben veel families genaamd Al-Masri, wiens wortels Egyptisch zijn. Egyptische! Ze komen misschien uit Alexandrië, uit Caïro, uit Dumietta, uit het noorden, uit Aswan, uit Opper-Egypte. Wij zijn Egyptenaren … “

Er is een reden waarom het ‘Palestijnse Nationale Museum’ geen historische artefacten heeft. De toegeving van de Arabische historicus bevestigt de waarnemingen van reizigers uit de 19de eeuw aan de regio, die met name geen specifieke politieke agenda hadden toen ze het land bezochten, in tegenstelling tot zoveel bezoekers aan Israël vandaag:

“Buiten de poorten van Jeruzalem hebben we inderdaad geen levende ziel gezien, geen enkel geluid van levenden gehoord”, schreef de Franse dichter Alphonse de Lamartine over zijn bezoek in 1835.

“Het land is in aanzienlijke mate leeg van bewoners en is daarom verstoken van zijn grootste behoefte namelijk dat van een lichaam van de bevolking,” schreef de Britse consul James Finn in zijn beschrijving uit 1857 van het Heilige Land.

“Palestina zit in een zak en een as. Daarover broedt de betovering van een vloek die zijn velden verdord en zijn energieën belemmerde. Palestina is verlaten en ongeliefd. Het is een hopeloos somber, gebroken land,” schreef de Amerikaanse schrijver Mark Twain in zijn beschrijving van zijn bezoek in 1867.

Niettemin komt de Arabische propagandamachine weg met het publiceren van fantasierijke leugens, zoals deze op de toeristenwebsite van de Palestijnse Autoriteit: “Met een geschiedenis die meer dan een miljoen jaren omvat, heeft Palestina een belangrijke rol gespeeld in de menselijke beschaving. De smeltkroes van prehistorische culturen, alwaar in deze gevestigde samenleving, het alfabet, religie en literatuur zich ontwikkelden, zou een ontmoetingsplaats worden voor verschillende culturen en ideeën die de wereld vormden zoals we die vandaag kennen.”

De internationale gemeenschap keurt deze leugens niet alleen goed, ze betaalt er ook graag voor. De verklaring van historicus Abd Al-Ghani over PA TV was een historische, zeer nieuwswaardige erkenning die overal de krantenkoppen had moeten halen, gezien het belang dat de politiek, de diplomaten, de media en andere etablissementsfiguren overal ter wereld eraan hechten.

Immers, als de Arabieren zelf toegeven dat het ‘Palestijnse volk’ een uitgevonden entiteit is, zou dan niet het gevolg moeten zijn dat de talloze VN-projecten, miljarden dollars aan internationale hulp en de eindeloze campagnes tegen Israël stoppen en voor meer nobele doeleinden worden aangewend?

Het antwoord is ja, maar niemand let er op. We leven in een post-feitelijke wereld. Feiten hebben geen waarde meer, in tegenstelling tot gevoelens en ideologische houding. De waarheid is teruggebracht tot een lastig ongemak en als deze je toevallig in het gezicht staart, dan is er niets eenvoudiger dan je ogen te sluiten of gewoon weg te kijken.

Plaatje hierboven: Tel Aviv werd opgericht op 11 april 1909. Op die dag verzamelden tientallen families zich op de zandduinen op het strand buiten Jaffa om percelen grond toe te wijzen voor een nieuwe wijk die ze Ahuzat Bayit noemden, later bekend als Tel Aviv. Omdat de families niet konden beslissen hoe het land te verdelen, hielden ze een loterij om een ​​eerlijke verdeling te verzekeren. Akiva Arieh Weiss, voorzitter van de loterijcommissie en een van de prominente figuren in de oprichting van de stad, verzamelde 66 grijze schelpen en 66 witte schelpen. Weiss schreef de namen van de deelnemers op de witte schelpen en de lotnummers op de grijze schelpen. Hij koppelde een witte en grijze schelp, waarbij elke familie een lot kreeg, en zo begonnen de oprichtersfamilies van Tel Aviv met de bouw van de eerste moderne, Hebreeuwse stad [beeldbron: Tel Aviv City]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “Arab Historian Admits there is No Palestinian People” van 9 november 2017

Advertenties

Een gedachte over “Arabische historici erkennen het feit: Een Palestijns volk bestaat niet, het werd uitgevonden

  1. Zo, en nu deze ‘kleinigheid nog even uitleggen aan Merkel, Macron, Rutte, Michel, May in GB, ZWEDEN, NOORWEGEN, Italie, MOGHERINI & de EU, Canada, Australie, Z-Amerika, de VN, UNESCO, de universiteiten & studenten CNN/BBC & de rest v.d. Internationale Media, de ‘pro palestijnse’ NGO’s & aanhang, de MO- “experts & geschiedkundigen” etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc.etc. ……die allemaal bij de neus zijn genomen door “”de palestijnen”” en hun kul verhalen!

    We weten natuurlijk allemaal dat indien de Joodse staat Israel (met acent op Joods) niet “de vijand” was geweest, er meteen een einde was gekomen aan deze onzin.

    No Jews no News……..en géén ‘historische’ palestijnse rechten en/of staat want deze interesseren absoluut helemaal niemand.

    Like

Reacties zijn gesloten.