De oorsprong van ‘Fake News’, de wieg van de grote leugens, staat in Jeruzalem

De epidemie van fake news (nepnieuws) begon hier, in Jeruzalem, met het falen van de media om de professionele journalistieke normen te handhaven bij het verslaan van het conflict, zoals vorige week in Gaza nogmaals werd bewezen.

De Israel Defense forces zijn de afgelopen weken buitengewoon succesvol geweest in het voorkomen van terroristen van Hamas om de Israëlische grens te doorbreken en Israëliërs te vermoorden, zoals ze openlijk hun doel verklaarden. Het militaire succes wordt echter ontsierd door een fiasco met public relations zoals dat zo vaak voorkomt. En hoewel de regering zeker schuldig is aan het zijn van MIA, ligt de oorzaak van de vuile campagne tegen Israël ergens anders.

In een redactioneel artikel in de Jerusalem Post besprak redacteur Yaacov Katz de kwestie en schreef hij het volgende: “‘… Het was een onfortuinlijke mislukking met nauwelijks een enkele reguliere nieuwsorganisatie die het Israëlische verhaal bracht over wat er werkelijk in Gaza gebeurde … [de IDF] was niet voorbereid op wat er gebeurde en faalde opnieuw in het evalueren van de betekenis van de beelden die het langs de grens verzamelde en tuimelde zoals altijd in dezelfde val door het belang van de buitenlandse pers voor internationale betrekkingen niet te erkennen.

Katz heeft absoluut gelijk in zijn kritiek. Enkel de woordvoerder van de IDF is alleen verantwoordelijk voor de zaken die betrekking hebben op het leger en zijn relaties met de pers. De verantwoordelijkheid voor public relations-aangelegenheden van de staat ligt bij het ‘Informatie Directoraat’, dat werkzaam is binnen het kantoor van de premier. Het is precies hun rol om op dergelijke gebeurtenissen te anticiperen en een plan op te stellen voor een gecoördineerde reactie van de overheid.

Als de IDF zich van tevoren militair kon voorbereiden op de gebeurtenissen in Gaza, was het informatiedirectorium ook op de hoogte van wat er zou gaan gebeuren. Ze waren verantwoordelijk voor het opstellen van operationele plannen voor een gezamenlijke PR-inspanning en slaagden er niet in dit te doen. Hoewel het duidelijk is dat er meer had kunnen worden gedaan door de IDF en het overheidsinformatie-apparaat, kan de media niet worden ontheven van haar verantwoordelijkheid voor de kromgetrokken rapportage. Verslaggeving die in feite neerkomt op samenspanning met een terroristische organisatie.

Geen enkel lid van het publiek, evenals een ieder van u die dit artikel leest, staat op een IDF- of regeringsmailinglijst. Niemand van ons heeft mededelingen ontvangen over de gebeurtenissen in Gaza. Niemand van ons werd ingelicht over de uitspraken van Hamas-leiders.

En toch, op de een of andere manier wisten wij allemaal wat de feiten en werkelijkheden waren. Wij weten wat Hamas is. Wij weten over hun moorddadige ideologie en doelen voor Israël, net zo goed als wij weten over de schendingen die ze plegen jegens hun eigen volk. Wij weten het allemaal.

We hoefden geen memo te ontvangen, omdat Hamas al 41 jaar bestaat. Ze hebben een zeer consistent trackrecord. Ze zijn open en vocaal over hun doelen. Je hoeft geen doctoraat te hebben in Midden-Oosten Studies om te weten waar Hamas voor staat. Het enige wat men hoeft te doen is eenvoudig journalistiek werk zoals Pierre Rehov dat deed met zijn schitterende documentairesachter het rookgoordijn‘.

Buitenlandse journalisten zijn hier gestationeerd. Op enkele uitzonderingen na, wonen ze hier vele jaren. Ze zijn net zo vertrouwd met de omstandigheden en de realiteit als ieder van ons. Ze zijn ook allemaal verbonden op sociale media, van Facebook tot Twitter, de geweldige equalizer. Ze werden van tevoren blootgesteld aan de hoeveelheid materialen over de intenties van de Hamas-weken die kwamen. Ze kunnen dus niet het excuus inroepen van een ‘onmiddellijke nieuwsgaring’, waardoor ze gebeurtenissen melden zonder verificatie en kruiscontrole. Om kennis te negeren omtrent alles wat verkeerd liep en waarom dit gewoon oneerlijk gebeurde.

De Hamas, wiens schendingen van elk mensenrecht in de gebieden onder zijn controle goed gedocumenteerd zijn, gebruikt cynisch mensenrechten terminologie bij het verspreiden van hun propaganda. Politieke organisaties vermomd als mensenrechtengroepen pikken daar op in om een ​​element van geloofwaardigheid aan de schijnvertoning toe te voegen.

De media is een sleutelinstrument – vaak een bereidwillige medeplichtige – aan deze strategie. De manipulatie van de retoriek door mensenrechtengroepen wordt maar al te vaak in de media gezet en zo in de geschiedenis gebeiteld. Bloedmoorden worden afgekondigd waar er geen zijn; terroristen die zich achter burgers schuilhouden, blijven verborgen voor het publieke oog.

De buitenlandse media rapporteren hier al meer dan 50 jaar over het conflict. Ze moeten op zijn minst een zekere voorzichtigheid in acht nemen bij het melden van gebeurtenissen. Al was het maar vanwege de vele voorbeelden van rapporten door de jaren heen over gruweldaden en misstanden die zogenaamd door Israëli’s werden uitgevoerd en die uiteindelijk als vals werden ontmaskerd.

Meldingen die rivaliserende eeuwenoude canards tegen de Joden zijn, zijn tot leven gekomen in nieuwsberichten. Kinderen vergiftigd met water uit de waterputten; Vreemde verwondingen veroorzaakt door mysterieuze ‘DIME’ -wapens; Veronderstelde slachtingen zoals in Jenin, Mavi Marmara of Kfar Cana; het doden van kinderen zoals Mohammad Al Dura. Al deze gebeurtenissen werden, wanneer ze onafhankelijk en ernstig werden onderzocht, gemakkelijk weerlegd. Maar de schade aan Israël was dan al gebeurd.

Lees hier het volledige artikel van Daniel Seaman


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh ingekort artikel van Daniel SeamanThe Cradle of ‘Fake News’” van 22 mei 2018 op de site van MiDA

Advertenties

Een gedachte over “De oorsprong van ‘Fake News’, de wieg van de grote leugens, staat in Jeruzalem

  1. Het ontstaan van Fake News is ontstaan bij de geboorte van het Joodse volk.

    Israel is niet herbouwd om ignorante useful idiots v.d. Internationale Media van dienst te zijn maar om het Jodendom te beschermen en dat is precies wat de IDF heeft gedaan en zal blijven doen.

    Of de PR oorlog ‘gewonnen of verloren is misschien belangrijk voor journalisten & opiniemakers, maar is van generlei belang voor Israel.

    “Palestijnen hebben de PR oorlog gewonnen”….het zij ze gegund.
    Ik denk niet dat er iemand is die met hen wil ruilen.

    Hoofdzaak is dat Israel de oorlog wint tegen al haar vijanden…..en dát doet ze perfect!

    Like

Reacties zijn gesloten.