Leo Rosten verhaalt op satirische wijze hoe Israël in 1967 Judea & Samaria heroverde

Jordaanse soldaten bidden aan de Klaagmuur (Kotel) in Jeruzalem op 8 juni 1967 waarbij ze graag geholpen worden door enkele bereidwillige Israëlische soldaten. Het is niet bekend wat er op de briefjes stond die de Jordaniërs tussen de oude stenen hebben gestopt. Vermoedelijk zoiets als “Liefste Aisha. Ik kom iets later thuis vandaag. Overuren kloppen. Zet mijn spaghetti bolognaise maar in de koelkast. Allahu Akhbar …” [beeldbron: Mail Online]

Het vermakelijkste en wellicht meest waarheidsgetrouwe commentaar op de Zesdaagse Oorlog van 1967, komt van de beroemde Amerikaans-Joodse schrijver en humorist Leo Rosten Calvin (1908-1997). Hij werd geboren in Lodz, Polen (voorheen het Russische Rijk) en stierf in New York City. Als leraar en academicus was hij vooral bekend als humorist op het gebied van schrijven van scenario’s, storywriting, journalistiek en Jiddische lexicografie.


Hoe kwam het dat de Israëli’s zo goed vochten?

(1) Doordat zij heimelijk hun spieren hadden gehard door hun werk als bibliotheekbedienden, schoenwinkeliers en studenten in de theologie. Nasser wist niet beter of het Israëlische leger bestond alleen maar uit beatniks uit Beersheba. Je kon nauwelijks van hem verwachten dat hij zomaar bijkwam van de schrik toen hij ontdekte dat Joden van 50 jaar oud openlijk aan de kant van Israël vochten! Dit was een flagrante schending van Egypte’s verdrag met Rusland dat duidelijk bepaalt dat Israëls strijdkrachten uitsluitend mogen bestaan uit reumatische mannen van boven de 70.

(2) Israëlische soldaten hebben altijd een ontmoedigend effect op Arabische soldaten gehad die daarna prompt naar hun bataljonspsychiaters moesten. Je kunt niet verwachten dat een leger op zijn best vecht wanneer de helft van de manschappen een zenuwinstorting heeft.

(3) De neutrale Russische vertegenwoordiger bij de VN had volkomen gelijk toen hij klaagde dat de Israëli’s schaamteloos de Oedipus-complex-tactiek toepasten tegen Egyptische soldaten die dol op hun moeder zijn.

(4) Het Israëlische leger omvat een oneerlijk groot aantal kelners uit Tel Aviv. Iedereen die wel eens in een restaurant in Tel Aviv heeft gegeten, weet dat kelners uit Tel Aviv hun weerga niet hebben op het stuk van platvoeten en sjoetspa. Het was een schandalige schending van de Geneefse Conventie voor Beschaafde Oorlogvoering om dergelijke bandieten wapens in handen te geven.

Waarom maakten de Israëli’s zich zo druk omdat Egypte alleen maar de Golf van Akaba afsloot?

Omdat het woord eigenlijk geschreven moet worden als ‘Aquaba’. Dat vervangen van die letter q en u door een doodgewone k zat de ontwikkelde Israëli’s zo dwars dat ze ten oorlog trokken om de Golf te heroveren en die q en u weer in de naam te zetten. Bovendien was daarmee ook een lastige eindexamenstrikvraag uit de wereld.

Wie maakte zich schuldig aan opzettelijke provocatie van de agressie?

Israël natuurlijk. Een beslissing van de Wereldrechtbank in een eerdere zaak brandmerkt Israël als de schuldige. Dit waren de feiten: Sally O’ Neill, een Italiaans meisje uit Ethiopië, lag in haar tuin te zonnebaden toen drie passerende heren uit Egypte haar aanrandden. Het Hof verklaarde Ethiopië schuldig omdat de drie Egyptenaren al twee keer eerder wegens aanranding waren veroordeeld. Het spreekt immers vanzelf dat een meisje dat in haar eigen tuin gaat zonnebaden terwijl er bekende aanranders in de wereld rondlopen, hun hoofd op hol brengt en hen aanspoort om haar tegen beter weten in te overvallen.

Waarom bombardeerde Israël de Arabische luchtmacht?

Egypte, Syrië en Jordanië hadden aangekondigd dat ze op het punt stonden Israël te vernietigen, maar toch, ondanks dat, bombardeerden de Israëli’s Arabische oorlogsvliegtuigen die allemaal vreedzaam op de grond stonden en niemand kwaad deden. Bovendien moeten we bedenken dat de Mig-toestellen die Israël vernielde, Russisch eigendom waren want de Arabieren hadden er niets voor hoeven te betalen. Israël bombardeerde dus vliegtuigen die een neutrale mogendheid toebehoorden! Hoeveel sympathie kan een natie nog verwachten na zulk een brutale beschadiging van andermans eigendom?

Waarom viel Israël de Arabische vliegvelden van volkomen onverwachte richting aan?

Dat was weer zoiets typisch verraderlijks van die Israëli’s. Ze hebben de Arabieren nooit verteld op welk tijdstip ze zouden aanvallen, iets wat toch iedere beschaafde natie die op bet punt staat om vernietigd te worden altijd zal doen. Voordat de geallieerden tijdens de vorige oorlog op de kust van Noord-Afrika landden, belde generaal Eisenhower gauw even Hitler en Mussolini op om hen te zeggen dat we eraan kwamen zodat het een open en eerlijke strijd kon worden.

We deden dat ook voor de invasie van Normandië: president Roosevelt vertelde Hitler persoonlijk waar onze troepen aan land zouden gaan opdat de nazi’s niet ruw verrast zouden worden. De Israëli’s weten dit allemaal best, maar het zijn gemene knokkers. Per slot van rekening hadden Rusland, India en Frankrijk de Arabieren in de waan gebracht dat ze gelegenheid zouden krijgen om de Israëli’s af te maken voordat die Israëli’s kans kregen om een paar stoten onder de gordel uit te delen.

Wie begon eigenlijk te schieten?

Israël. Het enige dat Egypte, Syrië en Jordanië deden was van drie kanten geladen revolvers tegen Israëls hoofd plaatsen en vreedzaam te vertellen dat ze van plan waren Israël te ‘vernietigen’ en ‘uit te roeien’ en ‘in zee te jagen’. Maar deden ze dat? Welnee! Egypte, Syrië en Jordanië roeiden Israël helemaal maal niet uit. Ze joegen Israël zelfs niet in zee. Zelfs de Israëli’s geven dat nu toe. Het is een alom bekend feit dat de Israëli’s, die op een provocerende manier muziek maken, schietgrage mensen zijn die als er geladen revolvers op hen worden gericht zich opzettelijk gaan verdedigen.Dit is strijdig met alle elementaire principes van het internationale recht,.

Wat had Israël moeten doen?

Israël had het moedige voorbeeld van Oe Thant moeten volgen en voor de Arabieren door de knieën moeten gaan; dan hadden de vredelievende tanks van Egypte, Jordanië en Syrië pardoes over de Israëli’s heen kunnen rijden en dan zou er geen oorlog zijn geweest.

Hoe zit het met dat verrassende pact van koning Hoessein met Nasser?

Nog maar kort tevoren had Nasser de wereld per radio bekend gemaakt dat Hoessein zich liet prostitueren – en een man die in het openbaar van prostitutie wordt beschuldigd toont wat je noemt karakter door zich dat niet aan te trekken en zijn leger over te dragen aan de man die hem uitmaakt voor alles wat lelijk is. Wat koning Hoessein deed beantwoordde aan de mooiste ethische tradities: hij keerde zijn andere wang toe.

Is het waar dat Israël per radio een opgevangen gesprek uitzond tussen Nasser en Hoessein, waarin deze twee staatslieden besloten te zeggen dat de VS en Engeland hen hadden aangevallen?

Ja! En hieruit blijkt met wat voor soort mensen Nasser en Hoessein te maken hadden – mensen die de privé-telefoongesprekken van andere mensen afluisteren, hetgeen tegen alle fatsoensregels indruist.

Hoe is het te verklaren dat Israël, met een bevolking van nog geen drie miljoen een vijand versloeg met een totale bevolking van ruim 110 miljoen?

Dit is een vuile leugen. Het is Israël dat een bevolking van 110 miljoen miljoen heeft. De totale bevolking van de 14 Arabische landen (die zich zo dapper tegen Israël verbonden, bedraagt 739 zielen, en daarbij zijn ook de hand- en voetverzorgers inbegrepen. Israël bracht opzettelijk Nasser in de waan dat het maar een kleine natie is, door handig gebruik te maken van correctoren die als spionnen fungeerden, deze gewetenloze verraders veranderden heimelijk de bevolkingscijfers in alle kranten en almanakken ter wereld.

Is dit niet de derde oorlog die de Israëli’s sinds 1948 tegen de Arabieren hebben gevoerd?

Jal Waar halen de Israëli’s het recht vandaan om tegen mensen te gaan vechten die hen alleen maar in hun eigen belang willen doden? Joden zijn er dood veel beter aan toe dan levend, want op die manier komen ze gauwer in de hemel. Dit is vooral goed voor kinderen die, als ze op jeugdige leeftijd worden gedood, hun ziel tenminste niet in gevaar brengen door volwassen zonden te leren, zoals gebitsverzorging.

Wat hebben de Arabische landen gedaan om te proberen goed met Israël overweg te kunnen?

Negentien jaar lang hebben de Arabieren vreedzaam geweigerd Israël te erkennen; ze hebben geduldig alle Israëlische goederen geboycot; ze hebben pacifistisch alle handel en reizen naar en van dit lastige land verboden; ze hebben zoveel mogelijk nuttige grensincidenten geschapen die trachtten de Israëli’s to leren zich braaf to gedragen en ordelievende vijanden over hen heen te laten lopen. Van 1956 af hebben de Egyptenaren zelfs het Suezkanaal gesloten voor alle scheepvaart, onder iedere vlag, naar en van Israël. Die schepen zouden immers wel eens oorlogstuig hebben kunnen aanvoeren, zoals naaimachines, mezoea’s en carbonpapier. Ik zou niet weten wat de Arabieren nog meer hadden moeten doen om de Israëli’s ervan te weerhouden hen te provoceren.

Waarom steunde Indië de Arabieren?

Omdat Indië sinds 1946 maar $ 7.281.210.000 heeft gekregen van het Amerikaanse Bureau voor Internationale ontwikkeling en van de Wereldbank. We hadden onze schenkingen en leningen aan Indië moeten verviervoudigen om het land aan de zijde van de vrijheidslievende wereld te houden.

Waarom trok Israël ten oorlog ondanks de afkeurende houding van zovele Arabische en Afrikaanse landen?

Dat was Israëls grootste blunder. Ieder land dat het politieke oordeel en de militaire macht van staten als Mauretanië en Koeweit negeert, verdient het voor die stommiteit te worden afgestraft.

Wat zou er met Egypte, Jordanië en Syrië moeten gebeuren?

Draag ze over aan Indië. Indië zou alle problemen van de Arabische landen net zo vlot kunnen oplossen als het de eigen problemen heeft opgelost.

Wat zou er moeten gebeuren met de Arabische leiders die hun volken zo langdurig en zo verstandig hebben geleid?

Nasser zou Oe Thant in de VN moeten vervangen. Dan zou Nasser Oe Thants toestemming niet meer hoeven te vragen als hij weer eens Israel wil afslachten. Het feit dat de Israëli’s Egypte driemaal in 20 jaar hebben verslagen bewijst hoe belangrijk het is om herhaling hiervan te voorkomen. Koning Hoessein, wiens leger en economie afhankelijk zijn van Amerikaanse hulp, zou een baantje in een circus kunnen krijgen, de handen bijtend die hem voeden.

Wat bewijst deze verbazingwekkende Israëlische overwinning?

Dat God geneigd is om aan de kant te staan van mensen die vechten voor hun vrijheid, hun eer, hun kinderen en hun leven – ook al zijn zulke mensen stom genoeg om helemaal alleen te gaan vechten.

door Leo Rosten

Jeruzalem, 7 juni 1967. Israëlische soldaten bereiken de Kotel (aka de Klaagmuur). Negentien jaar lang hadden de Arabieren de Joden de toegang verboden tot hun millenia oude heiligdommen. Rabbijn Shlomo Goren blaast op de sjofar om de bevrijding van de Oude Stad te vieren [beeldbron:  David Rubringer, FFOZ Archives]


Bronnen:

♦ uit het boek van Donald Robinson “Under Fire – Israel’s 20-Year Struggle for Survival” uit 1968; verschenen in het Nederlands als “Onder Vuur – Israëls twintigjarige strijd om zelfbehoud“; uitgeverij Den Toren, Baarn 1968

♦ naar een artikel van Leo Rosten “Leo Rosten tells how the Israelis really did it” in het magazine ‘LOOK’ van 25 juli 1967

Advertenties