Efraim Karsh over: De bevoorrechte Palestijnse ‘vluchtelingen’

Plaatje hierboven: Gaza, 28 januari 2018. Palestijnen betogen aan de poorten van de VN kantoren in Gaza om te protesteren tegen het verminderen van de Amerikaanse bijdragen aan de UNRWA [beeldbron: Mohammad Asad/Middle East Monitor]

Nauwelijks hadden de Palestijnse Arabieren hun huizen ontvlucht tijdens de oorlog van 1948-1949 of werden ze meteen onder de beschermende vleugel van de internationale gemeenschap genomen en beschermd als geen andere groep in vergelijkbare omstandigheden. Deze speciale behandeling varieerde van hun erkenning als vluchteling, ondanks het falen van velen om te voldoen aan de basiscriteria voor een dergelijke status, tot aan de ongekende oprichting van een hulporganisatie die uitsluitend voor hun welzijn werd gecreeërd: het Hulp- en Werkagentschap van de Verenigde Naties voor Palestijnse vluchtelingen in de Nabije Oosten, of UNRWA.

Maar in plaats van te helpen bij het oplossen van het Palestijnse vluchtelingenprobleem, heeft deze ongeëvenaarde toegeeflijkheid alleen maar gediend om de duurzaamheid ervan te bevestigen. En geen enkele factor heeft meer bijgedragen tot deze bestendiging dan UNRWA, die, in plaats van het beëindigen van directe hulp en het overdragen van verantwoordelijkheid voor de vluchtelingen naar de gastland en in de Arabische staten binnen enkele maanden, zoals bepaald door zijn mandaat, hen al tientallen jaren op de VN-rol heeft gehouden onder valse humanitaire voorwendsels.

Aparte bevoorrechting
De Tweede Wereldoorlog creëerde een ongekende humanitaire crisis. Alleen al in Europa waren meer dan 16 miljoen vluchtelingen en ontheemden op de dool en op zoek naar een oplossing voor hun situatie. Dit omvatte ongeveer 13 miljoen Duitsers verdreven uit Polen, Tsjechoslowakije, Hongarije, Roemenië en andere Oost-Europese landen; bijna 2,5 miljoen Polen, Oekraïners, Wit-Russische burgers, Russen en Litouwers uit hun geboorteland verdreven naar hun nieuw afgebakende staten; ongeveer 250.000 Joodse overlevenden van de holocaust werden samengedreven in overbevolkte kampen (voornamelijk) in het land dat net zes miljoen van hun broers had afgeslacht; en meer dan 400.000 Finnen die voor de tweede keer in een half decennium door de door de Sovjet bezette Karelië zijn verdreven.

Plaatje hierboven: UNRWA heeft niet alleen niet geholpen het Palestijnse vluchtelingenprobleem op te lossen, het heeft het probleem versterkt. UNRWA was aanvankelijk bedoeld als een kortstondig agentschap, maar zijn mandaat werd bestendigd door de status van ‘Palestijnse’ vluchteling erfelijk te verklaren, waardoor het kon worden toegepast op nazaten van de oorspronkelijke vluchtelingen.

Deze massale vluchtelingenproblemen werden afgehandeld door de Internationale Vluchtelingenorganisatie (IRO), die in december 1946 door de Algemene Vergadering van de VN werd opgericht en in januari 1951 werd opgevolgd door het Hoge Commissariaat voor Vluchtelingen (UNHCR), dat zijn aanvankelijke Eurocentrische visie snel uitbreidde tot vluchtelingen en ontheemden van over de hele wereld. Er was slechts één uitzondering op dit patroon: de Arabische gevluchten van de oorlog van 1948-1949 die hun eigen hulporganisatie ontvingen, de VN-hulp voor Palestijnse vluchtelingen (UNRPR), opgericht in november 1948 en die op 1 mei 1950 werd opgevolgd door de UNRWA .

En terwijl UNHCR werd gecreëerd met een klein jaarlijks budget van $ 300.000, werd UNRWA opgericht in de veronderstelling dat ‘het equivalent van ongeveer $ 33.700.000 vereist is voor programma’s voor directe noodhulp en werken voor de periode van 1 januari tot 31 december 1950.’ Met andere woorden, de Palestijnse vluchtelingen ontvingen 110 keer meer geld dat was toegewezen aan de behandeling van alle andere vluchtelingen over de hele wereld.

Achtenzestig jaar later, bestaat de UNHCR uit bijna 11.000 personeelsleden die 17,2 miljoen vluchtelingen (of 1.568 vluchtelingen per werknemer) behandelen en 65,6 miljoen gedwongen ontheemden in vergelijking met UNRWA’s meer dan 30 000 werknemers die ongeveer 5,3 miljoen Palestijnse ‘vluchtelingen’ bedienen (of 176 vluchtelingen per werknemer). Dat wil zeggen: Palestijnse ‘vluchtelingen’ krijgen tien keer meer de menselijke hulpbronnen als hun minder bevoorrechte tegenhangers overal ter wereld, en 34 keer meer humanitaire hulp die wereldwijd wordt verleend aan ontheemden.

Het woord “vluchtelingen” is tussen aanhalingstekens geplaatst met betrekking tot de Palestijnen die momenteel door de UNRWA worden verzorgd, om de eenvoudige reden dat ze niet overeenkomen met het conventionele vluchtelingenconcept, dat dit fenomeen beschouwt als een tijdelijke situatie die snel moet worden verholpen.

Al in 1929 besliste de Volkenbond dat zijn Internationaal Bureau voor Vluchtelingen hoogstens binnen een decennium zou worden gesloten. De U.N.-opvolger, de International Refugee Organisation, werd eveneens opgericht als een tijdelijk orgaan wegens stopzetting van activiteiten tegen het einde van 1950, terwijl het Bureau voor Vluchtelingen van de Hoge Commissaris aanvankelijk werd opgevat als een bureau van drie tot vijf jaar.

Evenzo werd de hulp van de VN voor Palestijnse vluchtelingen opgezet in de veronderstelling dat ‘het probleem binnen enkele maanden zou worden opgelost’ en zelfs UNRWA werd aanvankelijk als een kortstondig agentschap beschouwd, hoewel het snel zijn mandaat bestendigde door de Palestijnse status van ‘vluchteling’ uniek te maken, zodat deze onbeperkt kan worden toegepast op nazaten van de oorspronkelijke vluchtelingen.

Wat deze afzonderlijke zichzelf in stand houdende clementie des te opmerkelijker maakt, is dat zelfs de oorspronkelijke aanduiding van de Palestijnen als vluchteling, in strijd was met zowel de standaarddefinitie van deze status als de internationale behandeling van soortgelijke, of zelfs erger, hedendaagse humanitaire problemen.

Lees hier verder het hele artikel van Efraim Karsh


Bronnen:

♦ naar een artikel van Efraim Karsh “The Privileged Palestinian “Refugees“” van 14 mei 2018 op de site van The Middele East Forum

Advertenties

2 gedachtes over “Efraim Karsh over: De bevoorrechte Palestijnse ‘vluchtelingen’

  1. Het is te schandalig voor woorden maar was Israel niet ‘de vijand’ geweest, dan was deze onzin al jaren geleden gestopt.

    Het feit dat deze ‘vluchtelingen zijn ontstaan doordat 5 Arabische legers Israel in 1948 aanvielen en vooral Jordanie de daar wonende Arabieren overhaalden om voor een paar uur te vertrekken (tot de grote overwinning), wordt krampachtig door alle partijen onder de tafel geveegd.

    En wat heeft dit complot (om Israel geen bestaansrecht te gunnen) opgeleverd? Nada!

    Voor de Arabieren en ‘Palestijnen’ gelijk want het is overal één grote soep in de Arabische wereld.

    Like

  2. Deze ‘palestijnen” zijn gewoon arabieren hoor ; velen hebben nog steeds het Jordaanse of Egyptische staatsburgerschap ! van de NA 1967 geborenen krijgt echter niemand een arabisch staatsburgerschap ; zij dienen als politiek wisselgeld !! de “vluchtelingen”die in UNWRA centra in Judea en Samaria zitten krijgen zelfs niet een PA identiteitsbewijs !

    Like

Reacties zijn gesloten.