Vijftien jaar te laat: Frans manifest tegen islamitisch antisemitisme

Ongeveer 15 jaar te laat hebben meer dan 250 bekende Franse persoonlijkheden, Joden en niet-Joden, een overtuigend manifest tegen islamitisch antisemitisme ondertekend. Dit document vat de belangrijkste elementen van het geweld en de hetze tegen Joden samen, die uit delen van de immigrantensamenleving komen.

Het manifest begint met de verklaring dat antisemitisme geen probleem van de Joden, maar van het Franse volk is. Het prijst de Fransen voor hun doorzettingsvermogen na iedere islamistische aanslag. Hier dient te worden vastgesteld dat “islamistisch” een politiek correcte uitdrukking is, die gebruikt wordt in plaats van “islamitisch”. Aanhangers van de islam zijn echter een constante tussen twee extremen. Het ene extreem bestaat vooral uit radicale gewelddadige moslims, die oproepen tot moord. Het andere extreem uit individuen, die alleen maar in naam moslim zijn, omdat zij als zodanig werden geboren.

Verder zegt het document dat Frankrijk een toneel van moorddadig antisemitisme is geworden. Er wordt aan toegevoegd dat de terreur zich uitbreidt, door de publieke opinie veroordeeld wordt, terwijl de media stilzwijgen praktiseren. Het manifest verwijst daarna naar de retoriek van de voormalige Franse minister-president Manuel Valls, die destijds nog socialist was. Hij zei in het parlement: “Frankrijk zonder Joden zou niet langer Frankrijk zijn.” Dat klinkt veelzeggend, maar wat is Frankrijk daadwerkelijk?

In het Vichy-Frankrijk werden Joden buitengesloten en vervolgd. Desondanks was de regering van deze constructie zonder joden een volledig legitieme uitdrukking van Frankrijk, zoals door de laatste vier Franse presidenten Jacques Chirac, Nicolas Sarkozy, François Hollande en Emmanuel Macron werd verklaard. Het Frankrijk van nu, met een geschatte 6 miljoen moslims, verschilt sterk van het land dat het voor de komst van de immigranten was.

Daarna verwijst het document ernaar dat radicale islamisten elf Joden vermoordden en anderen martelden, omdat zij Joden waren. De namen van de meeste vermoorde Joden worden niet genoemd. Het daadwerkelijke aantal bedraagt twaalf. Het manifest telt waarschijnlijk de moord op Sebastien Selam door Adel Amastaibou in het jaar 2003 niet mee.

De volgende alinea van het document verklaart dat de maatschappelijke benadrukking van Islamofobie het feit verbergt dat Franse Joden 25 keer sterker aan het gevaar van een aanval staan blootgesteld dan Franse moslims. Het voegt er aan toe dat 10% van de joodse inwoners van de centrale regio van Frankrijk moesten verhuizen, omdat ze in hun wijken niet langer veilig waren; ze konden ook hun kinderen niet naar openbare scholen sturen. Dat wordt “stille etnische zuivering” genoemd.

Dan volgt nog een keiharde alinea. Op de vraag waarom dat allemaal plaatsvindt, luidt het gegeven antwoord: op grond van islamistische radicalisering en van het door haar gestimuleerde antisemitisme. Het document ontmaskert bovendien een deel van de Franse elites, die dat als uitdrukking van een sociale revolutie beschouwen, maar datzelfde fenomeen is in zulke verschillende samenlevingen als Denemarken, Afghanistan, Mali en Duitsland te vinden.

De conclusie van de ondertekenaars luidt dat er behalve het klassieke antisemitisme van extreemrechts ook een antisemitisme van radicaal links bestaat. In het antizionisme heeft het zijn alibi gevonden voor de verandering van Joden-moordenaars in slachtoffers van de maatschappij. Als gevolg van de stemrealiteit is dat zo: de Franse moslims zijn met tienmaal zoveel kiezers als de joodse.

Het laatste deel van het manifest behandelt datgene wat van de islam in Frankrijk verwacht wordt. De eerste alinea herinnert aan de demonstratie na de moord op Mireille Knoll door een moslim in maart van dit jaar. Genoemd wordt dat zich onder de demonstranten ook imams bevonden. Er wordt uitgelegd dat deze imams zich er van bewust zijn dat islamitisch antisemitisme het grootse gevaar voor de islam evenals voor de wereld van de vrede en de vrijheid is, waarin zij besloten hebben te leven. Desondanks hebben de meeste van deze imams politiebeveiliging nodig. Dat weerspiegelt de terreur die “islamisten” tegen Franse moslims uitoefenen.

Helaas bederft de volgende, minder goed doordachte alinea datgene wat een onberispelijke beschrijving en aanklacht van de belangrijke antisemitische criminaliteit en de haat zou zijn die uit delen van de Frans-islamitische gemeenschap komt. Het document verzoekt islamitische theologen de teksten van de koran, die tot de moord en de bestraffing van Joden, christenen en andere niet-gelovigen oproepen, tot verouderd te verklaren. Deze verandering wordt als noodzakelijk beschouwt, opdat islamitische gelovigen hun handelen niet langer op een heilige tekst kunnen baseren als zij misdaden plegen.

Niet-moslims zouden zich echter niet moeten mengen in islamitische theologische vragen. De ondertekenaars zouden een veel overtuigender verklaring hebben kunnen afleggen door te zeggen: “Alle islamitische religieuze en leken leiders in Frankrijk hebben de plicht zich vastberaden tegen door leden van de islamitische gemeenschap op Joden en andere gepleegde terreur en criminaliteit op te stellen.” Het document sluit af met de eis dat de strijd tegen antisemitisme een nationale zaak moet worden, voordat het te laat is.

Het manifest werd geschreven door een niet-Jood, Philippe Val, de voormalige directeur van het satirische tijdschrift “Charlie Hebdo”. In januari 2015 vermoordden moslims 12 medewerkers van het tijdschrift en verwondden 11 anderen. Tot de ondertekenaars van het manifest behoren de voormalige president Nicolas Sarkozy, de voormalige Franse minister-president Manuel Valls evenals Lauren Wauquiez, de partijchef van De Republikeinen, de op een na grootste partij van het land. Anderen zijn de voormalige Republikeinse minister-president Jean-Pierre Raffarin en de voormalige burgemeester van Parijs Bertrand Delanoë, een socialist. De Franse minister van Justitie, Nicole Beloubet, zei dat zij ook bereid geweest zou zijn het document te ondertekenen.

Ook als je zijn tekortkomingen moet betreuren, is het manifest toch een van de meer indrukwekkende documenten tegen het wijdverbreide antisemitisme onder moslims en hun niet-islamitische bondgenoten.

door Dr. Manfred Gerstenfeld en Irene Kuruc


♦ Bron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel Fünfzehn Jahre zu spät: Französisches Manifest gegen muslimischen Antisemitismus op de site van Heplev van 21 mei 2018

bron-logo

Advertenties

Een gedachte over “Vijftien jaar te laat: Frans manifest tegen islamitisch antisemitisme

  1. “Een manifest tegen Islamitisch Antisemitisme, ondertekend door 250 bekende Fransen.

    Te laat & véél te weinig. Het fenomeen is een geschreven boek!

    Het is nu aan miljoenen Fransen om een anti Islam manifest te ondertekenen en hun land terug te eisen.

    Indien dit niet politiek correct genoeg is…….dan is dat vette pech.

    De Joden hebben Israel, de Fransen……???

    Like

Reacties zijn gesloten.