Giulio Meotti: Iraanse leiders zijn op oorlogspad tegen de westerse beschaving

De Verenigde Staten hebben zich recent teruggetrokken uit het Iraanse nucleair akkoord. Die terugtrekking is volledig gerechtvaardigd, niet alleen op grond van de veiligheidsredenen, maar vooral ook omdat de Iranese Khomeinistische revolutie een dodelijke en opdringerige ideologie is die het Westen niet kan toestaan ​​om een ​​nucleaire te worden.

Op het Franse satirische tijdschrift Charlie Hebdo veranderde alles toen Said en Sharif Kouachi 11 mensen vermoordden in zijn kantoor in Parijs. Een van de teksten die op de laptop van de Kouachi-broers werden teruggevonden, was de Iraanse roep om de dood van de schrijver Salman Rushdie, die het ‘volledig gerechtvaardigd‘ noemde.

De moordenaars werden geïnspireerd door Ayatollah Khomeini’s dodelijke edict tegen Rushdie. Het bloedbad bij Charlie Hebdo is een van de vergiftigde vruchten van de Islamitische Republiek. De Iraanse ayatollahs zijn bang voor de allure van de westerse cultuur. Dat is de reden waarom ze er vanaf 1979 mee in oorlog zijn.

Nooit, voordat ayatollah Khomeini aan de macht kwam, werd een schrijver gedwongen te leven onder de dreiging van opzettelijke moord, met een beloning op zijn hoofd, omdat hij de islam bekritiseerde. Vóór de Iraanse revolutie werd geen Arabier bedreigd met de dood.

Sinds Khomeini is het vermoorden van literaire dissidenten een routine geworden: de Algerijnse schrijver Tahar Djaout, de Egyptische intellectueel Farag Foda, Turkse schrijvers vermoord in Sivas, en recent bloggers van Bangladesh die werden afgeslacht. De fatwa tegen Rushdie was een van de meest succesvolle aanvallen van Iran op de westerse beschaving en pogingen om het Westen te intimideren.

Verbranding van Amerikaanse vlaggen en het scanderen van ‘Dood aan Amerika’ werd pas in het Midden-Oosten gebruikelijk na de Iraanse overname van de Amerikaanse ambassade in Teheran. Toen Donald Trump de VS uit de nucleaire deal trok, verbrandden Iraanse parlementsleden in hun parlement de Amerikaanse vlag.

Vrouwelijke studenten aan de universiteit in Teheran vóór de Iraanse Khomeinistische revolutie van 1979 [beeldbron]

In de afgelopen paar maanden werden Iraanse meisjes die hun sluier aflegden gearresteerd en geslagen. Het was Iran dat van de chador een symbool van de politieke islam maakte. Een vrouw gehuld in een zwarte chador, de zwaarste vorm van hijab, is een van de meest zichtbare beelden van de Islamitische Republiek geworden.

Vrouwen moesten zich nooit compleet bedekken in Egypte, Syrië Afghanistan, Turkije, de Maghreb. Khomeini heeft dat allemaal veranderd; hij noemde het de sluier ‘een vlag van de revolutie‘. Het is geen toeval dat 1989 niet alleen het jaar was van Rushdie’s fatwa, maar ook toen in Frankrijk de islamitische sjaalstrijd begon.

Een schooldirecteur vertelde drie moslimjongeren dat ze de middelbare school in Creil niet konden bezoeken vanwege de Franse contitutionele inzet voor secularisme. De islamitische gemeenschap begon te vechten voor het recht om hun meisjes op scholen te versluieren. ‘We zullen de sluier dragen totdat we sterven’, zongen de islamitische fundamentalisten in Frankrijk.

Teheran, 17 mei 2014. Ongeveer 1.000 Iraanse vrouwen betoogden om van de overheid te eisen dat ze de verplichte regels afschaffen die van vrouwen eisen dat zij zich in het openbaar gesluierd worden [beeldbron: Dawn]

De hijab werd voor het eerst gedistribueerd door de Iraanse ambassade in Algiers. In Tunesië werd de seculiere regering geëxcommuniceerd door de Iraanse fundamentalisten na 1981, toen de Tunesische regering een circulaire uitbracht die het gebruik van een hijab op scholen en openbare kantoren verbood.

In de afgelopen jaren is Iran er ook in geslaagd om de hijab op te leggen aan een groot aantal Europese leiders en ministers die het land bezoeken, waardoor ze in een vernederende staat van culturele en symbolische onderwerping worden geplaatst. De Iraanse ayatollahs waren de eersten die formeel de christelijke bevolkingsgroepen in het Midden-Oosten hebben vervolgd. Vandaag staat Iran op de lijst van tien slechtste landen van Open Doors voor christenen.

Het idee om Joodse gemeenschappen over de hele wereld aan te vallen is ook een Iraanse uitvinding: in 1992 en 1994 werden de joodse gemeenschap en de Israëlische ambassade in Buenos Aires opgeblazen. Tot de Iraanse revolutie had geen enkel land een valse ontkenning van de Holocaust bevorderd.

De archipel van de politieke islam in Europa, van Tariq Ramadan tot de Moslimbroederschap, draait om de baan van de as Qatar-Iran. De Egyptische Moslimbroederschap stond open voor de Khomeini-revolutionairen toen ze de Sjah omver wierpen en bedreigt nu Saoedi-Arabië en de VAE en anderen in de regio.

In de eerste jaren van de revolutie trof een woest puritanisme de natie. Duizenden ‘prostituees’, drugsverslaafden en homoseksuelen werden geëxecuteerd. Op openbare plaatsen vielen revolutionairen mensen aan die zich niet hielden aan de strenge nieuwe codes van kleding en gedrag. Toen waren er geen Taliban, geen ISIS, geen Boko Haram.

Sinds de Iraanse revolutie is het idee om de sharia in de nationale wetten op te nemen, verspreid over de islamitische wereld. Na de revolutie verklaarden de Iraniërs voor de eerste keer de oorlog aan hun eigen culturele leven: theaters waren gesloten, concerten waren verboden, entertainers vluchtten het land af, bioscopen werden geconfisqueerd, uitzendingen werden verboden.

Het idee om kinderen te gebruiken als menselijke bommen is ontstaan ​​door Iran. Zoals de Duitse geleerde Matthias Küntzel schreef: ‘Khomeini was de eerste die een complete doodscult ontwikkelde’. Tijdens de Iran-Irak-oorlog importeerde de Ayatollah Khomeini duizenden plastic sleutels uit Taiwan. De ayatollah stuurde deze Iraanse kinderen door de Iraakse mijnenvelden in de richting van de vijand, om een ​​gat met hun lichamen te openen. Vóór elke missie kregen Iraanse kinderen een sleutel om rond hun nek te hangen; ze kregen te horen dat het de deuren naar het paradijs zou openen.

Sindsdien hebben de baby zelfmoordterroristen hun intrede gedaan in GazaIrakSyriëNigeria en Afghanistan.

De fatwas tegen ‘godslasterlijke’ schrijvers, de sluiers van vrouwen, de aanvallen tegen Joden wereldwijd, de vervolging van christenen, het misbruik van kinderen, het opleggen van Islamitische wetten … Al deze zijn de vergiftigde vruchten van Khomeini’s revolutie en de meest directe uitdagingen geweest naar de centrale kenmerken van de westerse beschaving.

Zal Europa – de bakermat van de westerse cultuur en beschaving – zijn ogen openen en stoppen met het regelmatig opnemen voor de kant van de Iraanse tirannieke ayatollahs?

door Giulio Meotti


Bronnen:

♦ naar een artikel van Giulio Meotti “Iran’s Leaders at War with Western Civilization – Why is the West Putting Up with It?” van 20 mei 2018 op de site van The Gatestone Institute

Advertenties

2 gedachtes over “Giulio Meotti: Iraanse leiders zijn op oorlogspad tegen de westerse beschaving

  1. De mensen leven in Iran in een ware gevangenis, de ideologie van Iran brengt de vrede in gevaar, trouwens dat willen ze niet, ze willen wereldheerschappij en geeft zo’n land een atoombom dan zijn we verder van huis !!

    Like

  2. Westerse beschaving?

    Die van de Napoleon, wereld colonisatie, slavernij, inquisitie, pogroms, WO 1+2, Falkland, Yugoslavie etc.etc.etc.etc.etc.e

    Bij de honderden miljoenen doden/gewonden die ‘in naam van de Westerse beschaving zijn gevallen zijn die van de Moslims nog maar kleuterklas werk.

    Like

Reacties zijn gesloten.