Britse Joodse leider haalt uit naar Israël en hekelt Joden in de Diaspora

Sir Mick Davis beschuldigt de Joden in de Diaspora ervan “hun geweten te verloochenen” vanwege hun reactie op de schermutselingen van maandag aan de grens met Gaza die het leven kostten aan 62 Palestijnen, waarvan  minstens 53 terroristen bleken van Hamas en Islamitische Jihad.

Sir Mick is de voormalige voorzitter van de Jewish Leadership Council (JLC) van het Verenigd Koninkrijk, het overkoepelende orgaan van belangrijke Joodse goede doelen en instellingen en was tevens voorzitter van de Holocaust commissie van de premier. Hij werd in mei 2017 opgevolgd door Jonathan Goldstein.

De oud-voorzitter van de JLC en huidig uitvoerend CEO van de Britse centrum-rechtse partij Conservative Party, die sinds 13 juli 2016 wordt geleid door de Britse premier Theresa May, schreef:

“Is het taboe geworden onder de vrienden van Israël om te vragen wat deze stagnerende situatie is, en wat de afwezigheid van zelfs een taal van vrede, laat staan ​​een visie ervan, doet met onze eigen ethiek en het morele welzijn van onze jeugd? Wat zullen we worden als we de Israëlische voorstanders constant vragen posities in te nemen die zo ver verwijderd zijn van de realiteit die de wereld kan zien?”

Op maandag 14 mei 2018 demonstreerden tienduizenden Palestijnen aan de grens met Gaza, met grote aantallen die probeerden het hek te doorbreken en Israël binnen te komen. Nadat eerder vanuit de lucht folders waren verspreid die Gazanen waarschuwden om niet te proberen aan de grens te komen, werden in totaal 62 Palestijnen doodgeschoten die het wél probeerden, met nog eens duizenden gewonden. Op woensdag vertelde een Hamas-woordvoerder aan een Arabisch tv-kanaal dat 50 van de doden Hamas-leden waren. De Islamitische Jihad-groep eiste er nog drie op.

Sir Mick Davis erkende in zijn editoriaal, dat eergisteren in Haaretz werd gepubliceerd, dat “het waar is dat het volk van Gaza gegijzeld wordt door een brutaal terroristisch Hamas-regime, en dat getolereerd wordt door internationale instellingen zoals UNWRA. Het is ook zo dat Hamas zelf later heeft beweerd dat zijn leden de meerderheid van de slachtoffers waren.”

Maar hij vervolgde met te zeggen dat “Israël en de internationale gemeenschap louter zelfvoldaanheid hebben getoond door te denken dat de situatie zonder gevolgen kan worden uitgeblust. Israël moet zijn grens verdedigen, en het is ongetwijfeld het geval dat Hamas probeert om populair protest te gebruiken als dekmantel voor aanvallen op Israëlische gemeenschappen. Maar is schieten met scherp de enige manier om dat te voorkomen? En hoe zit het met empathie voor de onschuldigen onder de doden? Is dat een taboe geworden?”

In 2010 leidden uitspraken van Sir Mick Davis tot enorme controverses onder de Brits-Joodse gemeenschap met hatelijke opmerkingen over Israël, zeggende: “Als … de wereldgemeenschap niet langer gelooft dat een tweestatenoplossing mogelijk is, worden we de facto een apartheidsstaat omdat dan de meerderheid zal worden bestuurd door de minderheid.”

Hij zei ook dat hij niet dacht dat Israël zoals het vandaag was geen apartheidsstaat was. Hij zei ook in die tijd dat hij dacht: “De regering van Israël … moet erkennen dat hun daden rechtstreeks invloed op me hebben als een Jood die in Londen woont. Als ze goede dingen doen, is het goed voor mij, als ze slechte dingen doen, is het slecht voor mij. En de impact op mij is net zo belangrijk als die voor Joden die in Israël wonen … Ik wil dat ze dat erkennen.”

Sir Mick is alvast niet de eerste Joodse leider en hij zal ook niet de laatste zijn die uithaalt naar het Israëlische beleid en de houding van Joden in de Diaspora.  Vraag die zich opdringt is, in hoeverre zijn Diaspora Joden verantwoordelijk voor wat Israël doet?

Joden in de Diaspora hebben niet eens de Israëlische nationaliteit maar die van het land waar ze wonen. Ze hebben dus ook geen stemrecht in Israël en hun invloed op het beleid aldaar heeft totaal geen enkel impact.

Bovendien zijn vele tienduizenden (orthodoxe) Joden in de Diaspora om religieuze (of andere) redenen fel gekant tegen Israël en zelfs tegen het bestaansrecht van Israël an sich. Joden zijn namelijk gewoon mensen zoals u en ik: politiek van uiterst links tot uiterst rechts tot helemaal averechts tot zelfs compleet onverschillig. Helemaal in lijn met het volkse gezegde “twee Joden, drie meningen.”

Joden in de Diaspora de schuld geven voor hoe Israël omgaat met de Palestijnse kwestie is hetzelfde als de Belgen (of Nederlanders) de schuld geven voor wat de honderdduizenden Belgen én al hun nakomelingen, die tussen de 16de en de 19de eeuw massaal verkasten naar de VS, Canada, Australië en elders in de wereld, in den vreemde hebben uitgespookt en vandaag nog uitspoken.

Compleet irrelevant dus. Het zou leuk zijn moesten inderdaad àlle Joden in de Diaspora 100 procent loyaal tegenover de Joodse Staat staan, maar dat is helaas niét het geval. Dat is een mythe. Gelukkig denkt de ene Jood niet automatisch hetzelfde zoals de andere >zucht< 😦

Plaatje hieronder: Antwerpen, donderdag 10 mei 2012 op de speelplaats van de Satmar Cheider school wordt in het publiek een Israëlische vlag verbrand [beeldbron: Joods Actueel]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Anshel Pfeffer “Diaspora Jews have ‘abandoned their conscience’ over Gaza, says Mick Davis” van 18 mei 2018 op de site van The Jewish Chronicle

♦ naar een artikel van Sir Mick Davis “Intoxicated by Trump and Netanyahu, Diaspora Jews Are Abandoning Their Conscience” van 17 mei 2018 op de site van Haaretz

Advertenties

2 gedachtes over “Britse Joodse leider haalt uit naar Israël en hekelt Joden in de Diaspora

  1. “De regering in Israel moet begrijpen dat hun gedrag rechtstreeks van invloed is op mijn leven hier”.

    Wel, Sir Mick Davis………vette pech!

    Israel heeft als eerste een verantwoordelijkheid om zijn 8.5 burgers te beschermen voor doorgeknalde palestijnen en andere vijanden met duizenden raketten gericht op dit miniscule Joodse landje met het doel het te vernietigen.

    Dus, Israel kan ‘met haar gedrag’ u geen rustig leven in Londen verzekeren…………maar wel uw leven.

    Liked by 1 persoon

  2. Hij heeft een punt, maar daar is dan ook alles mee gezegd, Israel mag en moet zijn bevolking en grenzen beschermen ! Of een Jood daar in Londen of Antwerpen daar nu van wakker ligt of niet !!

    Like

Reacties zijn gesloten.