Totale afgang van Hamas in Gazaans theater ‘Terugkeer Mars van de Dwazen’

Het was een symbolische dag, toen een evenement in Jeruzalem de soevereiniteit en legitimiteit van de staat Israël versterkte en bevorderde, terwijl tegelijkertijd tientallen Palestijnen werden gedood en gewond aan de grens met Gaza in een opzichtige en suïcidale actie zonder praktisch doel.

Dit is exact hetzelfde wat ze al meer dan 70 jaar doen. Deze keer was het alleen maar om het prestige van Hamas te vergroten en zijn overleving als regeerder van Gazastan te verzekeren.

Ondertussen stuurde Israël een waarschuwing naar Hamas dat als de gebeurtenissen van maandag zich op dinsdag herhalen, en als de situatie verder escaleert, het niet zal aarzelen om ook de leiders van de terreurgroep te viseren. Deze waarschuwing werd zowel door de Egyptenaren als door andere kanalen overgebracht.

De twee Hamasleiders die het débacle van de zeven weken durende ‘Grote Mars van de Terugkeer’ op hun buik mogen schrijven, Ismail Haniyeh en Yahya Sinwar, aka de boosaardige personificatie van ‘Dumb and Dumber‘ van Gaza, alsook al hun adjudanten, vice-adjudanten en knechten, zijn bij deze gewaarschuwd.

Het Grote Débàcle
Het Hamas-leiderschap slaagde er zelfs niet in om betekenis te geven aan de dood van tientallen Gazanen, behalve vage leuzen en holle symbolen, die ze de afgelopen 70 jaar veel hebben geproduceerd.

Bovendien mislukte Hamas op maandag in bijna elk ander aspect: de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en Jeruzalem kwamen niet op straat om en mass in de clinch te gaan met de Israëlische veiligheidstroepen zoals de leiders van Gaza hadden gehoopt; Hamas was ook niet in staat om belangrijke internationale steun voor zijn strijd op te trommelen; en het bracht de massa’s niet naar de grens met Gaza – met nauwelijks 40.000 demonstranten, wat niet in de buurt komt van de 100.000 die het wilde.

Hamas slaagde er niet in om de bevolking in Gaza te voorzien van wat het nodig heeft, en het faalde omdat het geen ‘exitplan’ heeft waardoor het zou kunnen profiteren van de situatie die het creëerde om zowel zichzelf als de bevolking ten goede te doen komen.

Mars van de Dwazen
De ‘Mars van de Terugkeer’ is een klassieke ‘Mars van de Dwazen’ geworden die vandaag zou moeten eindigen. Dinsdag zou weer een andere dag zijn waar Palestijnse jongeren, inclusief bejaarden, vrouwen en kinderen, wat tegen het veiligheidshekken gaan stampen, duidelijk wetend dat ze in het beste geval terugkomen met een beenblessure waardoor ze kreupel worden.

Het aantal doden, waarvan de teller volgens de website van de Qassam Brigades op 61 doden staat en nog eens 2771 gewonden, is een afwijking, maar het gebeurde niet omdat IDF-soldaten schietgrage cowboys zijn, maar omdat Hamas, om zijn eigen falen te verbergen bij het rekruteren van de massa’s om naar het hekken op te marcheren, andere Palestijnse facties recruteerde om te proberen het hekken op 12 verschillende locaties te doorbreken.

Het dubbele en driedubbele aantal pogingen om het hekken te doorbreken zijn de oorzaken van het dubbele en driedubbele aantal slachtoffers. De IDF had geen keuze. Er is geen niet-dodelijke maatregel of obstakel dat het overschrijden van de grens zou kunnen verhinderen. Het scherpschuttersvuur ​​was het minimum dat het leger kon doen om duizenden Palestijnen te verhinderen naar Israël uit te zwermen en de Joodse gemeenschappen in Israël nabij de grensomheining te overspoelen met duizenden moordzuchtige dwazen.

Mini Mini Massacre?
De Palestijnen en hun aanhangers hebben het over een ‘bloedbad’. Ze gebruiken deze term om internationale steun te krijgen, en ook daarin zijn ze mislukt omdat politici van de Europese Unie het verschil kennen tussen een bloedbad en een legitiem vuur in zelfverdediging.

Een bloedbad is een situatie waarin hulpeloze slachtoffers volledig afhankelijk worden van de genade van de sterkere kant, omdat deze hen doodt terwijl ze niet in staat zijn om hun lot te veranderen. Maar als het gaat om de gebeurtenissen in de Strook, is het een schouwspel geworden waarin Hamas de slachtoffers in deze rol heeft geduwd.

Maar ze hadden een keuze: ze hadden niet moeten proberen het veiligheidshekken te doorbreken en dan zouden ze niet gedood of gewond geraken. Ze werden ook op alle mogelijke manieren door Israël en de IDF vooraf en op geavanceerde wijze gewaarschuwd, via strooibiljetten, sociale media, sms-boodschappen, tweets enz., maar toch kozen zij ervoor om achter de Rattenvanger van Hamelen (plaatje bovenaan) hun voorspelbare lot tegemoet te gaan.

Het is belangrijk om te begrijpen dat de inwoners van Gaza, die tijdens de vorige ‘terugmarsen’ werden zijn gedood, hun huizen niet verdedigden tegen een Israëlische invasie, ze probeerden Israël binnen te vallen. Ze onthulden ook precies wat ze van plan waren te doen van zodra ze Israël zouden binnenraken: een bloedbad aanrichten onder de Joden.

Hamas liet weten dat het plan is om de grensafsluiting van Gaza te doorbreken om te infiltreren in Israël en vervolgens de veiligheidsinfrastructuur en -apparatuur te saboteren, en nog ernstiger om een ​​soldaat of een burger te ontvoeren om als onderhandelingmunt te worden gebruikt om gevangen terroristen op vrije voeten te krijgen.

En, indien mogelijk, infiltreren in Israëlische gemeenschappen en de tijd ervoor nemen om daar een persconferentie te organisaren. Hamas publiceerde zelfs een kaart met al de Joodse gemeenschappen in Israêl die het zou infiltreren.

Nut van de blokkade van Gaza bewezen
De bewering dat de inwoners van Gaza probeerden het beleg te verbreken, strookt ook niet in de logica van gezond verstand – want zelfs als tienduizenden inwoners van Gaza het hekken zouden hebben doorbroken, zonder dat de IDF hen had tegengehouden, zou dat de Egyptische en Israëlische blokkade op de Gazastrook hebben opgeheven? Het antwoord is nee.

Als deze protesten van tienduizenden aan het veiligheidshekken – vreedzame protesten zoals de ‘terugkeermars’ werden genoemd – zonder Molotov-cocktails waren, zonder explosieven, zonder geweervuur, en zonder brandgevaarlijke vliegers bedoeld om het koren in de velden in brand te steken nabij de grens, dan hadden ze kunnen worden beschouwd als een legitieme maatregel om de blokkade te doorbreken door een beroep te doen op de internationale gemeenschap.

Maar de Palestijnen in Gaza, onder leiding van Hamas, schieten zichzelf in de voet. Net zoals ze zonder logische reden het brandstofdepot nabij de grensovergang van Kerem Shalom in brand staken, waarmee ze gas en stookolie gebruiken om hun eten te koken en om hun energiecentrales te laten werken.

Vandaar dat het IDF scherpschutters vuur ​​een legitieme daad van zelfverdediging was, waarvoor het leger bestaat en dat het moet uitvoeren wanneer het bevel daartoe wordt gegeven. Dit begrijpen de diplomaten in Brussel en de verklaring van de Europese Unie geeft dat weer.

Tijdens de schermutselingen aan het hekken en onder hun dekking was er een ongewoon aantal schietpartijen en explosieven die werden gegooid. Dit is de reden waarom de IDF reageerde met luchtbombardementen en tankgeschut op Hamas-doelen. De bedoeling was om Hamas duidelijk te maken dat indien Hamas doorzet met de infiltratiepogingen – die door hen worden gepland en geleid – Israël zijn reacties zal laten escaleren.

Noch Israël, noch Hamas hebben de wens of intentie om de huidige vijandelijkheden te doen escaleren naar een nieuwe oorlog in Gaza. Hamas weet dat het in een dergelijke oorlog waarschijnlijk zijn heerschappij zal verliezen, en Israël weet dat na zo’n oorlog de dingen weer zouden terugkeren zoals ze waren en misschien nog erger zouden zijn. Dat is de reden waarom Hamas en Israël, bij gebrek aan enige echte interesse, niet in een nieuwe ronde van gevechten willen gaan die de IDF zou dwingen de Strook binnen te trekken.

Maar het hoge aantal slachtoffers kan Hamas dwingen om te reageren. Daarom is de maandagavond cruciaal. De vraag is of Hamas of een van de andere Palestijnse groepen de verleiding kan weerstaan ​​om raketten af ​​te vuren op Israël. Zo’n raketvuur zou nog een strijdronde kunnen uitlokken.

Vandaag dinsdag Nakba Dag zullen de gebeurtenissen aan het hekken mogelijk nieuwe hoogten bereiken. Het is veilig om te veronderstellen dat na zoveel begrafenissen veel Gazanen naar de grens zullen rennen, zelfs zonder dat Hamas en de andere facties hierom worden gevraagd. Dus het is te vroeg om te vertellen hoe Nakba Dag-evenementen zouden eindigen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ben-Yishai “Hamas’s march of folly” van maandag 14 mei 2018 op de site van Ynet News (Yediot Ahronot)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s