Ondanks wereldwijde verbale steun staat Israël alleen tegenover Iran in Syrië

De internationale gemeenschap steunde over het algemeen verbaal de Israëlische militaire aanvallen begin donderdag tegen Iraanse en Syrische basissen in het zuidelijke deel van het door oorlog verscheurde land.

Verschillende landen veroordeelden de Iraanse raketaanvallen die aanleiding waren voor de Israëlische aanvallen – 20 raketten werden afgevuurd vanuit Syrië in het noorden van Israël die ofwel te vroeg neervielen (16) of onderschept werden door Israël’s Iron Dome-batterijen (4) – en benadrukte het recht van Israël om zichzelf te verdedigen.

Die laatste zin – Israël verdedigt zichzelf – is cruciaal. Omdat als het Israëlisch-Iraanse conflict escaleert, mogelijk een volwaardige oorlog wordt – en gezien de duidelijke vastberadenheid van Teheran om zich ten koste van alles militair in Syrië te verschansen, lijkt dit scenario tragisch gezien steeds waarschijnlijker te worden en … zal Israël er alleen voor staan. Niemand, zelfs niet zijn beste vrienden, zullen de Joodse Staat ter hulp schieten.

“De inzet van het Iraanse regime in Syrië van offensieve raket- en raketsystemen gericht op Israël is een onaanvaardbare en zeer gevaarlijke ontwikkeling voor het hele Midden-Oosten”, zei het Witte Huis in een verklaring. De Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde, waarvan de IDF zei dat ze achter zij de raketten heeft afgevuurd, “draagt ​​de volledige verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn roekeloze acties.”

De VS drongen er bij Iran en zijn proxylegers, waaronder Hezbollah, op aan geen verdere “provocerende stappen” te ondernemen. Washington riep ook “alle naties op om duidelijk te maken dat de acties van het Iraanse regime een ernstige bedreiging vormen voor de internationale vrede en stabiliteit.”Tegen de tijd dat de verklaring van het Witte Huis werd uitgegeven, hadden verschillende belangrijke landen al soortgelijke verklaringen afgelegd, zoals Frankrijk en Groot-Brittannië.

Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken noemde de aanvallen van Iran op de Golan “een ernstige provocatie die we ten strengste veroordelen”. Bondskanselier Angela Merkel herhaalde op donderdag tegenover de Iraanse president Hassan Rouhani de steun van Berlijn voor de nucleaire deal. Maar zij veroordeelde tevens de aanval van de Revolutionaire Garde op Israëlische posities en “drong er bij Iran op aan een bijdrage te leveren aan de-escalatie in de regio.”

De meest verrassende steunbetuiging kwam echter van de minister van Buitenlandse Zaken van Bahrein, een klein land in de Golf waarmee Israël nooit diplomatieke betrekkingen heeft gehad. “Zolang Iran de huidige status-quo van zijn strijdkrachten en raketten in de regio voortzet, heeft elk land – inclusief Israël – het recht om zichzelf te verdedigen door de bron van gevaar weg te nemen”,  schreef Khalid bin Ahmed Al-Khalifa op zijn Twitter account in het Arabisch.

De steun voor een grootschalige Israëlische militaire actie door een Arabische leider is uiterst zeldzaam, zo niet ongekend. Al-Khalifa’s opmerking is zelfs nog verbazingwekkender omdat de Revolutionaire Garde van Iran gelooft dat het zich richt op militaire doelen (in tegenstelling tot burgers) in de Golan – een stuk land dat Israël in 1967 veroverde en formeel werd geannexeerd in 1981, maar dat de internationale gemeenschap nog steeds beschowut als bezet Syrisch grondgebied.

Zelfs in de verklaring van het Witte Huis van donderdag j.l. werd gesproken over een aanval “tegen Israëlische burgers”, maar werd behoedzaam vermeden om over de Golan te spreken als deel van het soevereine Israël. Washington is niet van plan, zo maakte Peek duidelijk, om concrete stappen te ondernemen om Iran militair in toom te houden aan de grens van Israël.

Zelfs met steun van de VS en een groen licht van een ondersteunende president, zal een eventuele militaire campagne voornamelijk ten laste van Israël vallen”, redeneerde Amos Yadlin, voormalig hoofd van de Israëlische militaire inlichtingendienst en momenteel directeur van het Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies van de Universiteit van Tel Aviv.

“De internationale gemeenschap moet voorkomen dat Iran’s Quds Force zich verschanst in Syrië,” sprak premier Benjamin Netanyahu  op donderdagavond. “We moeten ons verenigen om te verhinderen zijn kwaadaardige tentakels uit te spreiden door ze daar en overal af te snijden.”

Zijn oproep zal waarschijnlijk niet worden gehoord. Als het gaat om Iran in Syrië, moet Israël het alleen doen. Het kan niemand om hulp vragen want er is gewoon niemand … Netanyahu zei een paar dagen geleden “Zelfs als we alleen staan, zullen we standhouden,” maar ten koste van wat en hoeveel levens? 


Bronnen:

♦ naar een artikel van Raphael Ahren “Despite global vows of support, Israel stands alone against Iran in Syria” van donderdag 10 mei 2018 op de site van The Times of Israel

Advertenties

Een gedachte over “Ondanks wereldwijde verbale steun staat Israël alleen tegenover Iran in Syrië

  1. Israel heeft altijd haar oorlogen alleen uitgevochten…..ondanks de vele boycots van wapen leveringen van haar Westerse ‘vrienden’ in het midden van deze overlevings strijd.

    Dus…..als het Westen besluit om Israel niet te boycotten in het midden van haar verdedigings oorlog dan helpt ze al meer dan genoeg.

    Like

Reacties zijn gesloten.