Palestijnse leiding trekt de stekker uit het vredesproces nog vóór het beginnen moet

Het mogelijk spoedig uitgebrachte voorstel van president Trump over de oplossing van het Joods-Arabische óó conflict zal wellicht makkelijker te realiseren zijn nadat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) bevestigde dat het niet zal deelnemen aan de uitvoering van de vredesplannen van Trump.

Secretaris-generaal van het Uitvoerend Comité van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO), Saeb Erekat, gaf zelf de aftrap:

“Niemand zal ons misleiden en we zullen niet in de illusie vervallen dat de Verenigde Staten evenwichtige ideeën kunnen hebben die kunnen leiden tot het bereiken van een echte en rechtvaardige vrede. Washington is een deel van het probleem geworden en niet de oplossing.”

PLO-voorzitter Mahmoud Abbas heeft Erekat een paar dagen later gesteund, waarbij hij Trumps erkenning van Jeruzalem als de hoofdstad van Israël verwierp en beweerde dat de Palestijnen geloven dat de VS niet langer de enige bemiddelaar kunnen zijn in het decennia-lange conflict met Israël als gevolg van de pro-Tel Aviv-vooringenomenheid van Amerika . Abbas verklaarde dat Trump’s plan zou zijn: “… een einde aan het vredesproces in het Midden-Oosten”.

Erekat en Abbas’ politieke hara-kiri-acties vielen samen met de aanstelling van de recent benoemde minister van Buitenlandse Zaken van Trump – Mike Pompeo – die Jordanië bezocht. De Jordaanse minister van Buitenlandse Zaken, Ayman Safadi, verwelkomde Pompeo met het decennia-oude Arabische mantra:

“[Het Palestijns -Israëlische conflict] is naar onze mening de belangrijkste oorzaak van instabiliteit in de regio en de oplossing ervan is de sleutel tot het bereiken van de duurzame en alomvattende vrede die we willen. De tweestatenoplossing blijft de enige weg naar die vrede, omdat we in Jordanië geloven, en het is de oplossing die de opkomst van een onafhankelijke, soevereine Palestijnse staat mogelijk maakt met Oost-Jeruzalem als hoofdstad volgens de lijnen van 4 juni, 1967. Ja, dat – de tweestatenoplossing onder vuur ligt. Ja, er zijn veel obstakels. Maar ik denk wat is – wat is het alternatief? We mogen niet opgeven in onze inspanningen om vrede te bereiken, noch kunnen we zeggen dat er een haalbaar alternatief is dat we kunnen handhaven. We staan ​​zeker open voor een oplossing met twee partijen. Dat is een waarschijnlijke uitkomst..”

Een andere waarschijnlijke uitkomst zal ongetwijfeld worden onthuld in het voorstel van Trump. Pompeo vermeed de vraag te beantwoorden of inderdaad wel het Israëlisch-Palestijnse conflict de grootste bedreiging vormde voor de stabiliteit in de regio. Hij zou bespot worden als hij ermee had ingestemd – gezien de conflicten in Syrië, Irak, Jemen, Libanon en Libië.

Omtrent Trump’s ultieme akkoord – benadrukte Pompeo:

“We begrijpen dat deze deal uiteindelijk zal worden overeengekomen tussen de Israëli’s en de Palestijnen, maar het is zeker zo dat als Amerika betrokken blijft bij het faciliteren van zo’n regeling, we dit doen in nauw overleg met Jordanië en de Jordaanse bevolking opdat we zouden samenwerken … “

Elke PLO-weigering om akkoord te gaan met de deal zal met de Trump-behandeling te maken krijgen die de tegenstanders van Trump onderhands al goed kennen (en beginnen te vrezen): minder financiering en diplomatieke achterstelling.

Jordanië daarentegen, dat nauw blijft samewerken met Trump, zal er aanzienlijk financiëel uit putten. Pompeo verwees naar het vijfjarige Memorandum of Understanding ondertekend door de Verenigde Staten en Jordanië op 14 februari 2018, waarbij de VS werden beloofd om in de komende vijf jaar meer dan $ 6,3 miljard aan bilaterale buitenlandse hulp aan Jordanië te verstrekken – een krachtige stimulans voor Jordanië om Trump zijn voorstellen te helpen tot bloei te komen.

Pompeo gaf opvallend twee extra substantiële zoethoudertjes: “We zullen blijven samenwerken met Jordanië om het koninkrijk te helpen zijn grenzen te verdedigen, voor altijd.” Pompeo signaleerde dat elke PLO poging om 95 jaar ongebroken Hasjemitische regel omver te werpen in Jordanië – dat door de PLO zonder succes werd uitgeprobeerd in september 1970 – zou worden teruggeslagen door de Amerikaanse strijdkrachten.

Het beschermen van het Hasjemitische regime en de Jordaanse grenzen – gekoppeld aan massale injecties van Amerikaanse financiële hulp – zou kunnen betekenen dat Jordanië de PLO vervangt als de Arabische partner van Israël bij de uitvoering van de vredesvoorstellen van Trump. Trump – de meester-dealmaker – heeft misschien zonet nog een ander konijn uit zijn magische hoed getrokken.

En zeg nu zelf: wie heeft de Palestijnen nog nodig om vrede te brengen in het M-O? “Met de Palestijnen als het kan, zónder de Palestijnen als het moet,” denkt Trump en zoekt én vindt andere bondgenoten zoals Jordanië, Saoedi-Arabië en Egypte die, in ruil voor veel geld (en of handenvol wapens) wel inschikkelijker lijken om Trump’s “deal of the century” in het M-O te verwezenlijken.

De Palestijnen zetten zichzelf andermaal buiten spel en dat is niét de schuld van Israël.

;

“Ai, weeral net gemist. ’t Zal voor een andere keer zijn …”


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Singer “PLO dumps Trump – Trump – the master deal-maker – may have just pulled another rabbit out of his magic hat” van vrijdag 11 mei 2018 op de site van Arutz Sheva

Advertenties