Amerikaanse aliyah: ‘Nooit een seconde spijt gehad dat ik naar Israël ben verhuisd’

Is Aliyah, verkassen naar Israël, de spreekwoordelijke “olifant in de kamer” voor Joden die in het buitenland wonen, in de sjoel, buiten Israël? Om eerlijk te zijn, moet ik “nee” zeggen.

Ik groeide op net zoals de meeste Joden, totaal onwetend van het begrip “Aliyah.” Ik wist ook niets over de Shabbat, de kasjroet en de meeste van de Joodse feestdagen. Joodse geschiedenis was ook een witte vlek in mijn gedachten, net zoals de Bijbel, de verhalen en het Land. Ik werd aag bewust gemaakt toen ik zes uur per week naar de Hebreeuwse School ging gedurende vijf jaar, in het Conservative Oakland Jewish Center.

De docenten daar stonden zowat tussen hamer en aambeeld, zoals het gezegde gaat. De overgrote meerderheid waren eigenlijk strikte beoefenaars en gelovige orthodoxe Joden, maar ze moest hun lessen wat verdunnen ten behoefte van de conservatieve theologie en de nog minder Joodsheid getrouwe ouders, die hen graag zagen ontslagen of dreigden hun kinderen van de school te halen als er tekenen waren van “hersenspoeling.”

Maar ik wist heel goed dat ik Joods was, zelfs als ik kon niet precies definiëren wat dat inhield. Zo onwetend en vergeetachtig zoals ik en mijn Joodse makkers waren in de jaren 1950 en begin de 1960’s, weet ik dat hedendaagse jonge Joden, met een zeer kleine uitzondering van degenen die zich sterk inzetten voor hun Joodsheid, thans nog veel minder weten dan wij toen wisten.

Vele diaspora Joden hebben vandaag, ofwel geen echt idee dat ze Joods zijn of denken dat ze Joods zijn en beseffen niet dat er halachik (Joodse wet) complicaties zijn waardoor hun Joodse identiteit zeer problematisch wordt. Assimilatie en onderling huwen veroorzaken een bloedeloze Holocaust, die niet mag worden genegeerd. Het grote probleem is dat er niet echt een oplossing is, eenvoudig of anderszins.

Het actuele percentage van olim chadashim, nieuwe immigranten naar Israël van Diaspora Joden, is vreselijk minuscuul. Wij doen allen ons best om de olim chadashim zo welkom laten voelen als mogelijk is, maar het werkelijke succes van iemands aliyah hangt meer af van de oleh/olah (allochtoon) zelf dan van de verwelkomers, veteranen Israëli’s en de systemen hier.

We zijn hier in Israël al bijna een halve eeuw en ik heb nooit en zelfs geen seconde spijt gehad over onze verhuizing naar hier.

door Batya Medad


Bronnen:

♦ naar een bericht van Batya Medad “Aliyah, Moving To Israel” van 15 april 2018 op de site van Shiloh Musings

Advertenties

2 gedachtes over “Amerikaanse aliyah: ‘Nooit een seconde spijt gehad dat ik naar Israël ben verhuisd’

    1. Shalom Willy 10:39;
      Inderdaad. Het is ook de hoogste tijd. Bijbels gesproken.
      Op 7 jaren na, is de geschiedenis aangekomen bij het begin v/h 7de millennium.
      Ook de Verlosser JaHshuah ha Massiach, zal komen om 1000 jaar te regeren.
      En de heidenen te regeren met een ijzeren staf. Zoals de 3de koning van Is Ra el (Shlomo) regeerde.
      Goede week.

      Like

Reacties zijn gesloten.