De gevaarlijke onderschatting van het islamitisch antisemitisme in Europa

De onwil van antisemitisme-conferenties om de islamitische dreiging tegen de Joden te erkennen, is een afschuwelijk verraad aan Joden die het slachtoffer zijn geworden van islamitische Joodse haat. Antisemitische moslims dwingen Joden Europa te verlaten. Echter, voor zover het Europa betreft ‘komen antisemieten van Mars’ en is er niks aan de hand …

Plaatje hierboven: Place de la République, Parijs, 11 januari 2015. Ook moslims namen deel aan de betoging naar aanleiding van de aanslagen op Charlie Hebdo en de Hypercacher … [beeldbron: Shutter]

Op vrijdagavond van 23 maart 2018 werd het verkoolde lichaam van de 85-jarige overlevende van de Holocaust, Mireille Knoll, gevonden in haar verbrande appartement in Parijs. Haar 35-jarige islamitische buur, die haar al maandenlang had bedreigd, zou Mireille Knoll 11 keer hebben neergestoken en vervolgens haar appartement in brand hebben gestoken.

De politie negeerde de dreigementen, ook al had een moslim de 65-jarige Sarah Halimi gemarteld en vermoord – haar uit het raam gooien terwijl ze ‘Allahu Akhbar’ riep – op slechts een paar honderd meter van het huis van Knoll op 4 april 2017.

Een paar dagen voor de moord op Mireille Knoll vond in Jeruzalem een ​​grote antisemitismeconferentie plaats, het Zesde Wereldforum voor de Bestrijding van Antisemitisme. Europese en Israëlische ministers, evenals Joodse en niet-Joodse hoogwaardigheidsbekleders en leiders van over de hele wereld woonden de conferentie bij, die bijna drie dagen duurde.

De conferentie bevatte sessies over onderwerpen als “Antisemitisme en de opkomst van extreemrechtse politiek in Europa: het definiëren van de dreiging en middelen van maatschappelijke en politieke respons” en “Confrontatie van neonazisme en antisemitisme van extreem rechts in de Verenigde Staten en elders”. Het presenteerde ook een sessie over “Antisemitisme bij extreem links: intersectionaliteit als dekmantel voor haatspraak in actueel progressief activisme”, en zelfs “De persistentie van christelijk theologisch antisemitisme in de protestantse hoofdkerk: omgaan met onverdraagzaamheid en haat in het spirituele rijk”.

Er was geen sessie over de recente oproepen tot moord op Joden in zes verschillende moskeeën in de Verenigde Staten – oproepen die al lang bekend zijn in Europese moskeeën – of over de gewelddadige Joodse haat tegen de Koran, die Joden vervloekt als “apen en varkens”.

Opmerkelijk genoeg was het enige punt op de agenda van de conferentie dat vaag in de buurt kwam van iets dat het moslimantisemitisme benaderde, een sessie over “Antisemitisme in Arabische-talige Media”. Hoewel de kwestie van de islamitische Joodse haat in sommige sessies – en in de afsluitende toespraak van de voormalige Franse premier Manuel Valls – werd aangeroerd, was het onmiskenbare signaal dat deze conferentie stuurde dat moslimantisemitisme nergens het grootste probleem is.

De Israëlische geschiedenisprofessor Yehuda Bauer leek het gevoel te delen dat de conferentie te weinig nadruk legde op islamitisch antisemitisme. In een sessie over de “Werkdefinitie van Antisemitisme” zei hij dat het “reële gevaar afkomstig is van de radicale islam, die expliciet nazi-bolsjewistisch antisemitisme nastreeft”.

Een recent gehouden grote antisemitismeconferentie in Oostenrijk richtte zich ook onevenredig op rechts antisemitisme, alsof het nog steeds 1938 was. Zoals Daniel Krygier opmerkte:

“Ja, rechtsextremisme blijft een probleem. Het is echter nu 2018 en het epicentrum van de huidige Jodenhaat ligt in de islamitische wereld en de steeds radicaler wordende moslimgemeenschappen in het Westen … de belangrijkste bedreiging voor Israël en het Joodse volk vandaag komt voort uit een islamistisch-linkse alliantie die zich uitstrekt van Iran tot de straten van de westerse hoofdsteden ‘.

De onwil om islamitische Joodse haat aan te pakken op conferenties die gewijd zijn aan het verkennen van het onderwerp antisemitisme, vertegenwoordigt niet alleen een verbazingwekkende toegeving aan de ergste vorm van politieke correctheid. Het weerspiegelt deprimerend de mate waarin regeringen over de hele wereld amper het onderwerp islamitische Joodse haat en suprematie durven te noemen, zonder een kleine dosis dhimmitude te dansen telkens wanneer ze met de kwestie worden geconfronteerd, en beweren dat de islam niet het probleem is.

Maar bovenal is de onwil van deze antisemitismeconferenties om de islamitische dreiging tegen de Joden te erkennen vandaag een afschuwelijk verraad van mede-joden die het slachtoffer zijn geworden van islamitische joodse haat. Ze sturen het onmiskenbare signaal naar met name Europese leiders dat ze kunnen blijven doen alsof de criminele daden die door lokale moslims tegen Europese Joden zijn gepleegd, niets met de islam te maken hebben en dat ze zich gewoon moeten blijven richten op antisemitisme aan de rechterkant.

Wat zouden de familieleden van Mireille Knoll en Sarah Halimi moeten zeggen over de tragische farce die hoogstaande professoren en hoogwaardigheidsbekleders op deze conferenties blijven uitspelen? Of de ouders van Ilan Halimi die in 2006 door moslims in een periode van drie weken tot de dood werd gemarteld en in een greppel werd gegooid, waar hij werd achtergelaten om te sterven?

Hoe zit het met de families van de drie kleine kinderen en een vader die op brutale wijze op hun school werden opgejaagd en doodgeschoten door een moslim in Toulouse in 2012? De familieleden van de vier bezoekers van het Joodse museum in Brussel, die in 2014 door een moslimterrorist zijn doodgeschoten? De ouders en zus van de Joodse bewakerd die werd doodgeschoten door een moslim voor de synagoge in Kopenhagen in 2015?

Hoe zit het met Joodse kinderen in Frankrijk, die het risico lopen aangevallen te worden door moslims in bepaalde gebieden als ze van school naar huis lopen of in een park spelen? Onlangs viel een bende moslims een zuster en een broer aan die in een park speelden en ze vuile joden noemden. De Franse rechtbank weigerde echter om het te behandelen als een haatmisdaad.

Wat zijn al die levens die geruïneerd zijn door moslimterrorisme – en dit is maar een kleine selectie – die verondersteld wordt te verklaren dat de grootste bijeenkomsten van ‘experts’ over antisemitisme de oorzaak van hun hachelijke situatie grotendeels negeren?

Hoeveel meer Joden moeten worden lastig gevallen, aangevallen, gemarteld en gedood voordat het voor de hand liggende duidelijk wordt voor degenen die beweren antisemitisme te bestrijden?

door Judith Bergman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “The Dangerous Disregard of Islamic Antisemitism” van 28 maart 2018 op de site van MIDA

Advertenties

5 gedachtes over “De gevaarlijke onderschatting van het islamitisch antisemitisme in Europa

  1. Europeanen dachten ook dat het “zo’n vaart niet zou lopen met Hitler………totdat ze onder de voet werden gelopen en 5 jaar lang gegijzeld werden.

    West Europeanen lijden aan een chronische zelfoverschatting.

    Deze arrogantie heeft ze al vaker parten gespeeld.

    West Europa denkt nog stééds dat ze een factor is op het wereldtoneel, terwijl ze eigenlijk niets anders is dan een cash automaat voor losers, vluchtelingen & illegalen

    Like

Reacties zijn gesloten.