Israel Today: Wordt Israëls sociale kloof geleidelijk kleiner?

Velen in Israël zijn van mening dat de foto hierboven een getrouwe weergave is van de verandering die Israëlisch links heeft ondergaan. Hij werd genomen op de laatste zaterdag van maart, nadat Israël met succes de massale infiltratiepoging uit Gaza had verhinderd.

Dat de liberale Israëlische media de superlatieven van Hamas ‘Mars van de Terugkeer’ en ‘Miljoenenmars’ zo bereidwillig overnamen, versterkt alleen maar het gevoel dat links zich is gaan verzetten tegen alles wat Israël vertegenwoordigt.

We willen eens kijken of dat ook het geval is. Zeker is, dat deze foto gemakkelijk als campagneposter zou kunnen dienen voor de radicaal-linkse politieke partij Meretz, die zich bij de Israëlische tegenstanders in de wereld aansloot door te suggereren dat het IDF oorlogsmisdaden had begaan en door een onderzoek te eisen naar de inspanningen van het leger om de Hamas-infiltratie te verhinderen.

De verwarring werd nog vergroot doordat de IDF zelf niet in staat was de mars correct te benoemen. Leger­woord­voerder Brig.-Gen. Ronen Manelis koos ervoor om het een ‘demonstratie’ te noemen, maar dat is een ernstige understatement, gezien het feit dat Hamas leiders openlijk spraken over het in Israël herhuisvesten van een miljoen Arabische ‘vluchtelingen’.

En als onze eigen regering er niet in slaagt om de dingen bij hun naam te noemen, hoe kan ze dan meningen bekritiseren zoals die welke zijn gepubliceerd in de Britse krant ‘Independent’, die Israël heeft beschuldigd van een ‘meedogenloze’ moord op zestien ‘vreedzame demonstranten’?

Het is geen wonder, dat Israël tevergeefs strijdt om de wereld ervan te overtuigen, dat de meerderheid van degenen die tijdens de confrontatie van vorige week werden gedood en gewond zijn geraakt, bekende terroristen waren. Het is evenmin een wonder dat de Israëlische ambassadeur bij de VN Danny Danon tegen dovemansoren sprak om de landen ervan te overtuigen ‘zich niet te laten misleiden’.

Om terug te komen op dat beeld: wat u ziet zijn Israëli’s, Joden, die met de Palestijnse vlag zwaaien en oproepen om Israël te boycotten, dit keer om Hamas te beletten zijn doelen te bereiken. Men moet zich afvragen wat Joden drijft tot dergelijke zelfmoordacties, en waarom zelfs de IDF niet kan zeggen dat dit soort ‘demonstraties’ in feite andersoortige militaire operaties zijn.

De Israëlische samenleving bevindt zich midden in een epische interne strijd om de identiteit. Om vertrouwde termen te gebruiken: Israëliërs zijn verdeeld in [linkse] liberalen en [rechtse] conservatieven. De eersten zijn voornamelijk seculiere Ashkenazische Joden die zich inzetten voor het beleid om identiteit te waarborgen. De tweede groep, de meerderheid, zijn overwegend sefardische Joden, die in zekere mate trouw blijven aan het Mozaitisch verbond.

Om historische redenen is de meerderheid van de conservatieven nauwelijks vertegenwoordigd in de academische wereld, de media, de kunst en het rechtssysteem. Dit heeft ertoe geleid dat die bolwerken van de macht de conservatieve stem hebben verdrongen en in plaats daarvan de democratie als essentieel hebben gedefinieerd. Dit betekent dat de Israëlische democratie niet langer de wil van het volk uitdrukt, maar eerder de waarden van ‘het verlichte publiek’, dat wil dat Israël volgens de laatste progressieve trends leeft.

Identiteitspolitiek is zo diep doorgedrongen tot in de toplaag van het leger, dat nu de meest radicale feministische en post-gender agenda’s omarmt (onlangs heeft het leger zijn eerste transgender-officier voorgesteld).

Deze verschrikkelijke breuk in de Israëlische samen­leving is het gevolg van het feit dat de weinigen die de microfoon vasthouden, de bank bezetten, de sleutel tot de deur van de faculteit bezitten of de gelederen van verschillende prijzencommissies vullen, de meerderheid dwingen een wereldbeeld te accepteren dat vijandig staat tegenover hun eigen wereldbeeld. Decennialang slikten conservatieven die lijden aan een minder­waardig­heids­complex hun trots in en deden niets om de onbetwiste heerschappij van de liberalen die amok maakten, aan te vechten.

Zolang de hegemonie van de liberale elite niet werd betwist, leek de Israëlische samenleving relatief verenigd. Maar met de opkomst van sociale netwerken, die de conservatieve kiezersgroep voor het eerst in staat stelden om vrij hun mening te uiten, is de hel losgebarsten.

De Israëlische samenleving lijkt tegenwoordig meer verdeeld dan ooit, omdat de conservatieven, met name sinds de laatste verkiezingen in 2015, in een gemoedstoestand zijn beland waarin ze zich vrijmoedig uiten. Ze houden nu vast aan hun ideologische grondslag en dringen er bij hun politieke leiders op aan hetzelfde te doen.

En naarmate meer conservatieven binnendringen in wat ooit een progressieve speeltuin was, wordt de liberale minderheid steeds meer gedwongen de redenen voor haar wrok ten opzichte van Israël te verwoorden. Bij het analiseren van alle elementen van de zelfhaat, is het enige dominante ingrediënt dat keer op keer naar boven komt, de diepe afkeer van het als ‘racistisch’ voorstellen van een ‘Joodse’ Staat.

Hoewel het misschien negatief lijkt, is de groeiende kloof tussen liberalen en conservatieven eigenlijk een goede zaak. Voorzitter Tamar Zandberg van Meretz, die opriep tot een onderzoekscommissie naar de IDF die onze grenzen beschermt, dwong de leider van de Arbeidspartij Avi Gabbay, om een duidelijk standpunt tegenover Meretz in te nemen. In plaats van te flirten met deze kleine, verdeeldheid zaaiende, partij, geeft gematigd Israëlisch links aan, dat het ‘links’ dat deze kleine partij vertegenwoordigt, voor hen onacceptabel is.

Deze kleine stap naar de marginalisering van de post-zionistische fracties kan een voorbode blijken van het begin van het einde van de destructieve identiteitspolitiek die ons leven veel te lang heeft gedomineerd.

door Tsvi Sadan


Bronnen:

♦ naar een artikel van Tsvi Sadan “The First Sign That Israel’s Social Rift Might Be Healing” van 4 april 2018 op de site van Israel Today in een vertaling door Israel Today Nederland als “Wordt Israëls sociale kloof geleidelijk kleiner?” 

Boycot de boycotters!

Advertenties

3 gedachtes over “Israel Today: Wordt Israëls sociale kloof geleidelijk kleiner?

  1. Wat is dat toch met die zogenaamde linksen in Israel die hun en mede verbonden, alle Israeliers hun bestaansrecht wil ontnemen, terwijl de partij die tegenover Israel staat (hele Moslimwereld en Westerse olielikkers achter een mytisch VN blazoen) zichzelf nooit vragen van eigen bestaansrecht en visie die zo totalitair is als maar kan, stelt maar juist een vernietiging voorstelt? De zogenaamde linksen in Israel zijn zwaar beladen met een vermeend schuldgevoel. Alle camaliteiten die de wereld op de schouders van joden legt, dragen zij met plezier. Een perverse vorm van masochisme met totaal geen oog voor anderen noch voor feiten en waarheden. Het is ze een groot spel. Door zich zo op te stellen zijn ze bezig de chaos en anarchisme te vergroten wat weer met twee grijpgrage handen door de tegenpartij wordt binnen gehaald. Dat ze dat niets kan schelen, duidt ook op een narscistische geest dat zelf bereid is om zelfmoord te plegen.

    Like

  2. Wanneer de raketten vliegen en PLO/Hamas hun kinderen in TA belagen gaan de salon socialisten écht anders piepen.

    Tot dan staat het verstand van deze meestal rijke bevoordeelde groep ‘intelligenten bewust op nul………..omdat ze anders niet geaccepteerd zullen worden bij de andere salon socialisten uit Europa & US.

    Wat het verstand niet doet zullen de palestijnen wel voor ze doen.

    Kwestie van tijd!

    Like

Reacties zijn gesloten.