Europa’s kolonialistische obsessie met Israël swingt de pan uit

Ondanks alle postkoloniale schuld van Europa, zijn diens hardnekkige verklaringen over wat Israël doet en wat het niet acceptabel vindt in het beleid van Israël, de taal van een onverbeterlijke kolonialist.

Israël heeft onlangs een wet aangenomen die de minister van Binnenlandse Zaken de bevoegdheid geeft om de verblijfsvergunning in te trekken van [Palestijns Arabische] ingezetenen van oostelijk Jeruzalem die betrokken zijn bij terrorisme of spionage. Dit werd meteen onthaald op scherpe kritiek van de Europese Unie, zoals zo vaak gebeurt als het gaat om Israël.

Het doel van de wet is om Hamas-leden te viseren die in oostelijk Jeruzalem wonen en in aanmerking komen voor Israëlische sociale uitkeringen. Inwoners van oostelijk Jeruzalem kunnen over het algemeen vrij reizen en hebben recht op de sociale en verzekeringsvoordelen van Israëlische burgers. Ze kunnen ook stemmen bij gemeentelijke – maar niet nationale – verkiezingen.

“”Het zou beter zijn geweest als deze stemming nooit had plaatsgevonden, maar deze stemming ontstond vanwege een uitspraak van het Hooggerechtshof die de beslissingen van vijf ministers van Binnenlandse Zaken van verschillende partijen teniet heeft gedaan”, verklaarde het Israëlische parlementslid Amir Ohana (Likoed).

Het parlementslid Ohana verwees hiermee naar een eerdere uitspraak van het Hooggerechtshof van september 2017. De uitspraak zei dat het ministerie van Binnenlandse Zaken niet het recht had om de permanente verblijfsstatus van vier inwoners van oostelijk Jeruzalem in te trekken omwille van hun banden met de terreurgroep Hamas.

In reactie op de nieuwe wet publiceerde de EU op 9 maart 2018 een verklaring waarin zij klaagde dat “De nieuwe wet de verblijfstatus van Palestijnen in oostelijk Jeruzalem nog onzekerder zou kunnen maken dan het nu al is. De nieuwe wet zou kunnen worden gebruikt om de Palestijnse aanwezigheid in oostelijk Jeruzalem verder in gevaar te brengen, wat de vooruitzichten op een tweestatenoplossing verder zou ondermijnen … “

In haar verklaring verzekerde de EU dat zij “terrorisme in al zijn vormen afkeurt”.

Als dit werkelijk betekent wat er met deze verklaring wordt gezegd, doet de EU dat alleen wanneer het terrorisme op iemand anders dan de Joden is gericht. Het is moeilijk om de bewering van de EU van “afwijzing van terrorisme” serieus te nemen, gezien de overweldigende politieke en financiële steun van een van ’s werelds aartsterroristen, met name Abu Mazen, nom de guerre van PA president Mahmoud Abbas.

De EU-verklaring concludeert dat: “… de Europese Unie erkent de soevereiniteit van Israël niet over de door Israël bezette gebieden sinds juni 1967, inclusief Oost-Jeruzalem, beschouwt deze niet als een deel van Israëls grondgebied, ongeacht hun wettelijke status onder de binnenlandse Israëlische wet. De Europese Unie zal nauwlettend in de gaten houden of en hoe deze nieuwe wet wordt toegepast op Palestijnen in Oost-Jeruzalem”.

De EU erkent niet dat heel Jeruzalem van Israël is. De vraag die nauwelijks wordt gesteld, is waarom zou Israël er voor moet zorgen dat de EU de historische, oude hoofdstad van Jeruzalem op de een of andere manier wordt erkend? Of om het even wat dit ook te maken heeft met Israël.

Ondanks alle postkoloniale schuld van Europa, zijn diens hardnekkige verklaringen over wat Israël doet en wat het niet acceptabel vindt in het beleid van Israël, de taal van een onverbeterlijke kolonialist.

De EU gebruikt dit soort taal – neerbuigend in de veronderstelling dat het gerechtigd is om het grondgebied en de exacte locatie van de hoofdstad van een ander land te bepalen – over Israël de hele tijd; het gebeurt automatisch, het is de standaardtaal van de EU inzake Israël.

Israël was een bloeiende natie in zijn voorouderlijk thuisland, lang voordat de Europese beschaving besloot grote delen van de wereld in te lijven en te koloniseren. Het is dan ook enorm ironisch dat de EU – een postnationale, grotendeels ongekozen bureaucratie die van oudsher geworteld is in West-Europa, die beweert te spreken voor heel Europa van vandaag – een van de oudste overlevende beschavingen op aarde de Joden de les willen spellen omtrent de status van zijn aloude hoofdstad, of om het even wat dan ook.

Het lijkt erop dat je Europa uit de voormalige koloniën kunt halen, maar je kunt het kolonialisme niet uit de Europeanen halen – althans niet als het gaat om de Joden. Terwijl het Europa van de postnationale Europese Unie niet langer de landen van andere volkeren binnendringt om hen te koloniseren, vindt het het nog steeds legitiem om zich agressief te bemoeien met de manier waarop andere naties, zoals Israël, hun zaken zouden moeten beheren.

De EU heeft krasse opvattingen over hoe Israël zich wel of niet moet verdedigen tegen het terrorisme, zoals de verklaring over Jeruzalem duidelijk maakte; dus terwijl de EU erg gebrand staat op het ontvangen van Israëlische hulp bij de bestrijding van het terrorisme in Europa, is dit aanzienlijk minder het geval wanneer Israël zich verdedigt.

Hoewel het kolonialisme al lang geleden is beëindigd, is de nooit eindigende poging om Israël onder druk te zetten in de tweestatenoplossing, een tactiek die de EU duidelijk weigert op te geven, duidelijk een kolonialistische onderneming die erop gericht is Israël te verslaan in waarover de EU van mening is dat dit Israël’s juiste (onderdanige) plaats hoort te zijn.

De EU vecht niet voor de Arabische mensenrechten, zoals zij beweren, omdat de EU nergens te vinden is als het gaat om Arabisch vs. Arabische schendingen van de mensenrechten. De hele kwestie draait om het onderwerpen van Israël aan de politieke wil van de EU. Het morele narcisme van de Europese Unie is niet beter dan het morele narcisme van haar kolonialistische Europese voorgangers. Het is gewoon een andere eeuw.

door Judith Bergman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “Europe’s Colonialist Obsession with Israel” van 21 maart 2018 op de site van MIDA

Advertenties

2 gedachtes over “Europa’s kolonialistische obsessie met Israël swingt de pan uit

  1. 100% accuraat!

    Gelukkig kent Israel zijn pappenheimers maar doet het sowieso wat het moet doen en laat de EU vanaf haar hoge toren haar morele boodschappen blazen.

    Like

  2. Israël is geen kolonie waar vreemde mogendheden en buitenstaanders denken dat ze de dienst kunnen uitmaken. Ik daag alle landen die zoveel kritiek hebben op Israël uit, om eerst de rotzooi in hun eigen land op te ruimen voordat ze een vinger naar Israël wijzen. Als deze bemoeizuchtige koloniale landen zwijgen wanneer elders in de wereld moorden gepleegd worden, moeten ze ook zwijgen wanneer Israël zichzelf verdedigt. Israël heeft geen toestemming nodig om de eigen bevolking en eigen territorium veilig te stellen.

    Like

Reacties zijn gesloten.