Waarom het religieuze concept van Hamas bij voorbaat gedoemd was om te falen

De Arabische nationalistische bewegingen zijn lang weggezonken in een moeras van despotisme. Niemand is erin geslaagd een democratische natiestaat op te richten en te handhaven naar het voorbeeld van Israël.

Plaatje hierboven: Gaza, 14 december 2014. Toespraak van Hamas n.a.v. de 27ste verjaardag van de terreurgroep. Abu Obeida (midden met rode hoofddoek), de commandant van de Al Qassam Brigades, spreekt de massa toe. Helemaal rechts Hamasleider Ismail Haniyeh, voormalig premier van de Palestijnse Autoriteit (2006-2007) en tegenwoordig chef van het politburo van Hamas [beeldbron: Hamas website]

Hamas heeft gefaald omdat de terreurgroep gevangen zit tussen twee onverzoenlijke principes: het vestigen van een moderne, functionerende staat die voorziet in zijn burgers terwijl hij tegelijkertijd een voortdurende staat van oorlog tegen de Joodse staat onderhoudt.

Noch de nationalistische ideologie van de PLO, noch het religieuze nationalisme van Hamas hebben de belangen van het Palestijnse volk gediend. Alleen emiraten op basis van lokale clans kunnen legaal opereren in de door Palestijnen bestuurde gebieden.

De Hamas-beweging moest een alternatief religieus ethos bieden dat zijn vlag zou kunnen ontplooien over alle stam- en religieuze groepen die in ‘Falesteen‘ leven: moslims, christenen, Circassiërs, Ahmadis enz.

Het falen van de religieuze beweging is deels te wijten aan het onvermogen om het jihad-principe lang genoeg te laten varen om zich bij de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (aka ‘de PLO’) aan te sluiten en een Palestijnse Arabische staat naast Israël te vestigen tot op het moment waarop het mogelijk zou zijn om de Joodse staat te vernietigen.

Hamas ziet geen enkele manier om het bestaan ​​van Israël te accepteren, zelfs niet op tijdelijke basis, en is verplicht om een ​​constante oorlogstoestand te handhaven (in tegenstelling tot onophoudelijke actieve oorlogvoering). Het voeren van een actieve oorlog zou Gaza vernietigen en het leiderschap van Hamas teniet doen; een constante staat van oorlog rechtvaardigt de voortzetting van de sombere situatie van Gaza.

De situatie in Gaza biedt verder bewijs, voor iedereen die dat nog nodig heeft, van het onvermogen van een islamitische beweging om een ​​moderne staat op te richten en in stand te houden die in vrede kan leven met zijn buren en ideologieën kan tolereren die anders zijn dan de zijne.

Het schisma dat de PLO en Hamas verdeelt, is een culturele kloof die tot uiting komt in politieke conflicten. Er is eenvoudig geen manier voor hen om zich te verenigen of een echte, langdurige verzoening tot stand te brengen. Iedereen die rekent op een verenigde Palestijnse Arabische staat, zou zijn of haar verwachtingen beter kunnen afstemmen op de bittere realiteit in het Midden-Oosten.

De PLO faalde omdat de seculiere nationalistische ideologie die zo goed presteert in Europa niet kan slagen in het Midden-Oosten. Het heeft gefaald in elk land in de regio dat het heeft geprobeerd. Irak, Syrië, Libië, Jemen en Soedan zijn de voorbeelden.

De Hamas-beweging is mislukt omdat de fundamentalistische islam geen moderne staat kan handhaven met westerse democratische normen die gebaseerd zijn op menselijke wetten. Turkije, dat sinds de jaren negentig terugkeert naar de islam, distantieert zich ook steeds meer van het geaccepteerde westerse model van een constitutionele democratie.

De conclusie is duidelijk: er is noch een religieuze, noch een seculiere basis om een ​​Palestijnse Arabische staat te stichten. De enige oplossing is een terugkeer naar de natuurlijke basis van de samenleving in het Midden-Oosten: de stam. Alleen emiraten op de Westelijke Jordaanoever op basis van lokale clans, zoals die in de Golf-emiraten, kunnen legaal in de regio opereren.

door Dr. Mordechai Kedar

Lees hier verder het volledige artikel van Dr. Kedar


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh ingekort artikel van Dr. Mordechai Kedar “Hamas Is an Abysmal Failure” van 28 maart 2018 op de site van BESA

Advertenties